08-08-2019, 00:39
Dzieciństwo się skończyło, nadchodzi katastrofa
Znajdę się wśród drapieżników, czy jednak wśród ofiar?
Mit kowala losu się z rzeczywistością zderzył
Jestem numerem na liście, nic ode mnie nie zależy
Mam już świadomość, co się za tym kryje,
Lecz przeklęty amulet znowu zakładam na szyję
Trzeba się uwolnić, kiedyś, jeszcze nie teraz
Przeklęta iluzja władzy, uzależnia jak cholera!
Przynajmniej nie pogrążę się w tym bez umiaru
Dobry dealer nie zażywa własnego towaru
Już nie stracę tego z oczu, kiedy na wskroś widzę
I staję się tym, czym gardzę i czym tak się brzydzę
Na każdym kroku szpiedzy patrzą nam na ręce
To im się opłaca, czasem rzucą nam ochłap w podzięce
Niech się udławią, nie chcę ich tandetnych śmieci!
Nie skuszą mnie sterty błyskotek dla naiwnych dzieci
Odtąd postanawiam sobie, że się nie dam
Korporacyjna bestia mnie nie kupi i nie sprzeda
Ale też nie będę krzyczeć, że walczę z Babilonem
Nie wierzę w wielki spisek, tu chodzi tylko o mamonę
Łapy precz, albo zaraz wam przy gardle je utnę
Będę bronić wolności, to dla mnie dobro absolutne
Do ciebie też mówię, jeżeli tknąć mnie spróbujesz,
Ja się wycofam i silniejszy wokół siebie mur zbuduję
Wszystko, co mam nadal jest dla mnie czymś nowym
Byłam najsłabszym ogniwem w łańcuchu pokarmowym
To nie jest dziedzictwo ani dobre urodzenie
Zyskałam to z czasem, dlatego tak wysoko cenię
Ty pragniesz wyznań, patrzysz na mnie z miną hardą
Gdy mówię swoim językiem, odrzucasz to z pogardą
Chcesz wszystko wiedzieć? Lepiej ustalmy na początku
To, co mówię - mniej czy bardziej - jest mną, bez wyjątku
Przyjmij mnie, jaką jestem i moją niedoskonałość
Patrzę w lustro i wreszcie widzę integralną całość
Możesz myśleć co chcesz, ale nie odmówisz mi honoru
Podpisuję się krwią - bo nie dali mi wyboru
==================================================================
Po prostu musiałam wyrzucić z siebie tę palącą nienawiść i pogardę wobec Google, Microsoftu i im podobnych oraz wobec praktyk, które dla mnie są głęboko obrzydliwe. No i trochę osobistego żalu do pewnego człowieka także musi być, jak zwykle, w końcu to za każdym razem był mój katalizator do pisania. Tylko tym razem nawet mniej. Nienawiść do korporacji przerosła wszystko.
I serdeczne pozdrowienia dla szanownego Żmijowiska, które było tym razem jedną z pierwszych inspiracji
Znajdę się wśród drapieżników, czy jednak wśród ofiar?
Mit kowala losu się z rzeczywistością zderzył
Jestem numerem na liście, nic ode mnie nie zależy
Mam już świadomość, co się za tym kryje,
Lecz przeklęty amulet znowu zakładam na szyję
Trzeba się uwolnić, kiedyś, jeszcze nie teraz
Przeklęta iluzja władzy, uzależnia jak cholera!
Przynajmniej nie pogrążę się w tym bez umiaru
Dobry dealer nie zażywa własnego towaru
Już nie stracę tego z oczu, kiedy na wskroś widzę
I staję się tym, czym gardzę i czym tak się brzydzę
Na każdym kroku szpiedzy patrzą nam na ręce
To im się opłaca, czasem rzucą nam ochłap w podzięce
Niech się udławią, nie chcę ich tandetnych śmieci!
Nie skuszą mnie sterty błyskotek dla naiwnych dzieci
Odtąd postanawiam sobie, że się nie dam
Korporacyjna bestia mnie nie kupi i nie sprzeda
Ale też nie będę krzyczeć, że walczę z Babilonem
Nie wierzę w wielki spisek, tu chodzi tylko o mamonę
Łapy precz, albo zaraz wam przy gardle je utnę
Będę bronić wolności, to dla mnie dobro absolutne
Do ciebie też mówię, jeżeli tknąć mnie spróbujesz,
Ja się wycofam i silniejszy wokół siebie mur zbuduję
Wszystko, co mam nadal jest dla mnie czymś nowym
Byłam najsłabszym ogniwem w łańcuchu pokarmowym
To nie jest dziedzictwo ani dobre urodzenie
Zyskałam to z czasem, dlatego tak wysoko cenię
Ty pragniesz wyznań, patrzysz na mnie z miną hardą
Gdy mówię swoim językiem, odrzucasz to z pogardą
Chcesz wszystko wiedzieć? Lepiej ustalmy na początku
To, co mówię - mniej czy bardziej - jest mną, bez wyjątku
Przyjmij mnie, jaką jestem i moją niedoskonałość
Patrzę w lustro i wreszcie widzę integralną całość
Możesz myśleć co chcesz, ale nie odmówisz mi honoru
Podpisuję się krwią - bo nie dali mi wyboru
==================================================================
Po prostu musiałam wyrzucić z siebie tę palącą nienawiść i pogardę wobec Google, Microsoftu i im podobnych oraz wobec praktyk, które dla mnie są głęboko obrzydliwe. No i trochę osobistego żalu do pewnego człowieka także musi być, jak zwykle, w końcu to za każdym razem był mój katalizator do pisania. Tylko tym razem nawet mniej. Nienawiść do korporacji przerosła wszystko.
I serdeczne pozdrowienia dla szanownego Żmijowiska, które było tym razem jedną z pierwszych inspiracji





