28-09-2020, 16:26
28 września 2020 - Cofnięty do błogich czasów gimnazjum
Cofnąłem się w czasie o kilka lat, do czasów gdy jeszcze chodziłem do gimnazjum. Musiałem właśnie skończyć lekcje, bo razem z gromadą innych dzieciaków wychodzę ze szkoły. Na dziedzińcu przed szkołą spotykam kolegę Konrada (którego w rzeczywistości poznałem dopiero w liceum). Idziemy razem za budynek szkoły. Zamiast hali sportowej jest tu zarośnięta łąka, pojedyncze, niewysokie drzewa. Wygląda to trochę na ogród stylizowany na dżunglę. Ładnie to wygląda.
Razem z Konradem podchodzimy do metalowego słupka wystającego z ziemi. Konrad prosi mnie o jakieś narzędzie. Okazuje się, że do klatki piersiowej mam przyczepioną małą torbę pełną różnych narzędzi. Podaję mu to, o co prosił. Zaczyna majsterkować przy słupie. Robi to, żeby móc rozstawić siatkę do grania w siatkówkę. Zauważam, że w rzeczy samej stoimy na krawędzi zarośniętego boiska. Czuję spokój, błogość, beztroskę.
Przeskok.
Jestem u siebie w pokoju. Noc, wokół atramentowa czerń. Przed sobą mam laptopa, jego ekran to jedyne co widzę. Wyświetla się na nim jakiś dziwny ekran powitalny przeglądarki internetowej. W tle jest rozmyte zdjęcie miasta nocą. Przeważające kolory to ciemny granat, czerwień, pomarańcz, żółć. Zdałem sobie sprawę, że przez cofnięcie w czasie znowu mam stary tablet graficzny. Heh, czyli są i wady takiego cofania w czasie. Moją drugą myślą było to, że przecież jeszcze przed skokiem w czasie mogłem sobie zapamiętać wyniki z któregoś losowania lotto. Niestety nie pomyślałem wtedy o tym.
Sam w domu
Środek nocy. Jestem w dużej sali w piwnicy. Przez okno widzę, że na podwórko zajechała ciotka Grażyna. Zastanawiam się, czego ona tu znowu chce. Idę na górę. Jestem w kuchni, chyba przygotowuję jakieś smażone jedzenie. Poza mną nie ma tu nikogo.
Jak zapłacić 200zł zamiast 600zł
Jestem w galerii handlowej w Ostrołęce. Przechadzam się po nowym sklepie z odzieżą sportową. Dostaję telefon od taty, pyta gdzie jestem. Odpowiadam i kończę rozmowę. Wychodzę na chwilę ze sklepu do głównego holu i dalej naprzeciwko zauważam tatę stojącego na rozwidleniu korytarzy. Macham ręką i wracam do sklepu.
Na wieszakach widzę najróżniejsze ubrania. Aktualnie przechodzę przez dział z koszulkami i spodenkami rowerowymi. Kilka metrów za mną jest tata. Wypatrzył coś dla siebie. Podchodzę do niego, żeby zobaczyć co to takiego. Wybrał trzy takie same bluzy, każda za ponad 200zł. Czyli łącznie zakupy za ponad 600zł! Nie mogę uwierzyć, że tak szasta kasą.
Stoimy przy kasie, obok nas jest też drugi klient, który w rękach trzyma jedną rzecz. Tata płaci kartą nieco ponad 200zł. Potem podchodzi ten koleś i płaci kartą 654zł. Wygląda na to, że zapłacili za nieswoje zakupy. Patrzę się na tatę z wyrazem twarzy, który można przetłumaczyć jako "ej, co jest?". Tata tylko się uśmiecha i lekko potakuje. Tamten drugi nie był zaskoczony, że zapłacił tak dużo. No okej, nie rozumiem co tu się wydarzyło, ale najwyraźniej tak miało być.
Kiedyś młodzież była grzeczniejsza
Siedzę na przednim miejscu pasażera w rozpędzonym samochodzie. Co warto nadmienić, jestem jedyną osobą w samochodzie. Kieruję trzymając kierownicę będąc przy tym niewygodnie wygięty na siedzeniu. Na szczęście jadę po długiej, prostej i pustawej drodze. Ponieważ nikt nie przyciska pedału gazu, to samochód i tak powoli zwalnia. Dla zabawy wyciągam kluczyk ze stacyjki i wywalam przez okno - i tak się do niczego nie przydaje. Momentami widzę samochód z 3 osoby, jak w grach. Auto to jakaś mała, fioletowo-granatowa osobówka.
