Dziennik snów Sennego Spacerowicza

[Dream Walker]

Noc 10 czerwca 2021

Dzisiejsze sytuacje w LD to był totalny mindfuck. Doznałem niezliczonej ilości FA i kilku paraliżów sennych we śnie. Ciężko mi się w tym wszystkim połapać co się działo. Sny były bardzo realistyczne, ale miałem problem z rozróżnieniem i zrozumieniem, że to sen. W snach znajdowałem się w starym mieszkaniu i dopiero jak się obudziłem to wrócił mi krytycyzm. 

Przed snem afirmacja i medytacja. Obudziłem się po 5,5h snu, o 6:30. zapisałem jeden dłuższy sen i dwa strzępy. Ponownie afirmacja. Przed snem włączyłem sobie biały szum, ale słuchawki mi się psują i byłem sfrustrowany, bo finalnie słuchałem krócej niż chciałem. Dodatkowo moją intencją na najbliższe LD to była konfrontacja z moimi lękami. O 7 ponownie się położyłem i długo trwałem chyba w N-REMach, bo nie pamiętam, co się działo, a byłem mocno zrelaksowany. Potem ponownie się obudziłem, wyłączyłem biały szum. Zasnąłem koło 8:45.

Byłem w mieszkaniu rodzinnym. Do mieszkania przyszła niska azjatka będąca w ciąży. Dowiedzialem się, że to nowa dziewczyna mojego brata. [...]
Potem wspólnie wszyscy zjedliśmy obiad przy wielkim stole. Gdy odszedłem na chwilę przeniosło mnie na ciemną ulicę, gdzie działa się jakaś akcja pościgowa. [...]
Pod koniec spowrotem byłem w mieszkaniu rodzinnym i w swoim pokoju. Chwyciłem za nos i wykonałem TR. Był pozytywny. Gdy chciałem się skoncentrować na sennej rzeczywistości i na obecności Tu i Teraz, było to niemożliwe i z każdą sekundą sen stawał się coraz płytszy. Zacząłem podejrzewać, że uświadomiłem się pod koniec REMu i się zawiodłem. Potem mnie wyrzuciło.

Doświadczyłem FA. Leżałem na łóżku w tym samym pokoju. Wstałem z niego i odruchowo wykonałem TR z dłońmi, ale był negatywny. Przeszedłem się po pokoju obserwując co się dzieje i chwilę porozmawiałem z bratem. Sen był bardzo realistyczny. Potem wróciłem do łóżka i zasnąłem. Doświadczyłem kolejngo FA. Wstałem z tego samego łóżka. Przeszedłem się po pokoju i dalej się zastanawiałem, czy to może być sen. Wszystko było strasznie realne. Idąc podszedł do mnie mój kot. Pogłaskałem go i wziąłem na ręce. Zwróciłem uwagę na fakt, że jest to bardzo naturalna i rzeczywista sytuacja. Kot niejako rozwiał moje wątpliwości. Byłem pewien, że to jawa. Potem wróciłem do pokoju z łóżkiem. Rozejrzałem się przez okno i w pewnym momencie usłyszałem moją siostrę. Gdy się obróciłem, była czarnym, gadającym kotem. 

- Czemu ty jesteś kotem? Co się dzieje? Ja dalej śnię?

Zacząłem forsować TRy z dłońmi i derealizację. Bałem się, że to jawa i że wywołuję derealizację zbyt intensywnie.

Dalej śniłem. Po dłuższej koncentracji widziałem 6 palców. Rozejrzałem się po pokoju i przypomniałem sobie plan na LD. Gdy zacząłem myśleć o konfrontacji z podświadomymi lękami nie musiałem nic robić, bo od razu poczułem lęk i obawę. Gdy przeszedłem przez drzwi na przedpokoju ujrzałem trzy postacie. Jedna na wprost mnie miała białą, kwadratową maskę z plastiku. Połączenie maski Annonymous i twarzy tej lalki z Piły. Była okropna. Miała w ręce długi nóż. Po lewej stronie stała niewyraźna postać, której nie rozpoznałem. Trzecia postać unosiła się nad dwoma pozostałymi. Nie byłem w stanie zawrócić i kiedy zbliżyłem się do postaci po otwarciu drzwi, ta niewyraźna postać powiedziała.

- "No witamy".

