02-03-2020, 01:47
Mam dosyć, to wszystko jest coraz bardziej chore
Nisko upadł niejeden, który mógł stać się wzorem
Gniew wygasa, w końcu wszystkiego się odechciewa
Ten poziom hipokryzji czasami jeszcze mnie zdumiewa
Konflikty wartości są nieuniknione
Ktoś tu zapomniał, że nie każdy jest po jego stronie
I że nie zawsze warto odwlekać czas nieuchronnej zguby
Pamiętam jeszcze swoje myśli i uczucia w chwili próby
Sprzedać się bestii, potem oddać jej swoje dzieci
Próżno wypatrywać chwili, kiedy to bunt roznieci
Jedne świństwa się potępia, na inne przymyka oko
Całe szczęście, że ja w tym nie tkwiłam za głęboko
Ty, który zawsze byłeś gdzieś w polu widzenia,
Nie ufasz mi, to jedno, ale po co te pomówienia?
Potępiasz mnie i wróżysz mi najgorsze, no cóż
Gdzie ja widzę tarczę, ty widzisz wbity w plecy nóż
Zrobiłam to, a ty tak samo dobrze wiesz, po co
Przyjęłam odpowiedzialność, to idzie w parze z taką mocą
Więc przestań powtarzać te oszczerstwa i potwarze
Nie zbliżaj się jak nie chcesz, w końcu nikt ci nie każe
A ty, mój towarzyszu, wciąż wątpisz w moje zamiary?
Nie czarny charakter, najwyżej trochę szary
Patrzymy sobie na ręce, na dystans się trzymamy
To jest teraz status quo i tego przestrzegamy
Nasza jedyna szansa, to że zostaniemy sami
Odzyskam spokój, jeżeli tamci umrą przed nami
Zerwać nić, przełamać krąg, to nie może trwać wiecznie
Ty też masz honor - i to jest jeszcze bardziej niebezpieczne
Jesteś moim słabym punktem, jaka jest na to rada?
Jeszcze mogą dopaść mnie, idąc po twoich śladach
Od skali mikro do walki z globalnym problemem
Chciałam być legendą, a stałam się memem
A tak naprawdę stoimy po tej samej stronie
Służymy prawdzie najwyższej - tej udowodnionej
To jak awans, od stawiania ścian do budowania mostów
Podpisuję się krwią - bo tak wyszło po prostu
==============================================================
Dla Sr. - możesz powiedzieć o mnie (prawie) wszystko, ale nie to, że nie dam rady ochronić tego, czego przysięgałam strzec. I jesteś cholernym hipokrytą.
Dla P.K. - jesteś jeszcze większym hipokrytą, a to co wypisujesz na swoim portalu kiedyś uderzy w nas wszystkich ze zwielokrotnioną siłą. Kiedy obudzimy się w koszmarze Orwella, będziesz jednym ze współodpowiedzialnych za ten stan rzeczy, do którego teraz aktywnie przykładasz rękę. Każdą próbę cenzurowania moich komentarzy odbieram jako zaszczyt i dowód na słuszność moich racji.
Dla przeciwników eutanazji z mojego najbliższego otoczenia - wiem, że macie prawo do własnego zdania, ale nie macie prawa do negowania samego istnienia przeciwnej strony w dyskusji.
Dla Ciebie, który pewnie tego nie czytasz - ja widzę, że masz honor i bardzo to cenię. A Ty chyba widzisz jak bardzo się boję każdego dnia. I że zrobiłabym wszystko, żeby się ochronić i odzyskać możliwość spokojnego snu. No, prawie wszystko. Bo nie chciałabym stracić honoru i sama stać się tym, z czym walczę.
Mam wrażenie, że ostatnie tygodnie to jedna wielka licytacja patologii. Z przebiciem wykładniczym.
Nisko upadł niejeden, który mógł stać się wzorem
Gniew wygasa, w końcu wszystkiego się odechciewa
Ten poziom hipokryzji czasami jeszcze mnie zdumiewa
Konflikty wartości są nieuniknione
Ktoś tu zapomniał, że nie każdy jest po jego stronie
I że nie zawsze warto odwlekać czas nieuchronnej zguby
Pamiętam jeszcze swoje myśli i uczucia w chwili próby
Sprzedać się bestii, potem oddać jej swoje dzieci
Próżno wypatrywać chwili, kiedy to bunt roznieci
Jedne świństwa się potępia, na inne przymyka oko
Całe szczęście, że ja w tym nie tkwiłam za głęboko
Ty, który zawsze byłeś gdzieś w polu widzenia,
Nie ufasz mi, to jedno, ale po co te pomówienia?
Potępiasz mnie i wróżysz mi najgorsze, no cóż
Gdzie ja widzę tarczę, ty widzisz wbity w plecy nóż
Zrobiłam to, a ty tak samo dobrze wiesz, po co
Przyjęłam odpowiedzialność, to idzie w parze z taką mocą
Więc przestań powtarzać te oszczerstwa i potwarze
Nie zbliżaj się jak nie chcesz, w końcu nikt ci nie każe
A ty, mój towarzyszu, wciąż wątpisz w moje zamiary?
Nie czarny charakter, najwyżej trochę szary
Patrzymy sobie na ręce, na dystans się trzymamy
To jest teraz status quo i tego przestrzegamy
Nasza jedyna szansa, to że zostaniemy sami
Odzyskam spokój, jeżeli tamci umrą przed nami
Zerwać nić, przełamać krąg, to nie może trwać wiecznie
Ty też masz honor - i to jest jeszcze bardziej niebezpieczne
Jesteś moim słabym punktem, jaka jest na to rada?
Jeszcze mogą dopaść mnie, idąc po twoich śladach
Od skali mikro do walki z globalnym problemem
Chciałam być legendą, a stałam się memem
A tak naprawdę stoimy po tej samej stronie
Służymy prawdzie najwyższej - tej udowodnionej
To jak awans, od stawiania ścian do budowania mostów
Podpisuję się krwią - bo tak wyszło po prostu
==============================================================
Dla Sr. - możesz powiedzieć o mnie (prawie) wszystko, ale nie to, że nie dam rady ochronić tego, czego przysięgałam strzec. I jesteś cholernym hipokrytą.
Dla P.K. - jesteś jeszcze większym hipokrytą, a to co wypisujesz na swoim portalu kiedyś uderzy w nas wszystkich ze zwielokrotnioną siłą. Kiedy obudzimy się w koszmarze Orwella, będziesz jednym ze współodpowiedzialnych za ten stan rzeczy, do którego teraz aktywnie przykładasz rękę. Każdą próbę cenzurowania moich komentarzy odbieram jako zaszczyt i dowód na słuszność moich racji.
Dla przeciwników eutanazji z mojego najbliższego otoczenia - wiem, że macie prawo do własnego zdania, ale nie macie prawa do negowania samego istnienia przeciwnej strony w dyskusji.
Dla Ciebie, który pewnie tego nie czytasz - ja widzę, że masz honor i bardzo to cenię. A Ty chyba widzisz jak bardzo się boję każdego dnia. I że zrobiłabym wszystko, żeby się ochronić i odzyskać możliwość spokojnego snu. No, prawie wszystko. Bo nie chciałabym stracić honoru i sama stać się tym, z czym walczę.
Mam wrażenie, że ostatnie tygodnie to jedna wielka licytacja patologii. Z przebiciem wykładniczym.





