02-04-2011, 13:45
Dzień drugi.
Poszedłem spać ~1.00, zasnąłem ~2.00, obudziłem się na budzik 0 10.30, wyłączyłem go i spałem do 11.35
Dzisiaj zapamiętałem tylko jeden sen, chyba, że uznacie z opisu że dwa (wciąż go pamiętam, bo wbrew słowom naszego guru nie zapisuje snów tylko je świetnie pamiętam). Prawdopodobnie spowodowane jest to tym, że sporo pracowałem w ciągu dnia i zakończyłem go bardzo zaawansowaną i filozoficzno-religijną, długą dyskusją, co mnie trochę wyczerpało. A więc:
Byłem na zewnątrz i czekałem na kogoś. Wiedziałem, że w środku jest przygotowana impreza. Nagle podjechał autobus (takim przegubowy jak ma MPK, tylko że ten był szary) i wysiadł z niej facet, który był rzekomo moim przyjacielem (rzekomo, ponieważ czułem, że to mój przyjaciel ale ja takowego nie mam, tym bardziej, że ten był czarny i do złudzenia przypominał Eddie'ego Murphy'ego
). Autobus zatrzymał się trochę dalej ode mnie, więc gdy on wysiadł rozglądał się gdzie jestem. Gwizdnąłem/krzyknąłem (nie pamiętam dokładnie) a on mnie zauważył - zaczęliśmy iść w swoim kierunku i się przywitaliśmy. W tym momencie już wszystko było dla mnie jasne - facet miał urodziny i mieliśmy je świętować. Poszliśmy do środka budynku a tam ładnie zastawione stoły przekąskami. Stoją też butelki z winem, ale... No właśnie, odwracam się do "przyjaciela" i mówię "Stary, czemu ku*** stoją tylko butelki z tanim winem? Nie ma żadnego piwa, wódki - nic!". Na co on odpowiada spokojnie: "No trudno, pijemy to co jest". Sięgnąłem po dwie, różne butelki taniego wina. Pamiętam, że jedna z nich miała etykietkę z beznadziejnym i tanim obrazkiem jabłek () a druga butelka miała bardziej "pozłacane" etykietki. Skosztowałem jednego (tego jabłkowego) i stwierdziłem, że jest dość mocno słodkie i delikatne. Wziąłem łyk drugiego, które z kolei było dość pikantne, znacznie ostrzejsze od poprzedniego. Pytam "przyjaciela" które chce, a on bierze jabłkowe. Popatrzyłem na to swoje pikantne i stwierdziłem, że jest beznadziejne Więc mówię do "Eddie'ego" : "Stary, dawaj tamto ". Jakby za pomocą czarodziejskiej różdżki akcja przeniosła się na schody (raczej nie dlatego, że nie pamiętam - po prostu się przeniosła i tyle - być może pomiędzy dzwonił mi budzik, którego dzisiaj ... nie pamiętam 
)
Schody były bardzo szerokie. Przypominało to jakiś stary budynek, może filharmonie, może teatr. Generalnie były duże i szerokie, sporo miejsca było (teraz jak to piszę, to wydaje mi się, że to schody strasznie podobne do schodów w muzeum w Bazylei, w którym byłem jakiś tydzień temu - na marginesie, jak jeszcze raz napisze słowo "schody", albo że były "duże" to mnie szlag trafi Wybaczcie, piszę szybko by nie stracić wątku). Na dole schodów () stały dwie osoby (generalnie ja byłem obserwatorem, z jednym małym wyjątkiem - ale o tym za chwilę). Te dwie osoby to była kobieta o kolorze włosów ciemny blond, oraz stary facet - siwy, dość wysoki i szczupły, pełen zmarszczek. Wyglądało to, jakby byli razem. Na półpiętrze, w małej wnęce siedziała kobieta (włosy ciemne, w farbowanym kolorze ciemnej śliwki, twarz trochę przypominająca jedną znaną mi dziewczynę) a obok niej stał facet - młody, wysoki i dobrze zbudowany blondyn. Byli kolejną parą na tych schodach. Kobieta z półpiętra