20-08-2014, 14:02
------------------------Noc 19/20 sierpnia 2014r-----------------------
Chciałem żeby mi się przyśniły sny o ataku zombie no i dostałem tego czego chciałem.
Pamiętam jak jechałem z tatą w aucie. Byłem tylko ja i on, a dookoła błąkający się ludzie. Zapytałem go o co chodzi odpowiedział, że ludzie zarażają się wirusem, który infekuje ludzkie mózgi i przejmuje nad nimi kontrole, zamieniają się w zombie. Zatrzymaliśmy się pod sklepem, na balkonie stał snajper, który się na nas patrzył. Tata otworzył bagażnik, wyciągnął 2 karabiny i 2 pistolety. Dostałem narazie jeden pistolet, nie umiałem z niego strzelać. Było mi smutno, myślałem o reszcie rodziny i o znajomych, o tych których kocham. Tata gdzieś wybiegł i sam nie wiem gdzie poszedł. Stałem za autem rozglądając się i próbując ogarnąć o co chodzi. Zacząłem się modlić ze strachu i schowałem się w aucie. Zobaczyłem zombiaków biegnących w moją stronę. Zaczeła się strzelanina. Po przeleżeniu paru minut w aucie wyszedłem i auto stało pod moim blokiem. Był ze mną ktoś jeszcze tylko nie wiem kto. Powiedział mi, żebym zabił snajpera, który się wychyla zza rogu. Był to mój kolega z podstawówki, Mateusz. Miał snajperke w dłoni, a ja zacząłem mierzyć w róg i czekać aż wyjdzie. Wyszedł i z pudłowałem. Zaczął biec w prawo ulicą aby zejść nam z oczu. Dobrze, że tak się stało nie chciałem go zabijać tylko dbałem o swoje życie. Kiedy stałem w klatce zacząłem płakać. Nie chciałem takiej rzeczywistości, a tym bardziej, że myślałem że to świat realny i kulka w łeb = koniec życia.
Kolejny sen jest zamazany. Pamiętam moment jechaliśmy nad morze autem. Zrobiliśmy postój na stacji benzynowej. Rozmawiałem z bratem, sam nie pamiętam co robiłem potem. Coś w toalecie, przyglądałem się odbiciu i było prawie doskonale odwzorowane. Wróciłem do auta, wszyscy wsiadli poza moim bratem. Jechaliśmy jakieś 3 minuty, kiedy tata powiedział: Szlak zapomnieliśmy brata... Zrobił zwrot na środku drogi i zadzwonił do znajomych, którzy z nami jechali. Poprosił aby wzieli go ze sobą (nadal stali na stacji). Nagle pojawiłem się obok brata, stał pod słupem z reklamą (coś takiego co mają obok KFC, menu z jedzeniem obok Drive Thru). Zapytałem się go czy wszystko w porządku, po czym pobiegliśmy do auta.
Wstałem z łóżka i chciałem się wybrać do toalety. Po tym usiadłem na komputer. Zrozumiałem, że śnie. Zrobiłem TR i był pozytywny. Miałem mętlik w głowie. Mimo to, że TR z nosem był pozytywny I u ręki miałem 3 palce w kształcie kryształów bałem się, że mi się to tylko zdaje. Wyjrzałem przez okno i padał śnieg. Wtedy powiedziałem: Tak to jest sen. Poszedłem do okna w pokoju siostry. Chciałem wyskoczyć ale się bałem :/. Postanowiłem zbiec po klatce schodowej. Po drodze powiedziałem: I tak mnie nie dogonisz! I zaczęła mnie gonić jakaś pani w czerwonym stroju. Miała czarne włosy, próbowałem się bronić tkając żywioły, ale żaden mi nie wychodził. W końcu się zatrzymała. Zszedłem na dół i byli tam moi znajomi, nie zwracałem na nich uwagi. Zacząłem wołać Julke. Po paru krokach straciłem wzrok. Wywróciłem się na ziemie i dotykałem podłogi, wyraźnie czułem, że tam jest. Wytężyłem dotyk i powoli otworzyłem oczy. Obraz był zamazany ii nagle straciłem kontrole, obudziłem się.
Byliśmy na wycieczce klasowej. Wybraliśmy się na plaże, były wszystkie koleżanki, koledzy. Wskoczyli do wody. Coś dało mi do zrozumienia, że śnie. TR z nosem był pozytywny. Postanowiłem sobie polatać. Łatwizna. Unosiłem się w powietrzu patrząc z góry na wszystkich. Postanowiłem podejść do julki. Zacząłem z nią rozmawiać i była dla mnie miła. Uśmiechała się, pocałowałem ją. Po cichu powiedziałem: Szkoda, że nie jesteśmy w rzeczywistości. Wskoczyła do wody, a ja postanowiłem pobiegać po wodzie. Wszedłem na wodę i zacząłem biec. Nic trudnego. Biegałem między kolegami w wodzie, próbowałem robić ADA, jednak było to dla mnie wyzwanie. Klarowność była spoko, wszystko było okej, ale chciałem dać sobie do zrozumienia "Tu i teraz". Weszło tylko, że miałem wrażenie, że jestem przed ekranem. Potem to wrażenie zniknęło. Wpadłem do wody i popłynąłem za julką. Na środku wody były jakieś zasłony. Popłynąłem za nie i spotkałem więcej kolegów. Dalej było morze. Próbowałem władać wodą jednak nie dawałem rady. Nic się nie działo. Zobaczyłem lewitującego nauczyciela z mojej szkoły, który coś tłumaczył. Nie słuchałem go tylko męczyłem się z wodą, aby w końcu mnie słuchała ;_;. Wybiegłem na brzeg i tam straciłem kontrolę ale nie pamiętam co się działo.
