30-08-2019, 12:09
30 SIERPNIA 2019
Ilość zapamiętanych snów: 1 LD
Ilość przespanych godzin: 00:30 - 7:00 / 5,5h
Technika: WBTB - MLD
Zbędne info: (Poszedłem spać o 00:00, zasnąłem o 00:30, wstałem z alfa-budzika o 04:50, do 05:20 się rozbudzałem, wizualizowałem połączenie z MLD i afirmowałem się, że muszę zapamiętać sen, zasnąłem gdzieś ok. 06:00, wstałem po 07:00 i zapisałem LDka)
6."Szybkie fury" #LD
Przyszedłem do swojej byłej dziewczyny, która była w moim mieszkaniu, ale ja postrzegałem ten dom jako jakiś obcy, nie swój, a on był właściwie jej. W pokoju zwyczajnie stało łóżko z szafkami na lewo, a po prawej długie biurko i dwa fotele przy dwóch komputerach. Usiadłem obok niej i zacząłem grać w Minecrafta, spoglądając na nią. Była obrażona, nie za wiele mówiła, była ubrana cała na czarno, włosy również miała przefarbowane na taki kolor. Po chwili zmieniły się strony pokoju i tam gdzie powinno być biurko było łóżko, a my na nim. Podniósł mi się trochę kortyzol, bo widziałem jak mnie zlewa i traktuje obojętnie. Usłyszałem, że w mieszkaniu przebywa również jej tata, wiec zacząłem lekko podnosić głos, żeby mnie usłyszał i być może porozmawiał z córką o tym konflikcie, problemie, że nie jesteśmy już razem w związku. Przez stres trzymałem mocno w dłoni jej kołdrę, patrzyłem na nią i dostrzegłem na jej twarzy czerwone przebarwienia, siniaki, pryszcze z białą ropą i liczne dziurki psujące całą cerę. Spytałem dlaczego tak wygląda i co jej się stało? Pokazała mi wtedy ślady po stawianiu baniek na nogach i powiedziała, że jej kolega, którego poznała w psychiatryku jej je postawił i od tamtego momentu pojawiły się mankamenty na jej twarzy. Rozmowa podniosła mi ciśnienie, czułem gniew, szczególnie dlatego, bo nie cierpię tego gościa. Chciałem wyjść, wychodząc ostatni raz chciałem się jeszcze rozejrzeć po pokojach dla wspomnień. Wszedłem do kuchni, po prawej stał jej wiecznie uśmiechnięty tata, popatrzałem na lewo, a tam według mnie w śnie powinno być przejście do salonu (PS w rzeczywistości jest tak samo jak w śnie, nie ma tam przejścia), ujrzałem białe kafelki, ale miałem wmówione, że tak to w rzeczywistości nie wygląda, więc zrobiłem TR z nosem z automatu (bez poddania rzeczywistości w wątpliwość itd.) no i uświadomiłem się! To był moment, w którym powiedziałem sobie, że jest tak bardzo realistycznie, że aż w to nie wierzę. Przenikając przez okno wyleciałem przez nie, chwilę polatałem nad swoim blokiem żeby popodziwiać piękne detale sennej kreacji. Wiedziałem, że śnię i czułem to charakterystyczne uczucie świadomości na innej płaszczyźnie, myślę, że zbyt intensywne myślenie o tym, że właściwie leżę teraz w łóżku skończyłoby się przeskokiem świadomości i wybudzeniem, więc byłem z tym ostrożny. Kilka dni wcześniej myślałem o tym, żeby przenieść się do domu kultury, do którego uczęszczam i tam "wygenerować" różne artystyczne dzieła lub sprawdzić możliwości kontroli nad ludźmi. Wpadłem na pomysł teleportacji przez kominy czy kanały, więc rozpędzony próbowałem wbić się w nie, ale to nic nie dało. Poczułem lekki dyskomfort z tym, że czas mi ucieka, a ja nie potrafię niczego sensownego zrobić w tym śnie. Wyobraziłem sobie, że na skrzyżowaniu obok ma pojechać zaraz policja, podleciałem do niej, nie użyłem broni, ale zwykłej ręki do