01-02-2019, 15:04
30.01
Byłem w domu, zadzwonił telefon. Anonimowy rozmówca powiedział mi, że zabójca przyjdzie zabić moją rodzinę za minute, a mnie za trzy. Rozłączył się. Wystraszony jak jasny gwint wyszedłem na balkon w celu wyskoczenia z niego z nadzieją na szczęśliwe lądowanie w zaspie śniegu.
31.11
Dołączyłem do jakiejś sekty, dostawałem polecenia od jakiejś istoty wyższej lub robiłem to w imię jakiegoś pokręconego przez snu logikę przekonania (coś z tego, niestety już nie pamiętam). Byłem w pokoju mojego dawnego kumpla, był w nim mężczyzna którego musiałem zabić. Wbiłem mu dłuto w skroń i przybijałem aż nie skonał a na podłodze nie pojawiła się wielka plama krwi. W pokoju był jeszcze jeden gość, mój znajomy, ale on nie był celem ani tez nie przejmowałem się tym, że jest świadkiem. W jakiś magiczny sposób w kilka sekund usunąłem zwłoki, na dywanie została tylko czerwono-pomarańczowa plama.
Byłem w szkole, szedłem jakimś podziemnym przejściem. Na końcu korytarza spotkałem mojego brata który przybrał postać potwora Servant Grunt z Amnesia The Dark Descent żeby mnie wystraszyć. Wiedziałem, że to tylko przebranie czy coś w tym stylu, ale i tak rzuciłem się do ucieczki choć śmiejąc się przy tym jednocześnie. Sprintowałem i wchodziłem po schodach jakoś 2 razy szybciej niż byłbym w stanie w realu, więc nie miał szans mnie dogonić. W międzyczasie w locie zdjąłem spodnie, wydawało mi się to bardzo rozsądne żeby się odciążyć. Wszedłem do łazienki. Wuefista Krzysztof widząc chodzącego mnie na majtach spytał, a co ty, homo? Spytałem go dlaczego nazywa mnie pedałem. Powiedział, że to tylko w żartach. Zniknął, a zamiast niego w łazience znalazła się jakaś dziewczyna. Pobiłem ją na śmierć. Spojrzałem się w dół, moje spodnie wróciły.
Pojawiłem się w jakiejś grze 2D, wszyscy uczestnicy rozbiegli się po mapie w poszukiwaniu ekwipunku by potem walczyć do ostatniego żywego. Udało mi sie zdobyć totalnie overpower czar nekromancji i laskę. Ładowałem przyciskiem myszy i wokół mnie pojawiał się fioletowy okrąg na pół mapy zadający obrażenia. Wykosiłem wszystkich wrogów. Wróciłem do rzeczywistości.
W przeciągu 2 tygodni zabiłem kolejne 12 osób, wszystkich z osobna ale nie pamiętam już jak. Zastanawiałem się jak będę w stanie żyć z takim grzechem, pomyślałem, że na pewno trafie do piekła lub czegoś w tym rodzaju.
01.02
Byłem w domu. Z przerażeniem przeglądałem się w lustrze. Miałem obciętą szyje, moja głowa została przyszyta do tułowia. Poszedłem do holu. Byli tam moi znajomi. Powiedzieli, że potrzebują jeszcze mojej dłoni i palców. Uznałem ich argumenty w związku z tym dlaczego tego potrzebują za trafne, więc się zgodziłem. Kilkoma ruchami ostrego narzędzia odcięli mi lewą dłoń i prawe palce. Nagle uświadomiłem sobie, że teraz przecież nie będę mógł grać w gry, a to jedyna przyjemność jaka mi pozostała z tak okaleczonym ciałem. Zasmuciłem się. Wrócili moi rodzice. Pokazałem im, co mi się stało. Nie przejęli się zbytnio, reakcja pasowałaby raczej do zaprezentowania sporego guza na czole. Weszliśmy do salonu. Ustałem przy moim starszym bracie i spojrzałem się w lustro. Spostrzegłem, że jestem od niego niższy i ubyło mi z 15cm wzrostu. Zacząłem płakać. Ojciec patrzył na mnie zdegustowany. W salonie pojawił się lekarz i młoda pielęgniarka. Podeszła do mnie i powiedziała, że nie będę płakać całując mnie w policzek. Jak głupie by to nie było, wezbrała we mnie męska duma i przestałem ryczeć. Lekarz powiedział, że potrzebuje natychmiastowej operacji, jedziemy do szpitala.