W końcu zjeżdżam w prawo na polną dróżkę. Jeszcze trochę jadę, aż ostatecznie się zatrzymuję. Siedzę chwilę sam w aucie, chyba słucham muzyki z telefonu. Potem wysiadam. Wokół pełno jest osób w moim wieku - to uczniowie liceum. Nie znam ich. Ponieważ cofnąłem się w czasie o jakieś kilkanaście lat, to nie są rozwydrzone bachory jak dziś, tylko w miarę spokojni, serdeczni, ogarnięci ludzie. Panuje koleżeńska, luźna atmosfera.
Wsiadam znów na miejsce pasażera. Szukam jakiegoś elementu od telefonu. Otwieram schowek, ale tu tego nie znajduję. Odwracam się. Za mną siedzi dwóch chłopaków. Ten na środku słucha muzyki na słuchawkach i do nich ma przyczepiony ten element, którego szukam. Wygląda to jak malutka, plastikowa, biała drabina z kilkoma szczeblami. Szturcham go i mówię, żeby nie zapomniał mi tego później oddać. W odpowiedzi lekceważąco kiwa głową. Na razie chce, żebym dał mu spokój. Nie mam z tym żadnego problemu.
__________________________________________
No dziś to już się uparłem, że nie popełnię tego samego błędu co ostatnio. WBTB o 5:15, porzuciłem próby przypominania sobie snów, wstałem z łóżka i usiadłem na fotelu obok. Postanowiłem wykonać MILD, bo już baaardzo dawno go nie robiłem. Co najśmieszniejsze, w międzyczasie przypomniałem sobie dwa pierwsze sny - tak bez żadnego powodu nagle mi wleciały do głowy. Wróciłem do łóżka po ok. 20 minutach. Trochę miałem problem żeby zasnąć, ale w końcu chyba się udało. Potem jeszcze koło 9 trochę przysnąłem. Ostatecznie MILD nie zadziałał, ale będę jeszcze z nim próbował. Pomyślałem też, że nie zaszkodzi potrenować pamięci prospektywnej wg wskazówek Bytofa.
Cofnąłem się w czasie o kilka lat, do czasów gdy jeszcze chodziłem do gimnazjum. Musiałem właśnie skończyć lekcje, bo razem z gromadą innych dzieciaków wychodzę ze szkoły. Na dziedzińcu przed szkołą spotykam kolegę Konrada (którego w rzeczywistości poznałem dopiero w liceum). Idziemy razem za budynek szkoły. Zamiast hali sportowej jest tu zarośnięta łąka, pojedyncze, niewysokie drzewa. Wygląda to trochę na ogród stylizowany na dżunglę. Ładnie to wygląda.
Razem z Konradem podchodzimy do metalowego słupka wystającego z ziemi. Konrad prosi mnie o jakieś narzędzie. Okazuje się, że do klatki piersiowej mam przyczepioną małą torbę pełną różnych narzędzi. Podaję mu to, o co prosił. Zaczyna majsterkować przy słupie. Robi to, żeby móc rozstawić siatkę do grania w siatkówkę. Zauważam, że w rzeczy samej stoimy na krawędzi zarośniętego boiska. Czuję spokój, błogość, beztroskę.
Przeskok.
Jestem u siebie w pokoju. Noc, wokół atramentowa czerń. Przed sobą mam laptopa, jego ekran to jedyne co widzę. Wyświetla się na nim jakiś dziwny ekran powitalny przeglądarki internetowej. W tle jest rozmyte zdjęcie miasta nocą. Przeważające kolory to ciemny granat, czerwień, pomarańcz, żółć. Zdałem sobie sprawę, że przez cofnięcie w czasie znowu mam stary tablet graficzny. Heh, czyli są i wady takiego cofania w czasie. Moją drugą myślą było to, że przecież jeszcze przed skokiem w czasie mogłem sobie zapamiętać wyniki z któregoś losowania lotto. Niestety nie pomyślałem wtedy o tym.
Sam w domu
Środek nocy. Jestem w dużej sali w piwnicy. Przez okno widzę, że na podwórko zajechała ciotka Grażyna. Zastanawiam się, czego ona tu znowu chce. Idę na górę. Jestem w kuchni, chyba przygotowuję jakieś smażone jedzenie. Poza mną nie ma tu nikogo.
