28-01-2026, 11:44
Chciałabym opisać moje kolejne sny z dzisiejszej nocy. Ogólnie byłam bardzo śpiąca, bardzo szybko chciałam zasnąć i po prostu przespać noc, bo rano wstawałam do pracy. Kompletnie nie skupiłam się na intencji dotyczącej świadomego snu. Dlatego był to sen nieświadomy i podejrzewam, że teraz, przez to, że na jakiś czas odpuściłam świadome śnienie, będę miała duże wyzwanie, żeby do niego wrócić. Wydaje mi się, że wcześniej to świadome śnienie było u mnie bardzo dobre, zanim postanowiłam zrobić taki test i bardziej nastawić się na zapamiętywanie jak największej liczby snów, zamiast na samo świadome śnienie.
Dzisiejsze sny:
Na początku nocy miałam sen, który pamiętam niewyraźnie, bo był to pierwszy sen tej nocy. Śniło mi się, że miałam jechać do Patryka. Pod łóżkiem znajdowała się ogromna pralka. Było to w sypialni moich rodziców. Łóżko było takie z pojemnikiem — otwierało się, a w środku była pralka. Znajdował się tam wyświetlacz, coś się tam klikało, potem zamykało i pranie się robiło. Nie umiałam obsługiwać tego mechanizmu, bo zawsze robiła to moja mama, a ja chciałam wyprać rzeczy. Wrzuciłam tam bardzo dużo rzeczy. Zastanawiałam się też, jaki płyn wlać — płyn do płukania. Okazało się, że musiałam wlać pięć rodzajów płynu oraz dwa kubki czystej, przegotowanej wody. Te kubki miały uruchomić czujniki, które powodowały wlanie większej ilości wody i rozpoczęcie cyklu prania. Wlałam jeden kubek, poszłam po drugi, ale woda dopiero się filtrowała, więc chwilę poczekałam. Potem zaniosłam ją i wlałam drugi kubek. Coś tam kliknęłam, zamknęłam łóżko i zaczął się cykl prania. W międzyczasie oglądałam stare zdjęcia. Były to zdjęcia naszego domu zaraz po remoncie, po tym, jak mama się do niego wprowadziła. Na zdjęciach była sypialnia, łazienka, półki, na których leżały zwinięte ręczniki i jakieś piżamki. Wszystko to wydawało mi się bardzo urocze. Zastanawiałam się, jak moja mama się czuła świeżo po tym, jak wprowadziła się do naszego domu.
*
Później miałam sen, w którym rozmawiałam z moją dawną przyjaciółką z Warszawy, Klaudią. Mówiła, że nie chce rozmawiać o jakichś szczegółach intymnych w jej związku, o które pytałam. Napisałam jej wtedy, że dawniej gadała o wszystkim — o każdym pierwszym seksie z facetami, podniecała się i mówiła: „oh my God, oh my God, to się wydarzyło!”, a potem: „miałam seks z nim!”. Uznałam, że teraz ludzie wszystko trzymają dla siebie i są tacy mega tajemniczy. Nie wiedziałam, czy to dobrze, czy źle. Ten sen śnił mi się po tym, jak nad ranem wstałam i chciałam jeszcze zasnąć. Bałam się, że nie będę mogła zasnąć, i nawet nie wiem, kiedy tak naprawdę znowu poszłam spać. W tym śnie pojawił się też motyw, że próbowałam spać i nie mogłam zasnąć, a mój mąż cały czas włączał farelkę. Klimatyzacja wyczuwała inne źródło ciepła i przez to się zatrzymywała. Bałam się, że w końcu się przez to zepsuje. Powiedziałam w końcu mężowi, że jest mi gorąco i że śpię już na golasa, bo w tym śnie faktycznie rozebrałam się prawie do naga — było bardzo ciepło. Była tam też Kamila z mojej szkoły podstawowej, dawna koleżanka. W tym śnie pożyczyłam jej jakąś dżinsową kurtkę z falbankami. Zawołałam ją, gdy szła ulicą, i powiedziałam, żeby zdjęła tę kurtkę i mi ją oddała, bo zapomniałam jej upomnieć o zwrot. Widziałam, że ma ją na sobie i chciałam, żeby ją zdjęła i oddała. Posłuchała mnie i tak właśnie zrobiła. Uznałam, że muszę wyprać to ubranie, bo nie