Byłem w domu, zadzwonił telefon. Anonimowy rozmówca powiedział mi, że zabójca przyjdzie zabić moją rodzinę za minute, a mnie za trzy. Rozłączył się. Wystraszony jak jasny gwint wyszedłem na balkon w celu wyskoczenia z niego z nadzieją na szczęśliwe lądowanie w zaspie śniegu.
31.11
Dołączyłem do jakiejś sekty, dostawałem polecenia od jakiejś istoty wyższej lub robiłem to w imię jakiegoś pokręconego przez snu logikę przekonania (coś z tego, niestety już nie pamiętam). Byłem w pokoju mojego dawnego kumpla, był w nim mężczyzna którego musiałem zabić. Wbiłem mu dłuto w skroń i przybijałem aż nie skonał a na podłodze nie pojawiła się wielka plama krwi. W pokoju był jeszcze jeden gość, mój znajomy, ale on nie był celem ani tez nie przejmowałem się tym, że jest świadkiem. W jakiś magiczny sposób w kilka sekund usunąłem zwłoki, na dywanie została tylko czerwono-pomarańczowa plama.
Byłem w szkole, szedłem jakimś podziemnym przejściem. Na końcu korytarza spotkałem mojego brata który przybrał postać potwora Servant Grunt z Amnesia The Dark Descent żeby mnie wystraszyć. Wiedziałem, że to tylko przebranie czy coś w tym stylu, ale i tak rzuciłem się do ucieczki choć śmiejąc się przy tym jednocześnie. Sprintowałem i wchodziłem po schodach jakoś 2 razy szybciej niż byłbym w stanie w realu, więc nie miał szans mnie dogonić. W międzyczasie w locie zdjąłem spodnie, wydawało mi się to bardzo rozsądne żeby się odciążyć. Wszedłem do łazienki. Wuefista Krzysztof widząc chodzącego mnie na majtach spytał, a co ty, homo? Spytałem go dlaczego nazywa mnie pedałem. Powiedział, że to tylko w żartach. Zniknął, a zamiast niego w łazience znalazła się jakaś dziewczyna. Pobiłem ją na śmierć. Spojrzałem się w dół, moje spodnie wróciły.
Pojawiłem się w jakiejś grze 2D, wszyscy uczestnicy rozbiegli się po mapie w poszukiwaniu ekwipunku by potem walczyć do ostatniego żywego. Udało mi sie zdobyć totalnie overpower czar nekromancji i laskę. Ładowałem przyciskiem myszy i wokół mnie pojawiał się fioletowy okrąg na pół mapy zadający obrażenia. Wykosiłem wszystkich wrogów. Wróciłem do rzeczywistości.
W przeciągu 2 tygodni zabiłem kolejne 12 osób, wszystkich z osobna ale nie pamiętam już jak. Zastanawiałem się jak będę w stanie żyć z takim grzechem, pomyślałem, że na pewno trafie do piekła lub czegoś w tym rodzaju.
01.02
Byłem w domu. Z przerażeniem przeglądałem się w lustrze. Miałem obciętą szyje, moja głowa została przyszyta do tułowia. Poszedłem do holu. Byli tam moi znajomi. Powiedzieli, że potrzebują jeszcze mojej dłoni i palców. Uznałem ich argumenty w związku z tym dlaczego tego potrzebują za trafne, więc się zgodziłem. Kilkoma ruchami ostrego narzędzia odcięli mi lewą dłoń i prawe palce. Nagle uświadomiłem sobie, że teraz przecież nie będę mógł grać w gry, a to jedyna przyjemność jaka mi pozostała z tak okaleczonym ciałem. Zasmuciłem się. Wrócili moi rodzice. Pokazałem im, co mi się stało. Nie przejęli się zbytnio, reakcja pasowałaby raczej do zaprezentowania sporego guza na czole. Weszliśmy do salonu. Ustałem przy moim starszym bracie i spojrzałem się w lustro. Spostrzegłem, że jestem od niego niższy i ubyło mi z 15cm wzrostu. Zacząłem płakać. Ojciec patrzył na mnie zdegustowany. W salonie pojawił się lekarz i młoda pielęgniarka. Podeszła do mnie i powiedziała, że nie będę płakać całując mnie w policzek. Jak głupie by to nie było, wezbrała we mnie męska duma i przestałem ryczeć. Lekarz powiedział, że potrzebuje natychmiastowej operacji, jedziemy do szpitala.
