Chciałem się zapytać was jakie macie sposoby na opanowanie emocji podczas wchodzenia w stan REM. (dla początkujących)
Miałem dwie sytuacje gdy udało mi się wejść w początkową fazę REM, ale wszystkie skończyły się na niewytrzymaniu emocjonalnym, lub strachu.
Już wiele razy próbowałem różnych technik w chodzeniu w stan świadomego snu, ale tylko w 2 przepadkach dostrzegałem dziwnych obrazów, coraz większych szumów itp. ale nie mogłem powstrzymać emocji i wybudzałem się...
Z jednej strony chciało by się to zrobić, a z drugiej emocje i strach paraliżują nas.
Pozdrawiam.
Emocje same sie stepiaja im czestsze jest dane wydarzenie. Po ktoryms razie wejdziesz w koncu z Wilda, musisz tylko pamietac zeby nie tworzyc emocji sztucznie tzn nie wmawiac sobie, ze znowu nie wyjdzie bo sie podniece.
Druga opcja to probowac LD metodami konwencjonalnymi - WBTB, dzienniki, TRy co parenascie minut.
A strach - czego sie obawiac?
Dla Ciebie może i nie być strachu, bo już masz z tym jakieś większe doświadczenie. Ale dla typowego nowicjusza myśl o wejściu w fazę REM przysparza o nie mały zawrót głowy.
Mi to przypomina jazdę rowerem. Osoby którzy już tego doświadczyli, i wiedzą na czym polega, wiedzą że trzeba utrzymywać równowagę by się nie zwalić na asfalt. Osoba która nigdy tego nie robiła będzie odczuwać strach przed upadkiem na asfalt, i obdarcia się ze skóry (;
Jestem świadomy tego, że trzeba samemu spróbować, aby zobaczyć jak to jest. Ale może jest jakiś złoty środek, aby ogarnąć strach przed halucynacjami, lub paraliżem.
Od dziecka wchodzisz w faze REM, z tym ze z zaburzona swiadomoscia. To daje lepsze wyobrazenie niz rowerek w podporkami
Poza tym jak halucynacje senne moga byc grozne, skoro podczas nich nie mozesz sie ruszac, a swiadomosc masz pelna, nie tak jak po narkotykach. Nie ma sie czego bac.
Ba. To że wchodzę w fazę REM nieświadomi to wiem.
Mi dalej chdzi o świadome wchodzenie w fazę REM
Fajnie by było, jak by się ktoś podzielił swoim pierwszym razem, gdy wchodził w ten stan.
Chyba każdy miał ten swój pierwszy raz.
Moje pierwsze LD bylo z Wilda, nie balem sie wtedy, spodziewalem sie ze zaraz znajde sie we snie, bylem tez pewny, ze moje fizyczne cialo jest bezpieczne. Nie potrafilem sobie wyobrazic wtedy jak mozna tworzyc rzeczywistosc, wiec jak tylko zerwalem sie do lotu po wyskoczeniu z okna, rozbilem sie o ziemie i wybudzilem sie. Ale przez caly czas mialem pewnosc, ze sen nic mi nie zrobi na realu, nie rozumiem dlaczego ktos mialby to podejrzewac.
Kiedy indziej z kolei odczuwalem wyrazne skutki uboczne wchodzenia w paraliz senny, pisk w uszach byl tak silny, ze myslalem ze rozerwie mi osrodek sluchu w mozgu. Wtedy faktycznie przerwalem Wilda z obawy. Teraz wiem, ze nieslusznie, bo wszystkie objawy podczas tego to iluzja.
Cytat:Kiedy indziej z kolei odczuwalem wyrazne skutki uboczne wchodzenia w paraliz senny, pisk w uszach byl tak silny, ze myslalem ze rozerwie mi osrodek sluchu w mozgu. Wtedy faktycznie przerwalem Wilda z obawy. Teraz wiem, ze nieslusznie, bo wszystkie objawy podczas tego to iluzja.
I o to właśnie chodzi. I właśnie w tym tkwi problem.
A czy zdarzyło Ci się to tylko raz, czy może więcej razy ??
W stosunku do ilu można ocenić świadome śnienie a rzeczywisty świat??
Tu podam przykład aby mnie lepiej zrozumieć.
Na przykład stan LD ma 70% odczuwania światu prawdziwego. A może więcej/mniej ??
Bardzo mnie to interesuje.
LD od rzeczywistosci rozroznisz tylko i az TRem
Swiat w LD jest odwzajemniony wszystkimi zmyslami w 100%, chyba ze rzadko zwracasz uwage na jakis zmysl na realu - wtedy sen nie ogarnia wszystkich zmyslow naraz, lub zawiera niescislosci w stylu niedokladnego widzenia trojwymiarowego.
Jezeli ockniesz sie w REMie, a nie bedziesz pewny, ze to zrobiles - wtedy sen nie bedzie cie sluchal i nie bedziesz mogl go kontrolowac. Dlatego zatykasz wtedy nos, wciagasz powietrze i voila - LD na twoje rozkazy. Nie musisz obserowac kazdej sciany w poszukiwaniu dziwactw sennych.
Objawy paralizu sennego to cos innego, wtedy jeszcze sie nie sni. Odczucia te sa czesto nieprzyjemne, ale nie maja odbicia w rzeczywistosci. Wiekszosc osob je ma, ale jedyny powazny problem z nimi jest taki, ze dekoncentruja i trudniej utrzymac swiadomosc.
Super, teraz jestem świadomy jak tam jest.
To właśnie chciałem wiedzieć.
A jeszcze jedno chciałem zapytać. Dlaczego tak jest, że we snach mamy fantazje erotyczne z rodziną??
We wczorajszym śnie uprawiałem sex ze swoją siostrą cioteczną, która jest fajną dupą. Już parę razy mi się tak zdarzyło . Najlepsze jest to, że nigdy nie myślałem o rodzinie w ten sposób, aby uprawiać z nimi sex czy cokolwiek. Jestem normalny, i nie rajcuje mnie rodzina...
Moze dlatego, ze jest fajna dupa
Wstrzemiezliwosc od rodziny to wymysl ludzkiego umyslu, naturalna seksualnosc jest hamowana tylko gdy geny sa bardzo zblizone, czyli przy krewnych pierwszego stopnia. W snach mozna obserwowac czlowieka tak, jak zostal faktycznie stworzony. Sny ucza tolerancji, takze dystansu do sztucznie stworzonej definicji " normalnosci "
. Już parę razy mi się tak zdarzyło . Najlepsze jest to, że nigdy nie myślałem o rodzinie w ten sposób, aby uprawiać z nimi sex czy cokolwiek. Jestem normalny, i nie rajcuje mnie rodzina...
