Zastąpie nowym.

Jak często masz LD? Ile ich miałaś?

Świadomy sen, jak nazwa wskazuje, to sen w którym jesteś świadoma, że śnisz. Po prostu czujesz wszystko, masz dostęp do wspomnień z jawy itp. Nie koniecznie musisz potrafić coś zmieniać/kreować, bo nie zawsze to wychodzi. Po prostu musisz wiedzieć, że to sen. Jeżeli kontrolujesz swoje ruchy, mowę itp. w śnie- jesteś w LD

Najprościej mówiąc świadome momenty to takie, w których czułaś kontrolę nad snem i miałaś świadomość, że śnisz ORAZ po rozpamiętywaniu tych momentów po obudzeniu nie czułaś, że nie taki byłby Twój prawdziwy zamiar. LD przeplatają się ze snami o LD (które mogą dać dobre poczucie kontroli i świadomości i dopiero po obudzeniu przekonujemy się, że jednak tej świadomości nie było). Prawdopodobnie spora część tego co wiązało się u Ciebie z kontrolą snu było snami o LD, typowo jak u każdego.

Jakby Ci się udało "wyjść z ciała" to miałabyś bardzo wyraźne i świadome LD
Często tak się dzieje, gdy przeczuwamy coś niedobrego i zaczynamy w to wierzyć to ten stan się pogłębia i w końcu panikujemy. Również jeżeli chodzi o topienie się czy też duszenie podczas paraliżu to jest to tylko wytwór umysłu, taki test, mózg sprawdza czy ciało już śpi. Bardzo często miałem motywy, że duszę się kołdrą czy poduszką, a w rzeczywistości nic mi się nie działo po obudzeniu. Spróbuj następnym razem przeczekać ten stan i w miarę możliwości opanować strach. Potem powinno być bardzo fajnie

No już nie wywyższajcie tak tego WILD'a Jakość zależy od głębokości i nastawienia. WILD to nie remedium na wszystkie problemy. W tym przypadku - na granicy fazy - nie wiadomo czy dało się coś z tego "ugrać" sensownego.
A tak po pierwsze to nie wiadomo czy to był paraliż czy sen o nim. Wprawdzie w drugim przypadku też da się "wyjść" i to nawet łatwiej, szczególnie jeśli ktoś ma za sobą udane próby w tej kwestii.
Po pierwsze nie traktuj tego jak "odrywanie", jakiś ciężki proceder. Daj sobie trochę luzu, niech stan się pogłębi, trochę uspokoi (nakręcają go lęki, nie jest taki dziwny czy straszny z natury). Co do samego wyjścia to niewykluczone, że stanie się to samo (sam tak zwykle mam). Czasem potrzeba jakiegoś impulsu. Osobiście wyrzucam oczy mocno do góry wzmacniając tym wibracje, które mnie podnoszą i osadzają we śnie. Incestus dla przykładu oddechem doprowadza do rozbujania wibracja, a zdecydowanym haustem wrzuca się do snu. To może być cokolwiek. Np. kiedy już się uspokoisz w tym stanie to powiedz do siebie, że policzysz do 3 a na 3 wyciągnie Cię z ciała, bądź wrzuci do snu. I policz

Tak. Wiara w OOBE w tym przypadku utrudnia przejście do snu bo kojarzysz to z ciężkim procesem odrywania się, walki z czymś. W rzeczywistości jest to o wiele prostsze bo organizm już sam dąży do snu. Spinaniem się blokujemy ten naturalny proces
Widok w paraliżu obrazu zgodnego z tym po obudzeniu niekoniecznie oznaczać musi otwarte oczy. Halucynacje często są zgodne z prawidłową orientacją czasoprzestrzenną

Hotaru, mózg zapisuje tak drobne szczególiki, że można być w szoku, gdzieś tam są zapisane dokładne wspomnienia sprzed 20 lat, tylko świadomość nie ma do nich dostępu. Za to nieświadomość już tak i to szczególnie podczas snu, kiedy takie reminiscencje nie są filtrowane przez cenzurę. Tym bardziej pamięć sprzed godziny czy dwóch nie stanowi dla umysłu problemu, a to że byłaś tego świadoma to cóż, możesz być zdziwiona, że takie umiejętności posiada nasz mózg .W nieświadomości zapisane są wszystkie dane, których nawet Ty na jawie nie dostrzeżesz.

W płytkim śnie, sen odbiera sporo bodźców kinestetycznych z jawy i na tej podstawie może odwzorować położenie ciała.

Cytat:Chcę spojrzeć na dom ale wiem, że muszę stworzyć mu wygląd bo inaczej się obudzę. Wymyślam szybko biało czarną gładką elewację. Czuję ulgę, że się udało cokolwiek sklecić zanim spojrzałam w tamtą stronę.

Skąd taki pomysł? Albo świadomość trochę opadła, albo masz błędne przekonania o śnie. Nie musisz pielęgnować takich obaw. Wyluzuj Gratuluję LD oczywiście