Cześć
Jak radzicie sobie z budzeniem się (np. na potrzeby WBTB czy WIDLa)? Wstawanie o 5 przypominam oderwanie głodnego od pełnego stołu i wygonienie go na zimny deszcz. W końcu jeśli budzę się samoistnie i czuję się z grubsza wypoczęty i pełen energii - tzn, że mój organizm mi mówi 'jestem gotowy do kolejnego dnia'.
Tak, wiem, ze w końcu, siła determinacji i woli, wyuczę się nowego nawyku i sposobu. Obawiam się, ze wtedy przyjemność ze snu zniknie.
Jak sobie z tym radzicie? Jakieś rady lub propozycje mile widziane.

(18-03-2017, 15:17 )Timothy napisał(a): Obawiam się, ze wtedy przyjemność ze snu zniknie.

No to tak chyba nie działa Poza tym ja to bym tak chciał, żeby sen nie był przyjemny. Łatwiej by się wstawało, bo tę "przyjemność" to się chyba czuje tylko rankiem, jak się budzisz i masz świadomość, że możesz jeszcze poleżeć I po co komu wtedy taka "przyjemność"? Mija pół godziny od wstania i już zapominasz że w ogóle chce Ci się spać (zakładając, że spałeś odpowiednio długo).

Co do sposobów... Trzeba się jakoś zmusić do wyjścia z łóżka, co zajmie Ci dłuższą chwilę, inaczej jest ciężko. Mnie np. Budzi budzik ustawiony na komputerze (który sam włącza komputer z trybu uśpienia). Żeby go wyłączyć muszę wstać, przejść przez cały pokój, włączyć monitor i zrobić te kilka kliknięć. Dobry sposób na pokonanie tego pierwszego odruchu "a pierniczę, idę spać". Im dłużej odciągasz ponowne zaśnięcie tym zmniejsza Ci się na nie ochota.

Gorzej właśnie, kiedy nie chcemy korzystać z budzików. Wtedy to już dyscyplina musi zrobić swoje. Ale jak sobie przyrzekniesz mocno przed zaśnięciem że dasz radę choćby nie wiem co, to dasz. Wystarczy wstać z tego łóżka i dać sobie parę minut na otrzeźwienie. I po krzyku

Trzeba też dodać, że największe trudności są na samym początku. Wstawanie budzikiem po pięciu godzinach jest nieznośne, bo wyrywasz się ze środka jakiejś fazy. Na szczęście po kilku dniach takich forsownych pobudek organizm przemodeluje fazy w taki sposób, żeby koło tej godziny być gotowym na ewentualną aktywność.

Zróbmy założenie.
Chcę wstawać ok 5:30. By zaliczyć min. 7h (celuje zawsze w bliżej 8:30) powinienem kłaść się o 21:00.
O tej porze nie jestem senny i przynajmniej do 22 lub 23 przewracam się z boku na bok, w najlepszym razie na etapie transu czy rozluźnienie przedsennego (wraz z brakiem poczucia czasu).

By ułatwić zasypianie przychodzą mi do głowy dwie rzeczy:

• budzić się twardo  5:30, wywlekać z łóżka i zmuszać do funkcjonowania - po kilku dniach takiego traktowania organizm zaśnie jak tylko położe się o 21
  
• założyć opaskę/maskę do snu, w uszy woskowe zatyczki
  
• połączyć powyższe metody
  

W powyższych wyliczeniach nie uwzględniłem przynajmniej 30 minut na WTBT i nieznaną ilość czasu na zasypianie.

polecam pierwszy sposób