26-05-2026, 10:16
Ostatnie sny:
Śniło mi się, że uciekałam ciężarówką, ale nie po drogach — tylko po niebie. Wpisałam kod z GTA San Andreas „RIPAZHA”, ten od latających samochodów, i ciężarówka zaczęła się rozpędzać, aż nagle wzbiła się w powietrze. Sunęła po niebie jak samolot. Leciałam razem z jakimiś moimi znajomymi. Mieliśmy zapasy jedzenia na całą podróż i wiedzieliśmy, że uciekamy przed policją, która już o nas wiedziała. W pewnym momencie okazało się jednak, że wcale nie lecimy tą ciężarówką, tylko uciekamy na jakichś ogromnych latających ptakach. Pomyślałam wtedy, że wolałabym jednak uciekać samochodem po wpisaniu kodu na latające pojazdy. Krążyłam długo po niebie i miałam wrażenie, że na coś czekam, ale nie wiedziałam dokładnie na co. W końcu zaczęłam się tym wszystkim nudzić. Później nagle znalazłam się w sklepie w Tunezji. Byłam tam razem z moją siostrą. Wspominałyśmy jakieś ciastka, które wcześniej tam kupiłyśmy. Obsługiwała nas arabska kobieta. Zapytała, co chcemy kupić, a ja odpowiedziałam, że na razie tylko się rozglądamy. Poszłam do innej alejki i zauważyłam schody prowadzące w dół. Z ciekawości zapytałam tę kobietę, co znajduje się na dole. Odpowiedziała mi coś, ale nie dosłyszałam jej odpowiedzi. Mimo to podziękowałam jej uprzejmie. Później miałam jeszcze inny sen. Byłam związana z jakimś klanem, chyba czymś w rodzaju klanu wiatru. Był tam jakiś chłopak, z którym miałam bliski kontakt, i jeszcze inny chłopak z tego klanu był chyba we mnie zakochany albo próbował zwrócić na siebie moją uwagę. Chciałam porozmawiać o tym wszystkim z tym pierwszym chłopakiem. Na końcu pojawiły się psy. Mój pies chciał bawić się z małym pieskiem. Po chwili wyszło jakieś duże zwierzę. Najpierw myślałam, że to bernardyn, ale okazało się, że to dzik. Podeszłam ostrożnie razem z psem do tego dzika. Zwierzęta powąchały się nawzajem, a potem zaczęły się razem spokojnie bawić.
*
Miałam sen, że byłam w jakimś bloku z widokiem z góry, to było tak jakby na ósmym piętrze i był widok właśnie na całe miasto. Przypomniało mi się, że moja koleżanka mówiła mi kiedyś, że ona ma w dupie dom i nigdy nie chciałaby mieszkać w domu, tylko właśnie wysoko w wieżowcu, żeby mieć widok na całe miasto. W tym śnie zastanawiałam się, co tacy ludzie czują i czy czują się tak, jakby mieli całe miasto w garści. Później mama dała mi pączka i miała być kolacja. Wiedziałam jednak, że nie mogę jeść takich rzeczy, żeby nie tyć. Pokroiłam więc pączka na cztery części i powiedziałam sobie, że zjem tylko jedną część. Wybrałam tę, która miała najwięcej truskawkowego nadzienia. Później pytałam ChatGPT, czy przytyję od tego kawałka pączka. Następnie było coś takiego, że pyskowałam przez telefon — chyba do klienta — i mama powiedziała mi, że jest przedostatni dzień miesiąca i że mogą mnie jeszcze zwolnić z pracy za to pyskowanie. Potem w śnie był już następny dzień i byłam w pracy. Ktoś powiedział mi, że niektóre osoby wolą, kiedy mnie nie ma, bo rozkręcam całe towarzystwo, ludzie się przy mnie uśmiechają i atmosfera robi się zbyt zabawna. Pomyślałam wtedy, że przecież nie ma w tym nic złego. Nagle zawołała mnie szefowa i powiedziała, żebym zobaczyła księgę podziękowań dla mnie, bo właśnie zostałam zwolniona. Zaczęła coś do mnie mówić, ale już tego nie słyszałam. W tym śnie błagałam tylko, żeby to okazało się złym snem, że znowu zostałam zwolniona z pracy. Byłam przerażona i cały czas miałam nadzieję, że to tylko sen. Na szczęście się obudziłam i okazało się, że faktycznie to był tylko zły sen. Poszłam do łazienki, byłam roztrzęsiona i bardzo mocno biło mi serce. Potem wróciłam do łóżka i zasnęłam ponownie. Wtedy śnił mi się kolejny, bardzo podobny sen. Wiedziałam już, że zostałam zwolniona i że to mój ostatni dzień pracy. Miałam oddać jakieś ręczniki, które wcześniej wzięłam do domu. Były żółte, ale miejscami wyglądały tak, jakby ktoś próbował je wybielić domestosem — jakby chciano usunąć z nich mój zapach i przygotować je dla kolejnej osoby, która przejmie po mnie tę rolę. Pomyślałam wtedy, że bardzo chętnie wróciłabym do firmy w Katowicach albo do tej drugiej firmy w Zawierciu, bo tylko tam czułam, że ludzie mnie naprawdę lubili i tylko stamtąd odeszłam jako osoba lubiana. Później przyszła jakaś czarnowłosa kobieta z pracy i zapytała mnie, co u mnie. Odpowiedziałam jej, że właściwie to nic, bo już tam nie pracuję. Bardzo się zdziwiła, zaczęła ze mną rozmawiać i powiedziała, że poda mi swoje dane do komunikatora podobnego do Teamsa i że pomoże mi w pracy. Po chwili jednak przypomniała mi, że przecież już tam nie pracuję i nie będę mogła z tej pomocy skorzystać. W duchu bardzo żałowałam, że nie poznałam jej wcześniej, bo może pomogłaby mi nie stracić tej pracy. Podała mi swoje ID i jakieś inne dane, a ja zapisałam je na butelce wina, którą miałam zabrać jako jakieś podziękowanie albo prezent na pożegnanie. Poprosiłam ją też o imię i nazwisko, bo chciałam dodać ją na Facebooku i czasami do niej zadzwonić. Odpowiedziała, że jak najbardziej mogę się z nią kontaktować i zawsze mogę zadzwonić. Pomyślałam wtedy, żeby pójść z nią gdzieś na ogród i od razu porozmawiać o tym, jak źle się z tym wszystkim czuję, ale ostatecznie zrezygnowałam z tego pomysłu.
