Dziennik snów Sennego Spacerowicza

[Dream Walker]

Noc 29/30 sierpnia 2023

Wczoraj zrobiłem sobie świadomy spacer, który trwał jakieś 30 minut. Już ostatnie 10 minut czułem, że mój umysł zaczyna błądzić coraz bardziej i ciężko mi utrzymać koncentrację na świecie zewnętrznym. 

Zasnąłem koło godziny 2, obudziłem się o 7 i przystąpiłem do relaksacji jacobsona, która zajęła mi 25 minut. 

Zapamiętałem krótki fragment jednego snu. Dobrze, że sobie go przypomniałem (w trakcie relaksacji), bo miałem wątpliwości czy spałem.

Ostatnio dosyć często spontanicznie budzę się w okolicach 6-7 rano. 

Po relaksacji i gdy zasypiałem w pewnym momencie spostrzegłem, że moje ciało wpadło w paraliż. 

Piszczało mi w uszach, słyszałem różne dźwięki i czułem dotyk na ciele. Wstrzymywałem się od pobudki (motywowanej strachem), gdyż uznałem, że to głupota. Kilka razy jednak gubiłem stan relaksacji i głębszy paraliż ustępował, by potem ponownie wrócić. Dokuczała mi natrętną myśl, przez którą w przeszłości często miewałem bezsenność i która zbijała paraliż. 

Za pierwszym razem pojawiłem się we śnie po prostu po próbie poruszenia ciałem i wizualizowania sobie, że przykładam ręce do ściany i jej dotykam. Gdy pojawił się obraz próbowałem jeszcze przez następne kilka minut ustabilizować sen. Chyba z 3 razy wracałem do ciała. 

Dostrzegłem, że w każdym moim LD przy pojawieniu się we śnie za pomocą spontanicznego WILD'a zmysł dotyku jako pierwszy pojawia się we śnie i jako ostatni również z niego znika. Dlatego warto o tym pamiętać - bodziec dotyku jako pierwszy zaprowadzi nas do snu i może nas w nim utrzymać. 

W odniesieniu do bodźcu dotyku - w jednej z prób powrotu do snu zwizualizowałem sobie, że siedzę w kącie pokoju oparty plecami o ściane i odepchnąłem się rękami wstając. Był to dosyć specyficzny bodziec dotykowy i prosty do wykonania oraz wygenerowania snu. Dla przykładu - zjazd na zjeżdżalni lub huśtanie na huśtawce też jest dosyć intensywny i specyficzny, ale wydaje mi się, wygenerowanie scenerii może być już bardziej problematyczne.

Po serii powrotów do ciała i stabilizacji snu dręczyła mnie dalej ta natrętna myśl, która mnie wybudzała. Ponieważ uznałem, że sen jest bardzo podatny na autosugestię to powiedziałem sobie, że ten bodziec po prostu nie będzie mi przeszkadzał. Po tym stwierdzeniu sen przestał się spłycać. Pierwszą rzeczą, którą zrobiłem było poszukanie losowej kartki. Byłem ciekaw co będzie na niej napisane. Uznałem, że najlepszym sposobem na znalezienie kartki będzie spontaniczne macanie szafki od tyłu - szukałem tam kartki z wiarą, że się tam pojawi. Znalazłem różową karteczkę z niewyraźnym napisem:

- Piłka nożna to stara k**wa.

Raczej to nie był przypadek - nie przepadam za piłką nożną, a sen rozgrywał się w dzielnicy, która jest stolica kibolów. Gdy przeczytałem te kartkę zacząłem się potwornie śmiać. Do tego stopnia, że sen zaczął się spłycać. Czułem nawet jak mój rzeczywisty brzuch się rusza wraz ze śmiechem. Po prostu nie mogłem przestać się śmiać. Opanowałem się jednak. Następnie szperałem po mieszkaniu.

W dalszej kolejności szedłem wzdłuż ulicy na osiedlu. Generalnie pogoda była sprzyjająca, chyba zbierało się na burze. Uważnie spoglądałem na okoliczne bloki, samochody i ludzi. Starałem się robić to tak, jak robiłem to w uważnych spacerach. Nic nie przykuło mojej uwagi poza małym żółtym rowerem, który miałem w dzieciństwie i który został mi skradziony. 

Następny fragment, który pamiętam odbywał się w jakiejś fabryce. Wydaje mi się, że dotarłem tam po spacerze na osiedlu. Spotkałem tam 4-5 kobiety, które były pracownicami, oprowadziły mnie po fabryce. W tej fabryce było dużo róznych ciekawych rzeczy - dużo świątecznych ozdób, choinki, kartony, zabawki. Sama fabryka przypominała magazyn, a ja znajdowałem się tylko na zapleczu i tam rozmawiałem z tymi dziewczynami o tym, że to sen i odpytywałem je o wrażenia. Następnie zabrały mnie w jakieś miejsce, które było za kilkoma parami drzwi wahadłowych. 

W dalszej kolejności pamiętam, że znalazłem się u babci w mieszkaniu. Była tam ubikacja, która przypomniała mi wtedy dosyć ciekawy plan, który chciałem wykonać - otóż chciałem dokonać teleportacji. Hehe, nie takiej jak w Harrym Potterze (że wchodzę do kibla i spuszczam wodę tylko trochę innej). Stojąc przed ubikacją i realizując swój plan, zapaliłem światło i wszedłem do pomieszczenia. Zrobiłem tak: 

Zacząłem sobie przypominać wrażenie, które towarzyszyło mi w momencie pobytu w hotelu nad morzem w rzeczywistości. (We śnie chciałem udać się nad polskie wybrzeże) Byłem tam w ubikacji i uznałem, że to skojarzenie, może łatwo mnie przeteleportować do jakiegoś miejsca we śnie. Dlaczego? Bo jest to pomieszczenie zamknięte, a ubikacji jest wiele w róznych miejscach na świecie i na codzień z nich korzystamy. 

