31-12-2019, 00:09
Jak długo jeszcze ma trwać ta wojna nieskończona?
To kilka miesięcy, a już jestem śmiertelnie zmęczona
Wchodzę w to znowu, jakby ciągle było mi mało
Czasem wiele bym dała, żeby nic z tego się nie stało
Wzięłam to na siebie, wszelki trop mnie zdradzi
Mój jest ten kłębek, do którego każda nić prowadzi
Wiem, że z tego źródła nie wolno mi ani kropli uronić
Od tej chwili przysięgam, że będę go chronić
Twierdzisz, że nie zdołam, że stracę kontrolę
Potem, że to ja sama okażę złą wolę
Miałabym swój honor tak odrzucić i skazić?
Czy ty przypadkiem próbujesz mnie obrazić?
O tym, że liczą się intencje, powtarzasz w upojeniu
A z nas dwojga to nie ja mam różne rzeczy na sumieniu
Zarzucasz mi, że zaburzam twój idealny ład
Mnie nie musisz uczyć bilansu zysków i strat
Chcesz być wierny idei, dla mnie to jest jasne
Tak samo ja zamierzam pozostać przy własnej
Postawmy sobie naprzeciw nasz upór i wytrwałość
Tak bardzo jesteś lawą, że ja musiałam stać się skałą
Tu nie o to chodzi, czy mam coś do ukrycia
Jeszcze nieraz zderzysz się z barierą nie do przebicia
To odmienne spojrzenia, tu się nie dowodzi racji
Uczeń przerośnie mistrza w akcie skrajnej desperacji
Dlaczego? Powtórzę twoje słowa, że stracę więcej,
Że nie warto ryzykować, że ważne są intencje
To, co jeszcze jest moje, ocalę przed skażeniem
Zapamiętałam lekcję, uczyłam się przez doświadczenie
Te słowa, przekręcone, znowu zginą w szumie
Pozostaje mi wierzyć, że ktoś jednak je zrozumie
I wtedy pełny obraz będzie mieć dopiero
Moja taktyka to całkowita szczerość
Ty złamałeś moją duszę, ja narodziłam się na nowo
Nie zdradziłam nikogo z tych, co uwierzyli mi na słowo
Jestem na czarnej liście, czasem nawet mnie to bawi
Podpisuję się krwią - to błąd, którego nie umiem naprawić
==============================================================
Tak, zdołałam napisać to bez użycia słowa hipokryzja, nawet jeśli cały czas miałam to na myśli. Normalnie jestem z siebie dumna
W stopniu znikomym inspirowane jednym z początkowych fragmentów tego → https://www.youtube.com/watch?v=FYous66lHko
W ogóle miało nie być żadnej kontynuacji, ewentualnie miało skończyć się po drugiej części. Zjawiska i osoby w moim otoczeniu jednak stale nie dają mi po prostu przejść obok obojętnie. Gdzieś trzeba skierować tę narastającą frustrację.
To kilka miesięcy, a już jestem śmiertelnie zmęczona
Wchodzę w to znowu, jakby ciągle było mi mało
Czasem wiele bym dała, żeby nic z tego się nie stało
Wzięłam to na siebie, wszelki trop mnie zdradzi
Mój jest ten kłębek, do którego każda nić prowadzi
Wiem, że z tego źródła nie wolno mi ani kropli uronić
Od tej chwili przysięgam, że będę go chronić
Twierdzisz, że nie zdołam, że stracę kontrolę
Potem, że to ja sama okażę złą wolę
Miałabym swój honor tak odrzucić i skazić?
Czy ty przypadkiem próbujesz mnie obrazić?
O tym, że liczą się intencje, powtarzasz w upojeniu
A z nas dwojga to nie ja mam różne rzeczy na sumieniu
Zarzucasz mi, że zaburzam twój idealny ład
Mnie nie musisz uczyć bilansu zysków i strat
Chcesz być wierny idei, dla mnie to jest jasne
Tak samo ja zamierzam pozostać przy własnej
Postawmy sobie naprzeciw nasz upór i wytrwałość
Tak bardzo jesteś lawą, że ja musiałam stać się skałą
Tu nie o to chodzi, czy mam coś do ukrycia
Jeszcze nieraz zderzysz się z barierą nie do przebicia
To odmienne spojrzenia, tu się nie dowodzi racji
Uczeń przerośnie mistrza w akcie skrajnej desperacji
Dlaczego? Powtórzę twoje słowa, że stracę więcej,
Że nie warto ryzykować, że ważne są intencje
To, co jeszcze jest moje, ocalę przed skażeniem
Zapamiętałam lekcję, uczyłam się przez doświadczenie
Te słowa, przekręcone, znowu zginą w szumie
Pozostaje mi wierzyć, że ktoś jednak je zrozumie
I wtedy pełny obraz będzie mieć dopiero
Moja taktyka to całkowita szczerość
Ty złamałeś moją duszę, ja narodziłam się na nowo
Nie zdradziłam nikogo z tych, co uwierzyli mi na słowo
Jestem na czarnej liście, czasem nawet mnie to bawi
Podpisuję się krwią - to błąd, którego nie umiem naprawić
==============================================================
Tak, zdołałam napisać to bez użycia słowa hipokryzja, nawet jeśli cały czas miałam to na myśli. Normalnie jestem z siebie dumna

W stopniu znikomym inspirowane jednym z początkowych fragmentów tego → https://www.youtube.com/watch?v=FYous66lHko
W ogóle miało nie być żadnej kontynuacji, ewentualnie miało skończyć się po drugiej części. Zjawiska i osoby w moim otoczeniu jednak stale nie dają mi po prostu przejść obok obojętnie. Gdzieś trzeba skierować tę narastającą frustrację.