płakała i mówiła coś w stylu: "ja już nie mogę tak dłużej, mam dość". Wtedy, stary facet "z dołu" zaczął do niej iść. Ważne są tu moje odczucia: kobieta o śliwkowych włosach kochała starca, starzec ją, ale ona była z blondynem, który z resztą kochał ciemną blondynkę - co ciekawe, ze wzajemnością. Czyli innymi słowy - nie byli z tymi, których kochali, ale coś ich powstrzymywało przed zmianą. Wyglądało na to, że płacz kobiety i jej słowa wreszcie to mogą zmienić. Starzec podszedł do "śliwkowej kobiety" i zaczęli się całować. Blondyn ochoczo podbiegł do blondynki i... to ten moment, gdy zmieniłem się z obserwatora w tego blondyna. Cieszyłem się strasznie, że jestem z blondynką i gdy pochwyciwszy ją za rękę już miałem ją stamtąd zabrać ... kobieta o śliwkowych włosach stwierdziła, iż mimo że bardzo kocha starca nie mogą być razem. Ponownie stałem się obserwatorem a oni wrócili do "starego układu". Akcja jak gdyby się skończyła (chyba powoli się wybudzałem) i zamiast obserwować, poszedłem w górę schodów. Doszedłem do piętra i spojrzałem na nich - byli w "nowej konfiguracji", czyli stali obok tych, których kochali. To było dość dziwne, a ja (wciąż w śnie) wpadłem w baaaardzo ironiczny nastrój. Czułem, jak ironia mnie przepełnia. Zobaczyłem na piętrze swoja mamę, która spytała: "Co ty robisz?". Ja zaś nic nie odpowiadając, skoczyłem z piętra przez balustradę na schody (nie wiem jak to wytłumaczyć, na te schody co zaczynają drogę na górę z poprzedniego piętra, nie te co już do niego dochodzą) i zrobiwszy fikołka przy lądowaniu (taki parkour hahaha) obudziłem się
Ciekaw jestem komu się to będzie chciało czytać, no ale cóż
Poszedłem spać ~1.00, zasnąłem ~2.00, obudziłem się na budzik 0 10.30, wyłączyłem go i spałem do 11.35
Dzisiaj zapamiętałem tylko jeden sen, chyba, że uznacie z opisu że dwa (wciąż go pamiętam, bo wbrew słowom naszego guru nie zapisuje snów tylko je świetnie pamiętam). Prawdopodobnie spowodowane jest to tym, że sporo pracowałem w ciągu dnia i zakończyłem go bardzo zaawansowaną i filozoficzno-religijną, długą dyskusją, co mnie trochę wyczerpało. A więc:
Byłem na zewnątrz i czekałem na kogoś. Wiedziałem, że w środku jest przygotowana impreza. Nagle podjechał autobus (takim przegubowy jak ma MPK, tylko że ten był szary) i wysiadł z niej facet, który był rzekomo moim przyjacielem (rzekomo, ponieważ czułem, że to mój przyjaciel ale ja takowego nie mam, tym bardziej, że ten był czarny i do złudzenia przypominał Eddie'ego Murphy'ego
). Autobus zatrzymał się trochę dalej ode mnie, więc gdy on wysiadł rozglądał się gdzie jestem. Gwizdnąłem/krzyknąłem (nie pamiętam dokładnie) a on mnie zauważył - zaczęliśmy iść w swoim kierunku i się przywitaliśmy. W tym momencie już wszystko było dla mnie jasne - facet miał urodziny i mieliśmy je świętować. Poszliśmy do środka budynku a tam ładnie zastawione stoły przekąskami. Stoją też butelki z winem, ale... No właśnie, odwracam się do "przyjaciela" i mówię "Stary, czemu ku*** stoją tylko butelki z tanim winem? Nie ma żadnego piwa, wódki - nic!". Na co on odpowiada spokojnie: "No trudno, pijemy to co jest". Sięgnąłem po dwie, różne butelki taniego wina. Pamiętam, że jedna z nich miała etykietkę z beznadziejnym i tanim obrazkiem jabłek () a druga butelka