19-10-2022, 11:47
Leciał we śnie serial, o chłopaku i jego życiu po licznych perypetiach, w tym śmierci rodziców. Mieszkał sam. Pracował jako asystent weterynarza w małej klinice, powoli wychodząc na prostą. Lubił tą pracę, ale niespecjalnie się na niej znał - mimo to dawano mu duży kredyt zaufania, a on starał się go jak najlepiej spożytkować.
Często grzebał w śmieciach - nie tyle już z konieczności, co dziwiło go, ile przydatnych rzeczy ludzie spisują na straty. Za supermarketem upatrzył sobie punkt, gdzie zwykle lądowała część zakupów lub po prostu sklepowego towaru. Raz na jakiś czas można było sprawić sobie nowe buty lub odświeżyć wystrój mieszkania.
Ten jeden dzień był wyjątkowy, choć w oczach bohatera nie różnił się niczym - walentynki. Jego twarz, zmarnowana jak zawsze, wydawała się wyróżniać jeszcze bardziej na tle mijających go co pewien czas par. Wspominał pracę i tą jedną dziewczynę, której pomagał. Senna pamięć wymazała szczegóły, pozostawiając mu jedynie jej czarne, kręcone włosy. Dogadywali się dobrze, choć często nie rozumiał jej zadań. Nie udawał, że jest inaczej i dopytywał o każdy szczegół, a ona najwyraźniej to w nim lubiła.
Przemierzając parking supermarketu, tuż przed jego miejscówką, drogę zagrodziła mu owa dziewczyna. Po krótkiej rozmowie padło to kluczowe pytanie dnia - chciała się z nim umówić. Wskazała na swój samochód zaparkowany akurat obok świeżej dostawy śmieci. Nim weszli do samochodu, chłopak chwycił parę dobrze wyglądających rolek papieru toaletowego i zaczął oglądać pudełka po butach, sprawdzając rozmiar. Dziewczyna krzyknęła na niego zza kierownicy, a on po chwili zastanowienia wyklarował myśl, że to nie najlepszy czas na jego codzienne zajęcie. Pojechali.
Zaciekawiło go jej mieszkanie. Ciemne, z kanapą pod czarną fototapetą z brązowo-czerwonymi wzorkami, z resztą ścian obudowanych meblościanką. Drzwi do pokoju typu harmonijka, z azjatyckimi akcentami. Po przeciwległej stronie kanapy figurowała podświetlona fontanna - ostatni krzyk mody. Wbudowana w ścianę, na marmurowej nodze, miała kształt płytkiego dysku, z cienkim niebieskim paskiem symbolizującym poziom wody. Ciecz wlewała się przez otwór na dnie, pięknie iskrząc w sztucznym świetle ledów. Dziewczyna zapytała, czy chce skorzystać, a on bez wahania odparł, że tak - nachylił się i umoczył usta w krystalicznej cieczy. Z rozczarowaniem odkrył, że to zwykła kranówka.
Za swoimi plecami usłyszał ciche nagabywanie. Dziewczyna usadowiła się na kanapie w zachęcającej pozycji, rzucając mu ponętne spojrzenie. Bohatera przeszył impuls, jego zmysły się wyostrzyły i ciągnięty nieznaną siłą, zbliżał się do niej powoli, nie spuszczając z niej wzroku. Będąc już na tyle blisko, by móc poczuć jej ciepło, sen się skończył. Po prostu.
