Miewam kilka powtarzających się snów a to jeden z nich, który mnie nawiedza od ponad 10 lat. 
Mieszkam od urodzenia (z przerwa) na małym osiedlu blokowym. W tym śnie układ blokow jest bardzo podobny a nawet można powiedzieć, że taki sam jednak są też inne pewne niuanse. Bloki są dużo wyższe, szare i stare (normalnie są odnowione, ładniejsze, nowy plac zabaw, zadbana część zieleni itd) Poza tym tych blokow jest dużo więcej, rozciągają się prawie w nieskończoność, tzn nie wiem jak daleko bo zwykle znajduje się w środku i idę w kierunku swojego mieszkania. W rzeczywistości mój blok jest na skraju osiedla i nie mam już z kilku stron innych blokow, we śnie jest ich mnóstwo naokoło. W tym śnie czuję się jakbym przeniosła się do innego wymiaru, wszystko jest znajome ale jednocześnie obce. Poza tym nie ma też żadnych ludzi, samochodów itd. Wszystko jest opuszczale i ciche. Idę w kierunku mieszkania wiedząc, że to nie jest mój dom jednak mimo to czuję nostalgię, chce zobaczyć jak wygląda wnętrze mojego mieszkania w tej wersji. Mimo to rzadko udaje mi się wejść do środka ponieważ sen się kończy. Jednak kiedy kilka razy weszłam do mieszkania wyglądało podobnie jak za czasów mojego dzieciństwa (obecnie jest po generalnym remoncie) Innym razem też było podobnie ale jednak obco. Kilka razy stałam pod klatka i patrzyłam na okna i zastanawiałam się czy w ogóle mam wchodzić do środka ponieważ nie wiedziałam czy mieszkanie  nie należy do kogoś innego. Z drugiej jednak strony podczas tych snów jeszcze nigdy nie zastałam na tym osiedlu żywej duszy więc raczej nie spodziewam się, że kogokolwiek zastanę w środku. Bardziej tyczy się to moich odczuć, że w jakimś sensie mogę być intruzem ale jednak czuję tęsknotę.
Obecnie mieszkam tylko z moim partnerem i 2 kotami.

Uważam, że to sen bez znaczenia interpretacyjnego, ma znamiona przynajmniej śladowej świadomości śnienia. LD bardzo często zaczynają się w miejscu i okolicznościach, w którym sypialiśmy w dzieciństwie. Ty nigdy nie zmieniłaś miejsca zamieszkania, ale sen zabarwia otoczenie jako istniejące w przeszłości, mimo że nie potrafi oddać prawdziwych śladów pamięciowych. Obstawiam, że miejsce, w którym sen rozpoczyna się, to bezpośredni widok z twojego okna. Brak życia i projekcji też jest często spotykany na początku świadomego snu, dopiero dalsze pozostawanie we śnie prowokuje pojawianie się sennych osób w pobliżu.

(10-04-2022, 13:25 )incestus napisał(a): Uważam, że to sen bez znaczenia interpretacyjnego, ma znamiona przynajmniej śladowej świadomości śnienia. LD bardzo często zaczynają się w miejscu i okolicznościach, w którym sypialiśmy w dzieciństwie. Ty nigdy nie zmieniłaś miejsca zamieszkania, ale sen zabarwia otoczenie jako istniejące w przeszłości, mimo że nie potrafi oddać prawdziwych śladów pamięciowych. Obstawiam, że miejsce, w którym sen rozpoczyna się, to bezpośredni widok z twojego okna. Brak życia i projekcji też jest często spotykany na początku świadomego snu, dopiero dalsze pozostawanie we śnie prowokuje pojawianie się sennych osób w pobliżu.

Dziękuję za odpowiedź. Sen w którym rozpoczyna się sen nie jest w miejscu  widoku mojego okna, zwykle z drugiego końca osiedla. Czasami, aczkolwiek rzadko idę w inną stronę niż  kierunek mieszkania. Miejsce zamieszkania zmieniłam. W dzieciństwie przeprowadziliśmy się do domu na drugim końcu miasta, później (kiedy byłam już dorosła) znów przeprowadziłam się do tego bloku i od tego momentu mam te sny. Kiedy napisałam ten temat sama zaczęłam się nad tym zastanawiać i przyszło mi do głowy czy to nie są jakieś zakodowane strzępki moich emocji z okresu dzieciństwa. Kiedy się przeprowadziliśmy to nadal odwiedzałam na tym osiedlu swoje koleżanki i kolegów i czułam się wtedy obco. Z drugiej jednak strony nie wydaje się to aż tak ważne żeby miało mnie to teraz przez cały czas nawiedzać.
Masz jednak rację z tym świadomym snem, czasami kiedy jestem na tym blokowisku wiem, że śnię.