Jak zapłacić 200zł zamiast 600zł
Jestem w galerii handlowej w Ostrołęce. Przechadzam się po nowym sklepie z odzieżą sportową. Dostaję telefon od taty, pyta gdzie jestem. Odpowiadam i kończę rozmowę. Wychodzę na chwilę ze sklepu do głównego holu i dalej naprzeciwko zauważam tatę stojącego na rozwidleniu korytarzy. Macham ręką i wracam do sklepu.
Na wieszakach widzę najróżniejsze ubrania. Aktualnie przechodzę przez dział z koszulkami i spodenkami rowerowymi. Kilka metrów za mną jest tata. Wypatrzył coś dla siebie. Podchodzę do niego, żeby zobaczyć co to takiego. Wybrał trzy takie same bluzy, każda za ponad 200zł. Czyli łącznie zakupy za ponad 600zł! Nie mogę uwierzyć, że tak szasta kasą.
Stoimy przy kasie, obok nas jest też drugi klient, który w rękach trzyma jedną rzecz. Tata płaci kartą nieco ponad 200zł. Potem podchodzi ten koleś i płaci kartą 654zł. Wygląda na to, że zapłacili za nieswoje zakupy. Patrzę się na tatę z wyrazem twarzy, który można przetłumaczyć jako "ej, co jest?". Tata tylko się uśmiecha i lekko potakuje. Tamten drugi nie był zaskoczony, że zapłacił tak dużo. No okej, nie rozumiem co tu się wydarzyło, ale najwyraźniej tak miało być.
Kiedyś młodzież była grzeczniejsza
Siedzę na przednim miejscu pasażera w rozpędzonym samochodzie. Co warto nadmienić, jestem jedyną osobą w samochodzie. Kieruję trzymając kierownicę będąc przy tym niewygodnie wygięty na siedzeniu. Na szczęście jadę po długiej, prostej i pustawej drodze. Ponieważ nikt nie przyciska pedału gazu, to samochód i tak powoli zwalnia. Dla zabawy wyciągam kluczyk ze stacyjki i wywalam przez okno - i tak się do niczego nie przydaje. Momentami widzę samochód z 3 osoby, jak w grach. Auto to jakaś mała, fioletowo-granatowa osobówka.
W końcu zjeżdżam w prawo na polną dróżkę. Jeszcze trochę jadę, aż ostatecznie się zatrzymuję. Siedzę chwilę sam w aucie, chyba słucham muzyki z telefonu. Potem wysiadam. Wokół pełno jest osób w moim wieku - to uczniowie liceum. Nie znam ich. Ponieważ cofnąłem się w czasie o jakieś kilkanaście lat, to nie są rozwydrzone bachory jak dziś, tylko w miarę spokojni, serdeczni, ogarnięci ludzie. Panuje koleżeńska, luźna atmosfera.
Wsiadam znów na miejsce pasażera. Szukam jakiegoś elementu od telefonu. Otwieram schowek, ale tu tego nie znajduję. Odwracam się. Za mną siedzi dwóch chłopaków. Ten na środku słucha muzyki na słuchawkach i do nich ma przyczepiony ten element, którego szukam. Wygląda to jak malutka, plastikowa, biała drabina z kilkoma szczeblami. Szturcham go i mówię, żeby nie zapomniał mi tego później oddać. W odpowiedzi lekceważąco kiwa głową. Na razie chce, żebym dał mu spokój. Nie mam z tym żadnego problemu.
__________________________________________
No dziś to już się uparłem, że nie popełnię tego samego błędu co ostatnio. WBTB o 5:15, porzuciłem próby przypominania sobie snów, wstałem z łóżka i usiadłem na fotelu obok. Postanowiłem wykonać MILD, bo już baaardzo dawno go nie robiłem. Co najśmieszniejsze, w międzyczasie przypomniałem sobie dwa pierwsze sny - tak bez żadnego powodu nagle mi wleciały do głowy. Wróciłem do łóżka po ok. 20 minutach. Trochę miałem problem żeby zasnąć, ale w końcu chyba się udało. Potem jeszcze koło 9 trochę przysnąłem. Ostatecznie MILD nie zadziałał, ale będę jeszcze z nim próbował. Pomyślałem też, że nie zaszkodzi potrenować pamięci prospektywnej wg wskazówek Bytofa.