wiem, czy się w nim nie spociła, i czułam, że trochę śmierdzi. Później znowu próbowałam spać. Scena jakby się zmieniła i znowu byłam na jakimś łóżku. Pod głowę dałam sobie tę kurtkę jako poduszkę, ale ona nadal śmierdziała, więc wzięłam taką jakby elektryczną poduszkę, która była podgrzewana. Potem była scena, w której byłam chyba w jakiejś szkole albo urzędzie. Był tam mój teść, który zakaszlał — to był znak, że chce iść na papierosa (na jawie tak robi, jak chce ze mną iść palić XDDD). Powiedziałam mu, że w sumie dzisiaj jeszcze nie paliliśmy. Weszłam razem z nim do klasy z zamiarem zapalenia papierosa, ale była tam jakaś pani, która prowadziła zajęcia. Zapytała mnie o jakiegoś Eberharta, o jakąś postać historyczną. Przypomniałam sobie, że wczoraj, gdy byłam na zajęciach, czytałam na jego temat. Próbowałam w zeszycie — w takiej jakby gazecie albo zeszycie ćwiczeń — cofnąć się do momentu, w którym było napisane o Eberharcie, ale ta pani powiedziała mi, żebym mówiła z głowy. Powiedziałam, że spróbuję. Stwierdziłam, że on był chyba pisarzem, ale ta pani powiedziała, że raczej nie był pisarzem. Pomyślałam wtedy: „kurde, o kim ja w ogóle tutaj pisałam, o kim czytałam?”. Ciągle miałam w głowie to, że zanim teść mnie zawołał na papierosa, czytał w gazecie coś na temat mojej nowej firmy, do której miałam iść do pracy. Było tam napisane, że póki co jeszcze jestem w mojej poprzedniej, czyli obecnej pracy, tak jakby na wypowiedzeniu, ale nie świadczę pracy, i że kiedy pójdę do nowej pracy, to przez jakiś czas będę miała dwie wypłaty, dopóki nie skończy się zatrudnienie w tej poprzedniej firmie. Zapomniałam jednak, od kiedy zaczynam pracę w nowej firmie. Chciałam o tym poczytać w gazecie, którą dał mi teść, ale musiałam opowiadać tej pani o Eberharcie. Byłam już tak zestresowana, że totalnie wypadło mi z głowy, kim był ten Eberhardt, i mówiłam sobie: „no kurczę, przecież tyle co czytałam na jego temat”. Nagle obok mnie stanął mój kolega Robert z poprzedniej pracy, trzymając w rękach coś w rodzaju dużej tuby albo koszyka. Wcześniej jeszcze rozmawiałam z Chatem GPT o tym, jakie wymiary dalmatyńczyka są okej, a kiedy nie, kiedy dalmatyńczyk jest uważany za drobnego psa, a kiedy za dużego. Rozmawialiśmy o tym, jak szeroki powinien być pies, jak długi, jak dużą mieć głowę. Wzięłam centymetr i zaczęłam mierzyć mojego psa. Wracając do tej tuby — wystraszyłam się i powiedziałam: „Boże, co to jest?”, patrząc na nią. Robert odpowiedział, że to są myszy. Uchylając wieczko tuby, pokazał mi jej zawartość. W środku były myszy w różnym wieku: oseski, małe i dorosłe. Skakały, dokazywały, niektóre przypadkowo wypadały i umierały od upadku. Zbieraliśmy je z powrotem do tuby. Byłam w szoku, ale udawałam, że to jest normalne. Myszy były oczywiście pokarmem dla węża. Zaczęłam dopytywać Roberta i koleżankę, która siedziała za nim, jak karmią te węże, skoro jedne myszy są większe, a inne mniejsze. Oni coś tłumaczyli, że karmią je naturalnie, nie uśmiercają ich tylko gady same polują, a ja powiedziałam, że uwielbiam myszy, bo ratuję je z laboratorium, ale rozumiem, że węże i inne gady też muszą coś jeść. Zapytałam, czy te myszy są zamrożone i czy w tej tubie się budzą i zaczynają skakać. Koleżanka powiedziała, że tak. Wydało mi się to dziwne, ale też bardzo ciekawe. Zastanawiałam się w tym śnie, czy mysz, kiedy zamarza, wpada w hibernację i co wtedy czuje. W tym momencie zadzwonił budzik.