Nagle bez zastanowienia mnie podniosły i obróciły tak, że głowa mi zwisała do dołu, mocno rzuciły mną o podłogę i wtedy zacząłem obawiać się kosy w plecy. Zacząłem forsować pobudkę. 

Pamiętam jakieś doznania paraliżowe i próby poruszania przeze mnie jednym palcem. Bałem się, ale wiedziałem, że to tylko sen i jedyne co mnie czeka to nieprzyjemne doświadczenia. Chciałem wrócić.

Obudziłem się 3 raz na tym samym łóżku i wiedziałem, że śnię. Wiedziałem też, co mnie czeka za drzwiami i doświadczyłem tego samego. Postać tym razem powiedziała rozgniewana

- "Przecież na to liczyłeś to nie uciekaj!!"

Faktycznie. Chciałem pozostać dłużej ale i tak się bałem skrętu kiszek od kosy. Pozostałem chwilę dłużej i walczyłem by się nie budzić. Potem straciłem świadomość i obserwowałem wszystko jako niewidzialna postać. Do pokoju weszła dwójka detektywów i wzięli moje ciało. Przeniosło nas do laboratorium. Detektywi czekali pod gabinetem jakiegoś lekarza. Bałem się, że lekarz nie znajdzie mojego mózgu w czaszce i że trzy postacie wyciągnęły go by wsadzić go do machiny podtrzymującej życie, by mnie torturować przez resztę wszechświata. Zdarzało się, że myślałem o takiej koncepcji za dnia. Ciekawiło mnie, czy mózg posiada mechanizm autodestrukcji w stresujących sytuacjach, nawet jeśli ktoś próbowałby forsować podtrzymanie życia przez impulsy elektryczne i jakieś biologiczne czynniki. Nie usłyszałem diagnozy lekarza, ale miał zawiedzioną minę. 

Potem doznałem kolejnego FA. Leżałem na łóżku w tym samym pokoju i pamiętam, że chciałem uzyskać LD. Byłem w trakcie paraliżu. Pamiętam, że podnosiłem ręce, najpierw prawa, potem lewa. Gdy je podniosłem zacząłem się przekręcać by wstać z łóżka i obserwowałem, czy są ciężkie. Były lekkie i wiedziałem, że jestem we śnie. Potem jednak, gdy oparłem się na prawej ręce i chciałem otworzyć oczy poczułem duży ciężar i upadłem na łóżko. Uznałem, że to jawa. Wstałem z łóżka i zacząłem pytać mamę o LD. Nie chciała o tym ze mną rozmawiać i uznała, że to jawa. Ja byłem przekonany, że to rzeczywistość, bo była bardzo realna. Na ścianie ujrzałem zegar. Był w niestandardowym miejscu. Spojrzałem na niego i odwróciłem wzrok na dłuższą chwilę. Godzina nie zmieniła się. Miałem problemy z zapamiętaniem godziny. Potem poszedłem do pokoju do brata i rozmawiałem z nim. Kolejne testy rzeczywistości z zegarem i były pozytywne, ale i tak nie byłem w stanie skojarzyć, że to sen i że TRy na to wskazują. Wróciłem do pokoju i tym razem godzina na zegarze była totalnie odmienna. Zacząłem się nad tym zastanawiać i to mnie uświadomiło. Moja świadomość i tak była niska. Pamiętam, że spojrzałem na drzwi, za którymi były 3 postacie i tym razem wpadłem na pomysł, by wyjść przez okno. Gdy wychodziłem coś złapało mnie za nogę, ale to zlałem. Bałem się i wiedziałem, że nie ucieknę przed tą trójką. Potem straciłem strzępy świadomości. Jechałem autokarem z rodziną. Moja siostra wkręcała rodzinę, że rozmawia z kimś przez telefon. Ja widziałem, że to tylko wkręta, bo na telefonie nie miała połączenia aktywnego. Potem gdy wysiadliśmy z autobusu śmiała się ze mnie, że obserwowałem jej telefon, a zachowywałem się, jakby mnie wkręciła. Zacząłem się zastanawiać "kurcze, faktycznie, czemu ja tego nie zauważyłem". Uznałem, że zauważyłem, ale nie chciało mi się o tym wspominać. Po dojechaniu weszliśmy do mieszkania. Usiadliśmy na tarasie. Była prawie cała moja rodzina z babcią. Siedzieliśmy, była piękna pogoda i na prawdę piękny widok. Na wprost tarasu rozciągały się zielone, niziutkie pagórki, za nimi na lewo była wieś, na wprost daleko było miasto. Niebo z kilkoma chmurkami, chłodny, przyjemny wiaterek. Nagle moja babcia zadała pytanie 

-"Gdzie jest kosmos?". 