dziecinnego "pif-paf", policjanci położyli się na drodze. Wsiadłem pierwszy raz za kółko i jakoś jechałem, prędkość nie była oszałamiająca, jechałem pod prąd, w końcu zrezygnowałem, bo zrobiła się z tego jakaś gierka do wymijania innych samochodów. Skręciłem w lewo przed jakimś budynkiem i wysiadłem z samochodu. Mówię sobie "okej", teraz pora zrobić ten trik z wywoływaniem ludzi, obróciłem się, pomyślałem, że chcę zastać za sobą ścianę, a za nią moją konkretną koleżankę nago. Powstała szara, ściana z ciemnymi fugami, miała z 3 metry wysokości i może 10 centymetrów szerokości, wyglądała subtelnie. Za nią stała jakaś drobna dziewczyna (wcale nie ta którą przywołałem) ze zdeformowaną twarzą, a przy rogu budynku też siedziała jakaś postać, ale już bardziej w cieniu. Nie zbliżyłem się nawet do niej, bo zacząłem czuć wzrok swojego taty i brata nad sobą. Postanowiłem, ze teraz trochę się z nimi pobawię i zademonstruje swoje możliwości. Mniej więcej od tego momentu przy wykonywaniu TRa z nosem zacząłem czuć lekki opór w przepływie powietrza jak i również zacząłem czuć, że mam tej świadomości już nie takie 100% jak wcześniej, a trochę mniej. Nie pamiętam dokładnie co najpierw było w tym budynku, ale wydałem polecenie żeby powstał tam tor wyścigowy. Nie było jakiegoś szału, to była raczej taka platforma niczym z aquaparku tylko, że dookoła niej stały różne motory, skutery i quady. Odpuściłem sobie, podszedłem do taty i brata i zacząłem zastanawiać się co mogę tu jeszcze zrobić. Przypomniał mi się senny quest z od @Sudo "Bonusowy Quest ! - Spraw, żeby twoje ciało pokrył rój twoich miniaturowych klonów." Pomyślałem o samej miniaturyzacji człowieka, zmniejszyłem mojego tatę na swoich oczach i dałem mu skrzydła, to była świetna zabawa... Następnie pomyślałem o przeniesieniu się na statek, bo nic innego nie przyszło mi na myśl, ale nie wiedziałem co zrobić. Wyszliśmy z budynku, za ścianą gdzie pierwotnie stała moja pseudo koleżanka, stały teraz dzieci (nie nagie!), tam nadal była droga, więc hmmm... Może teraz czas na najszybszy sportowy samochód? Obróciłem się i pomyślałem o stworzeniu ściany, powstała pod dziwnym kątem, krzywo i do tego na drodze, obróciłem się jeszcze raz i pomyślałem o aucie. Pojawiło się czerwone! Jako, że mój tata jest z zawodu kierowcą to dałem mu usiąść z przodu i poprowadzić, chciałem poczuć prędkość. Przed odjazdem pokazałem im dwóm (tacie i bratu), że musimy co jakiś czas wykonywać testy rzeczywistości z nosem lub dłońmi, słyszeli co mówię, ale nie odpowiedzieli nic, w ogóle mało mówili, na ich twarzach nie zapisywało się za wiele emocji. Przejażdżka nie zapewniła mi wielu wrażeń, jak jechaliśmy to chciałem zrobić pranka z wielkim gównem ptaka na szybie, ale wszystko zaczęło się spłycać, traciłem kontrolę. Wywaliło mnie do płaskiego świata z Minecraft, a później przed dom gdzie już kompletnie straciłem świadomość. Pamiętam, że wcześniej jeszcze próbowałem kręcić się w okół własnej osi dla ustabilizowania świadomości i teleportacji, ale brakowało mi tego przekonania, że to coś da, bo nie wiele dawało, pewnie przez moje myśli. Z tego Minecrafta wywaliło mnie znowu w inne miejsce, leżałem przed domem swojej byłej na ławce i obserwowałem ludzi, pamiętam, że poznałem tylko burmistrza, spoglądał w okna mojej ex.