miała bardziej "pozłacane" etykietki. Skosztowałem jednego (tego jabłkowego) i stwierdziłem, że jest dość mocno słodkie i delikatne. Wziąłem łyk drugiego, które z kolei było dość pikantne, znacznie ostrzejsze od poprzedniego. Pytam "przyjaciela" które chce, a on bierze jabłkowe. Popatrzyłem na to swoje pikantne i stwierdziłem, że jest beznadziejne Więc mówię do "Eddie'ego" : "Stary, dawaj tamto ". Jakby za pomocą czarodziejskiej różdżki akcja przeniosła się na schody (raczej nie dlatego, że nie pamiętam - po prostu się przeniosła i tyle - być może pomiędzy dzwonił mi budzik, którego dzisiaj ... nie pamiętam )Schody były bardzo szerokie. Przypominało to jakiś stary budynek, może filharmonie, może teatr. Generalnie były duże i szerokie, sporo miejsca było (teraz jak to piszę, to wydaje mi się, że to schody strasznie podobne do schodów w muzeum w Bazylei, w którym byłem jakiś tydzień temu - na marginesie, jak jeszcze raz napisze słowo "schody", albo że były "duże" to mnie szlag trafi
Wybaczcie, piszę szybko by nie stracić wątku). Na dole schodów () stały dwie osoby (generalnie ja byłem obserwatorem, z jednym małym wyjątkiem - ale o tym za chwilę). Te dwie osoby to była kobieta o kolorze włosów ciemny blond, oraz stary facet - siwy, dość wysoki i szczupły, pełen zmarszczek. Wyglądało to, jakby byli razem. Na półpiętrze, w małej wnęce siedziała kobieta (włosy ciemne, w farbowanym kolorze ciemnej śliwki, twarz trochę przypominająca jedną znaną mi dziewczynę) a obok niej stał facet - młody, wysoki i dobrze zbudowany blondyn. Byli kolejną parą na tych schodach. Kobieta z półpiętra płakała i mówiła coś w stylu: "ja już nie mogę tak dłużej, mam dość". Wtedy, stary facet "z dołu" zaczął do niej iść. Ważne są tu moje odczucia: kobieta o śliwkowych włosach kochała starca, starzec ją, ale ona była z blondynem, który z resztą kochał ciemną blondynkę - co ciekawe, ze wzajemnością. Czyli innymi słowy - nie byli z tymi, których kochali, ale coś ich powstrzymywało przed zmianą. Wyglądało na to, że płacz kobiety i jej słowa wreszcie to mogą zmienić. Starzec podszedł do "śliwkowej kobiety" i zaczęli się całować. Blondyn ochoczo podbiegł do blondynki i... to ten moment, gdy zmieniłem się z obserwatora w tego blondyna. Cieszyłem się strasznie, że jestem z blondynką i gdy pochwyciwszy ją za rękę już miałem ją stamtąd zabrać ... kobieta o śliwkowych włosach stwierdziła, iż mimo że bardzo kocha starca nie mogą być razem. Ponownie stałem się obserwatorem a oni wrócili do "starego układu". Akcja jak gdyby się skończyła (chyba powoli się wybudzałem) i zamiast obserwować, poszedłem w górę schodów. Doszedłem do piętra i spojrzałem na nich - byli w "nowej konfiguracji", czyli stali obok tych, których kochali. To było dość dziwne, a ja (wciąż w śnie) wpadłem w baaaardzo ironiczny nastrój. Czułem, jak ironia mnie przepełnia. Zobaczyłem na piętrze swoja mamę, która spytała: "Co ty robisz?". Ja zaś nic nie odpowiadając, skoczyłem z piętra przez balustradę na schody (nie wiem jak to wytłumaczyć, na te schody co zaczynają drogę na górę z poprzedniego piętra, nie te co już do niego dochodzą) i zrobiwszy fikołka przy lądowaniu (taki parkour hahaha) obudziłem się Ciekaw jestem komu się to będzie chciało czytać, no ale cóż