Kolejny sen, nad morzem. Byłem ja, Julka, tata i ktoś jeszcze, jakieś dziewczyny. Szliśmy lasem nad morze. Były niezłe widoki. Zrobiłem TR, całkiem spontaniczny i się uświadomiłem. Postanowiłem iść za scenariuszem snu, jednak w pełni świadomy. Idąc za nimi o czymś gadali, ja próbowałem wladać ziemią. Moje próby okazały się na marne, nic nie potrafiłem zmienić magią :<. Zacząłem rozmawiać z julką po przyjacielsku. Co jakiś czas się obracałem i robiłem TR. Przytuliłem ją i doszliśmy na plaże. Rozłożyliśmy się na plaży i po chwili zebrały się chmury. Dołączył do nas brat. Ja próbowałem władać wodą, nie dawałem rady. Zobaczyłem trąbe powietrzną na zachodzie (lewa strona, przodem do plaży). Wziąłem za rękę julke i wykonałem długi skok, przeskakując schody. Pobiegłem prosto i obok w drzewo uderzył piorun. Nic wielkiego, głośny grzmot i wywróciłem się na ziemie, co dało mi tylko większą klarownośc dla snu. Obok lekko się paliło i po chwili ogień zniknał. Stanąłem na drewnianej drodze prowadzącą wzdłuż wydm. Stanąłem obok barierki i przyglądałem się piorunom i trąbie powietrznej. Na kocyku siedział brat i zbierał rzeczy. Lekko przysnąłem i zobaczyłem na horyzoncie ogromne fale. Kilkunasto metrowe, po których surfował jeden koleś. Zniknał, a plaże zalała ogromna fala. Na prawo był wielki piaskowy kliff (wysoka ściana z piasku, bardzo płaska). Brat biegał i łapał rzeczy. Wciągało go do morza ale i tak dawał sobie rade. Trąba powietrzna zniknęła, chmury się rozeszły, a ja zobaczyłem ogromne tsunami. Wydmy miały jakieś 20 metrów (inne niż nad morzem). Fala 1 metr ponad wydme zalała wszystko do okoła. Ja stanąłem i tak jakby stopami się przykleiłem do podłogi. Fale powoli malały, a ja się obudziłem.
Zasnąłem i kolejny sen był w miejscowości także nad morzem, tam gdzie byłem w te wakacje, Białogóra. Budynki były inne i teren także inny. Szedłem z rodzicami i towarzyszyła nam julka, musiała iść do miejscowego lekarza. 2 dziewczyny ją uzdrowiły. Nie wiem co jej było. Oni poszli na plaże, a ja postanowiłem im podziękować. Zrobiłem TR i był pozytywny, podbiegłem do okienka i zapytałem się czy moge w jakiś sposób im podziekować. Wpuściły mnie do środka. Teren zamienił się w restauracje. Całkiem świadomie, postanowiłem zrobić dobry uczynek we śnie. Zacząłem dla nich pracować, pomagać im, robić zakupy. Po prostu byłem wdzięczny nawet we śnie, że ją uzdrowiły. Brzmi dziwnie ale doskonale pamiętam jak im pomagałem, nie uznałem tego za strate czasu w LD. Po dniu pracy, który całkiem szybko zleciał, dostałem coś co mogło być nagrodą za pomoc. Po wyjściu robiłem ADA do poprawy klarowności, była niezła. TRy pozytywne. Wyszedłem, obok było mnóstwo ludzi. Pomyślałem: Hej, jeszcze nie próbowałem władać ogniem! Stanąłem i uderzyłem pięścią w powietrze. Z ręki wyskoczył czerwony, jasny płomień. Zacząłem strzelać w powietrze, bijąc pięścmi. Wyglądało świetnie, strzelałem ognistymi kulami. Projekcje: On włada ogniem! Spróbowałem utrzymać płomień z ręki, po prostu musiałem napiąć mieśnie w tej ręce, a płomień wyskoczył i tak długo jak napinałem biceps, tak długo się utrzymywał. Byłem zadowolony z nowej umiejętności w LD. Wykorzystam ją w następnych świadomych snach, jeżeli nie zniknie.
Drogi wszechświecie, ześlij nam potężne LDki i niezwykłą pamięć snów.
