Internet a życie człowieka

[Isabela]

Myślę, że warto poruszyć temat informacyjnego kaca po nadużyciu internetu oraz kwestię coraz rzadszego przebywania w naturalnym stanie mentalnej bezczynności [na jawie]. W rozmaitych poczekalniach, kolejkach, w środkach komunikacji i innych miejscach smartfon z dostępem do sieci jest traktowany jako swoisty smoczek dla niespokojnego umysłu. Także ja, kiedy choruję nie jestem w stanie tak po prostu leżeć w łóżku i nic nie robić, wyciszyć się, wypocząć, zregenerować. Muszę natychmiast wejść do neta, bo inaczej mam poczucie "straconego czasu", muszę zalać umysł jakimś bełkotem lub głupawymi obrazkami. Wykańcza mnie to i raczej utrudnia powrót do zdrowia, ale nie umiem z tego zrezygnować. Odczuwam przymus patrzenia w ekran, dopóki nie usnę ze zmęczenia.
Internet daje mi namiastkę kontaktu z otoczeniem, choć to otoczenie jest sztuczne, cyfrowe, wirtualne, elektroniczne, silnie przekształcone, bliżej mu do astralnej sieci myślokształtów, niż do świata fizycznego.

Kolejna sprawa to traktowanie internetu jako zastępczego środka zaspokajania różnych potrzeb oraz pogłębiające się trudności z odraczaniem przyjemności. Przeglądanie sieci umożliwia odwrócenie uwagi od dyskomfortu cielesnego, uczucia głodu (gdy pożywienie nie jest dostępne lub nie może być spożywane w danej sytuacji), no i oczywiście pozwala zapomnieć o samotności. Niestety magiczny świat znika, gdy tylko zgaśnie ekran.