11-12-2018, 16:48
11.12
Stałem przed sklepem. Podbiegł do mnie mój brat. Powiedział, że rodzice mieli wypadek samochodowy i leżą w szpitalu w ciężkim stanie. Odwróciłem się i już miałem wbiec do środka sklepu który przeistoczył się w szpital, ale brat powiedział, że nie ma sensu, ponieważ umrą od wylewu w przeciągu 5 minut. Przede mną pojawił się obraz mamy leżącej w kałuży krwi w łóżku szpitalny. Pojawiłem się na przyczepie jakiegoś samochodu, płakałem. Z oczu dosłownie leciały mi strugi łez. W oddali dojrzałem moich dwóch kumpli, szli w moją stronę. Przeglądałem komputer, dostrzegłem temat na i-senie którego tytuł brzmiał mniej więcej jak 'kondolencje dla Aylo'.
Udało mi się cofnąć w czasie o jedną dobę. Wsiadłem na rower i pędziłem do mamy ostrzec ją, lub chociaż pożegnać się jeżeli nie da zmienić się przyszłości. Jadąc tak przejechałem zwłoki martwego człowieka. Jakiś mężczyzna krzyknął do mnie, że muszę zadośćuczynić za sprofanowanie ciała zmarłego. Jechałem dalej, a facet w odpowiedzi na mój brak zainteresowania przeklął mnie jakąś formułką krzycząc. Uwierzyłem w jej moc sprawczą. Zszedłem z roweru i postanowiłem wysłuchać mężczyzny. Podszedłem do niego. Jego postawa była roszczeniowa, ton również. Kazał mi wyrecytować modlitwę. Choć sam uważał ją za prostą do zapamiętania za pierwszym razem o czym wspomniał ubliżając mi przy tym, to zajęło mi dobre kilka prób zanim mi się udało. "Podróż tego mężczyzny już się zakończyła a twoja wciąż trwa niczym pociąg do Szwajcarii, proszę, by jego dusza zaznała spokoju i odnalazła drogę do zbawienia" - coś takiego, dokładnie już oczywiście nie pamiętam. Wszedłem do jego domu. Poszliśmy na najwyższe piętro. Po chwili rozmowy pojawiły się w nim 3 człekopodobne istoty. Zapodałem im kilka strzałów w mordę ale bez żadnego efektu. Przypomniało mi się, że w kuchni widziałem liczny zestaw noży. Wziąłem nienaturalnie wielki nóż kuchenny, pomyślałem, że przyda mi się jeszcze później do samoobrony i chcę wynieść go z domu. Z drugiej strony na pewno mi go nie oddadzą i będzie kłopot jeżeli przyłapią mnie na kradzieży. Wróciłem na górę. Wbiłem nóż pierwszej istocie w klatkę piersiową i pchając go dalej wywróciłem go i przybiłem do podłogi. Przekręciłem ostrze i dla pewności obciąłem kreaturze głowę, wszędzie było pełno krwi. Pozostałe dwie istoty rozbiegły się po pokojach. Właściciel domu z zamiarem brutalnej likwidacji ruszył na przeszukiwanie każdego zakamarka. Oddałem mu jego kose, a sam zadowoliłem się zwyczajnym nożykiem leżącym na biurku. Chciałem zejść na niższe piętro, ale zauważyłem, że między pierwszym stopniem schodów a podłogą pojawiła się dosyć szeroka przerwa. Przeszedłem przez nią bardzo ostrożnie. Obudziłem się.
Stałem przed sklepem. Podbiegł do mnie mój brat. Powiedział, że rodzice mieli wypadek samochodowy i leżą w szpitalu w ciężkim stanie. Odwróciłem się i już miałem wbiec do środka sklepu który przeistoczył się w szpital, ale brat powiedział, że nie ma sensu, ponieważ umrą od wylewu w przeciągu 5 minut. Przede mną pojawił się obraz mamy leżącej w kałuży krwi w łóżku szpitalny. Pojawiłem się na przyczepie jakiegoś samochodu, płakałem. Z oczu dosłownie leciały mi strugi łez. W oddali dojrzałem moich dwóch kumpli, szli w moją stronę. Przeglądałem komputer, dostrzegłem temat na i-senie którego tytuł brzmiał mniej więcej jak 'kondolencje dla Aylo'.
Udało mi się cofnąć w czasie o jedną dobę. Wsiadłem na rower i pędziłem do mamy ostrzec ją, lub chociaż pożegnać się jeżeli nie da zmienić się przyszłości. Jadąc tak przejechałem zwłoki martwego człowieka. Jakiś mężczyzna krzyknął do mnie, że muszę zadośćuczynić za sprofanowanie ciała zmarłego. Jechałem dalej, a facet w odpowiedzi na mój brak zainteresowania przeklął mnie jakąś formułką krzycząc. Uwierzyłem w jej moc sprawczą. Zszedłem z roweru i postanowiłem wysłuchać mężczyzny. Podszedłem do niego. Jego postawa była roszczeniowa, ton również. Kazał mi wyrecytować modlitwę. Choć sam uważał ją za prostą do zapamiętania za pierwszym razem o czym wspomniał ubliżając mi przy tym, to zajęło mi dobre kilka prób zanim mi się udało. "Podróż tego mężczyzny już się zakończyła a twoja wciąż trwa niczym pociąg do Szwajcarii, proszę, by jego dusza zaznała spokoju i odnalazła drogę do zbawienia" - coś takiego, dokładnie już oczywiście nie pamiętam. Wszedłem do jego domu. Poszliśmy na najwyższe piętro. Po chwili rozmowy pojawiły się w nim 3 człekopodobne istoty. Zapodałem im kilka strzałów w mordę ale bez żadnego efektu. Przypomniało mi się, że w kuchni widziałem liczny zestaw noży. Wziąłem nienaturalnie wielki nóż kuchenny, pomyślałem, że przyda mi się jeszcze później do samoobrony i chcę wynieść go z domu. Z drugiej strony na pewno mi go nie oddadzą i będzie kłopot jeżeli przyłapią mnie na kradzieży. Wróciłem na górę. Wbiłem nóż pierwszej istocie w klatkę piersiową i pchając go dalej wywróciłem go i przybiłem do podłogi. Przekręciłem ostrze i dla pewności obciąłem kreaturze głowę, wszędzie było pełno krwi. Pozostałe dwie istoty rozbiegły się po pokojach. Właściciel domu z zamiarem brutalnej likwidacji ruszył na przeszukiwanie każdego zakamarka. Oddałem mu jego kose, a sam zadowoliłem się zwyczajnym nożykiem leżącym na biurku. Chciałem zejść na niższe piętro, ale zauważyłem, że między pierwszym stopniem schodów a podłogą pojawiła się dosyć szeroka przerwa. Przeszedłem przez nią bardzo ostrożnie. Obudziłem się.