Uśmiechnąłem się i zacząłem zastanawiać.

-"Wiesz co babciu, trudne pytanie. W zasadzie to kosmos to może być to, co jest poza atmosferą Ziemi, czyli tam, tam i tam." Pokazywałem we wszystkie kierunki, żeby dać babci do zrozumienia, że kosmos jest też pod nami. 

-"Ale w zasadzie, to my też jesteśmy kosmosem, w sumie się w nim znajdujemy. Ale czekaj. No to też zależy od interpretacji znaczenia kosmos. Myslę, że każdy może mieć inną definicję."

Nagle wtrącił się mój tata by zażartować, ale nagle na horyzoncie, daleko, z 15km na wprost ujrzałem grzyba atomowego. Był biały i ogromny. Bardzo się przestraszyłem, bo byłem pewny, że to rzeczywistość, a wybuchy jądrowe to mój znak senny. Ujrzałem, że tata wstaje i otwiera schron, ja uznałem, że nie będziemy tam bezpieczni. Zacząłem biec za budynek. Chciałem zawrócić, by wziąć butelkę wody, ale uznałem, że nie ma czasu. Biegłem, biegłem. Zbiegałem z pagórka. Nagle zobaczyłem kolegę, który biegnie na czterech łapach jak gepard i zacząłem się zastanawiać, czy to nie jest dziwne, że wybucha atomówka, a znajomy biega na czterech łapach. Byłem pewny, że to sen. Uznałem, że jeśli to sen, to wykorzystam magię ziemi i wykopię tunel. Tak zrobiłem i ograniczałem świadomość, by wyszło mi to łatwiej. Wykopałem tunel na kilka metrów i zamknąłem górę. Potem uznałem, że jestem za blisko eksplozji i wykopałem tunel na wprost. Na początku robiłem to uderzeniami pięści. Jedno uderzenie = przesunięcie tunelu o kilka metrów wgłąb. Potem uznąłem, że skoro to sen, to nie muszę tego robić. Wykonałem gest klapnięcia o dłonie i tunel przesunął się sam. Zacząłem nim biec. Potem zapaliłem płomień w lewej ręce i zacząłem skanować ciemność. Pamiętam, że widziałem zielone drzewa i powierzchnię. Miałem wtedy myśl, że może dalej jestem na powierzchni. Ta myśl pojawiła się, bo kontrola we śnie lubi wątpić. Sama idea wykopania tunelu była bardzo subtelna i działa się jakby w mojej wyobraźni. Odsunąłem skojarzenie bycia na powierzchni tym, że po prostu powiechnia odbiła się na mojej siatkówce oka i że to zwykłe omamy. Podziałało. Po dłuższej chwili zorientowałem się, że jestem w piwnicy swojego mieszkania. Na lewo było wyjście, drzwi były zamknięte. Obróciłem się i ujrzałem trzy postacie idące w moim kierunku, przeraziłem się, starałem się zachować jasność umysłu. Zapytałem, czego chcecie? Zatrzymajcie się i odpowiedźcie! Nic to nie dało. Pierwsza postać przeze mnie przeszła, druga wyciągnęła nóż i wtedy straciłem świadomość. Rozmawiałem z przyjacielem. Pamiętam, że opowiadał mi, że nie wyszło mu na zawodach sportowych. Pocieszalem go, on był smutny, ale w pewnym momencie zaczął mi opowiadać o tym, że w zasadzie jest zajebisty i o jego osiągnięciach sportowych. Cieszyłem się, że się nie smuci. Jego zdania potwierdzała konfabulacja senna.