Stojąc w ubikacji schyliłem glowę. Powiedziałem na głos:

- Tato, czy mógłbyś mi podać ręcznik? Taaatoo. Powiedz mi jeszcze, czy będziemy mieli dzisiaj słoneczną pogodę?

Finalnie dostałem ręcznik i odpowiedź, jednak teleportacja się nie udała. Wydaje mi się, że to dlatego, bo miałem otwarte oczy. Ubikacja wyglądała w taki sam sposób, a ja wyszedłem z niej i obejrzałem się dookoła. Dom babci jak stał tak stał. Ale spróbowałem ponownie!

Tym razem wszedłem do ubikacji, jednak zanim przystąpiłem do teleportacji, obejrzałem się w lustrze. Miałem długie włosy, byłem młodszy i miałem czerwoną twarz jak burak. Zacząłem myśleć o tym, czym jest derealizacja i senna rzeczywistość. Jakoś tak mnie to zafascynowało. Dotknąłem wtedy lustra i pomyślałem o tym, że lustro często jest łącznikiem między różnymi światami i że prowadzi do równoległych rzeczywistości. Potem zasłoniłem oczy, zacząłem się kręcić szybko dookoła, jak najszybciej mogłem. Starałem się nie zamykać oczu, bo w przeszłości w moich LD, gdy kręciłem się dookoła i zamykałem oczy, to się wybudzałem. 

Teleportacja się udała!! Z tym, że gdy się obróciłem od sedesu (który wyglądał inaczej - był teraz nowiutki i ładny) i spojrzałem na łazienkę to stwierdziłem, że jestem w mieszkaniu mojego starszego brata. Wybiegłem z niej wielce zafascynowany . Mieszkanie wyglądało troszkę inaczej niż w rzeczywistości. Na środku salonu stało zwykłe łóżko, w kącie był stół. Dostrzegłem brata i jego dziewczynę - wcinali pizze. Była też tam jeszcze jedna dziewczyna, ale uznałem, że nie mogę marnować snu na stosunki seksualne z kobietami. Mówię do brata

- Jak się czujesz z tym, że to wszystko to sen?

Potem jego dziewczyna poprosiła mnie, bym zamówił pizzę. 

- Zamów trzy dowolne pizze giganty - 50cm. 

Ja więc tak stoję i zastanawiam się jak to zrobić   Z automatu sięgnąłem po telefon i zacząłem się zastanawiać czy zamawianie jej ma sens, czy nie stracę wątku snu i zacząłem się zastanawiać nad sprytniejszym sposobem na znalezienie pizzy. No i tak trzymam ten telefon, już wykręcam jakiś losowy numer i nagle mówię:

- Przecież to jest sen! A ja mogę na prawdę dużo!

Wstałem więc z łóżka na którym stałem i spoglądam pod swoje nogi pod łóżko. A tam 3 wielkie pizze   Dziewczyna brata otwiera kartony i sprawdza jakie to są: Jedna była z serem, szynką i serem feta, w połowie zjedzona, następna była z dużą ilości wodorostów, sałatą i rukolą (Miała tylko ciasto i mnóstwo roślin, wyglądała niesmacznie), a trzeciej nie pamiętam. Nie wyglądały smacznie i mnie nie zachęciły. Gdy opuszczałem mieszkanie brata  to drzwi wejściowe zaczęły przypominać drzwi garażowe, które się następnie otworzyły. Przy wyjściu tych drzwi garażowych siedziały rodziny z kocami, a to co było za bramą garażową mocno mnie zaskoczyło. Był to górzysty krajobraz - wielkie połacie terenu na które spoglądałem były pokryte milionami kamieni - dosłownie jak wielka kamienna plaża. Po środku tego wszystkiego gdzieniegdzie przepływały duże strumienie górskiej wody. Wszędzie bawiły się dzieci i dorośli, a ja w pewnym momencie wskoczyłem do wody i byłem ciekawy czy będzie zimna. Nie była, w sensie czułem, że moja skóra jest zimna, ale miałem wrażenie, że nie wzbudza to we mnie chłodu. Potem zacząłem się bawić magią wody i szło mi na prawdę super. Robiłem bicze wodne, które wymierzałem w bawiące się dzieciaki, próbowałem też wznieść ogromne fale, ale to mi się nie udawało. Gdy stałem na środku tej kamiennej plaży, widzę, że stoi obok mnie jakaś kobieta. Patrzę przed siebie i dostrzegłem ogromny zaśnieżony wulkan, widok był niesamowity. Tak na prawdę w trakcie całego snu czułem się fajnie, jednak teraz patrzę na ten wulkan i mówię, że to niesamowite. Wulkan zasłaniał 1/3 horyzontu. Spojrzałem wtedy na tę kobietę i mówię, że szkoda, że istnienie wydaje się być czasem tylko sprytną iluzją w taki sposób zakorzeniony w naszych umysłach, abyśmy tylko głęboko w nią wierzyli. Wtedy doświadczyłem FA.

Pojawiłem się w domu rodzinnym. Zacząłem się zastanawiać nad tym, która jest godzina i kiedy się obudzę. Podchodząc do okna zacząłęm krzyczeć uradowany:

- Miałem dzisiaj eldee, miałem dzisiaj eldee.

Potem się obudziłem.

Gdy robiłem relaksację jacobsona była 7 rano, gdy się obudziłem była 8:30.

Fajny sen. Przyznam szczerze, że wierzę, że można było z niego wyciągnąć znacznie więcej. 

Gdy zasnąłem ponownie, miałem jeszcze dwa sny nieświadome.