Potem czułem paraliż senny. Pamiętam, że im bardziej się relaksowałem, tym bardziej w*k*r***cie coś mnie wierciło w lewą nerkę. Walczyłem ze sobą, by na to nie reagować. Myślałem też nad trzema postaciami i obawiałem się, że się pojawią, gdy będę w trakcie paraliżu. Pamiętam, że byłem jedną nogą we śnie, bo myślałem, że jestem na łóżku we śnie, tym, na którym doznałem 3 razy FA. Połowę sennego ciała mogłem podnieść, druga była przyklejona do ciała fizycznego. Myślałem też wtedy o oobe. Po kilku minutach walki odpuściłem i się obudziłem. Okazało się, że w nerę wiercił mnie jeden z wierzchołków poduszki. Było to bardzo delikatne, ale przesunąłem poduszkę i niemal natychmiast zasnąłem. Miałem wizje ucieczki przed trzema postaciami. Po wizjach sen nabrał głębokości. Był bardzo rzeczywisty. Byłem tym razem na zewnątrz i była piękna, jesienna pogoda. Dotarłem pod jakiś większy sklep i wtedy zacząłem wykonywać TRy z dłońmi. Były negatywne i forsowałem, by były pozytywne. Po chwili wynik testu był pozytywny. Rozejrzałem się i pamiętam, że ujrzałem zakapturzoną postać. Skierowała się w moją stronę. Zacząłem do niej krzyczeć i wymierzyłem w nią ręcę na kształt pistoletu. Nic to nie dało, bo moje ręce były tylko rękami. Potem pamiętam, że doznałem kolejnego FA. Obudziłem się w tym samym mieszkaniu co 4 razy wcześniej i od razu wbiegłem do pokoju dużego. Chciałem wyskoczyć przez zamknięte okno, ale biegnąc uderzyłem o szybę. Za sobą czułem czyjąś obecność. Otworzyłem okno i za mną stała moja koleżanka. Powiedziała mi, że moje lęki reagują na zimno i zamieć śnieżną. Uzasadniła to tym, że mogę ich łatwo zgubić w burzy śnieżnej. Klasnąłem dłońmi i powiedziałem, 

- "Mróz i intensywny śnieg".

Tak się stało i potem wziąłem rozbieg i zacząłem lecieć przed siebie. W trakcie lotu próbowałem podnieść uważność i poczucie Tu i Teraz i niestety nieslużyło to kontroli. Upadłem na murek, zacząłem iść przed siebie. Na pewnym skrzyżowaniu obróciłem się za siebie i z krzaków wyszedł mężczyzna z maską i nożem. Potem ze śniegu wynurzyła się zaspa, z której coś wystawało i pamiętam, że było to ucieleśnienie dwóch pozostałych postaci. Gdy koncentrowałem się na poczuciu tu i teraz, czułem ogromne zakłopotanie. Probowałem się obrócić, ale nie mogłem. Przesuwałem się w prawo w kierunku przeciwnym do postaci, które szły w moją stronę i mówiły na prawdę dziwne rzeczy. Pamiętam, że w pewnym momencie skoncentrowałem się na maksa i usłyszałem dźwięk zapalającego się reflektora. Świecił na gadającą zaspę śnieżną. Ujrzałem też, że śnieg, który padał, zaczął zamieniać się w obraz "białego szumu", który można czasem ujrzeć na kanałach, które nie odbierają sygnału. Był jednolity i dalej przypominał śnieg, ale płatki miały kolor biało-czarno-szary. Probowałem ogarnąć co się dzieje i jakoś to zracjonalizować, ale wiedziałem, że senna rzeczywistość ma prawo działać w taki sposób, bo to sen. Potem na chwilę się obudziłem. Pamiętam, że byłem bardzo zmęczony, ale obecny. Ponownie zamknąłem oczy , pamiętam, że w swoim pokoju ujrzałem latający mebel. Gdy się z tego wybudziłem, spojrzałem na zegar w telefonie i była godzina 11:30. Stwierdziłem, że spałem 10,5h i moje sny były w płytszych remach.

Potem jednak się finalnie obudziłem w tym samym miejscu i była godzina 10. Spałem koło 9h.

Bardzo ciężko mi jest ułożyć sobie w głowie to co się działo. Głównie chodzi o chronologię wydarzeń, bo to co się działo, pamiętam w miarę dobrze, zwłaszcza momenty świadome i te w snach o LD. Nigdy raczej nie doświadczyłem tylu FA. Zakłopotanie w snach czy to sen czy jawa też było duże, nawet jeśli teraz wiem, że to było pewne, bo znajdowałem się w innym budynku niż aktualnie. Słabo też trochę z tym ostatnim epizodem, bo mocno przypominał jakiś ostry zjazd.