03-11-2025, 16:58
Dzisiejszy sen:
Miałam dzisiaj sen o Dyrektorze i naprawdę nie ogarniam dlaczego on mi się tak często śni. Pracowaliśmy razem w tym śnie i chciałam siedzieć obok niego przy komputerze, ale on wcisnął taką Olkę (z poprzedniej pracy, księgowa) pomiędzy mnie i jego (zajął po prostu miejsce dalej ode mnie i Olka była zmuszona usiąść obok mnie). Byłam zła na niego, bo ustalałam przecież z nim, że siedzimy obok siebie. Następnie wszyscy wstali z miejsc bo miała być jakaś degustacja i Dyrektor cały czas rozmawiał z kimś. Ja wychodziłam i wchodziłam do pomieszczenia i za każdym razem rzucałam ku niemu złowrogie spojrzenie. Za każdym razem też upewniałam się, że on to widzi. Niewiele jednak sobie z tego robił. Przed wejściem do pomieszczenia był taki jakby taras z balkonem. W pewnym momencie było już dla mnie tego zbyt wiele, zaczęłam płakać jak rasowa Drama Queen i oddaliłam się w stronę balkonu. Wyskoczyłam przez niego i upadłam w dół. Kilka osób krzyknęło przerażonych. Upadłam na obie nogi, które lekko ugięłam a następnie wyprostowałam i byłam w stanie iść dalej. Byłam zdziwiona, myślałam, że połamię sobie nogi a ja zachowałam się jak jakaś kocica. Przede mną była rzeka, czysta jak górski potok. Weszłam do niej i pozorowałam podtopienie, chcąc, by Dyrektor pobiegł mi na ratunek. Nagle kantem oka widzę Dyrektora na balkonie i po chwili on jest już na dole i biegnie do mnie. Wskakuje do rzeki i próbuje mnie wydostać na powierzchnię, ale ja spuszczam z siebie jeszcze więcej powietrza, żeby pójść na dno.
Budzę się. A kiedy znów zasypiam, sen ciągnie się dalej. Zrobiłam duże zakupy, całe auto miałam obładowane produktami spożywczymi. Jeździłam po dużym placu manewrowym i szukałam tych produktów. Następnie byłam w łazienko-kuchni (WTF) i kroiłam na desce do krojenia te produkty w cienkie plasterki - sery, wędliny, ogórki kiszone, paprykę zieloną. Wszystko to odkładam na kupki - każdy składnik osobno. W końcu te składniki leżały na całym blacie, w dużych stertach. Miałam robić z tego kanapki. Pytam Olki czy chce kanapkę, mówi, że tak. Biorę więc dwie kromki chleba i smaruję grubo masłem, na to masło szynka pasztetowa i na to ogórek kiszony. Składam dwie kromki, zawijam w papier i kładę Olce na biurku. Ona pyta czy to dla niej, wskazując palcem na dwie inne kanapki, mówię, że nie, że te zrobiłam wcześniej dla siebie i mojej mamy. Potem pytam Dyrektora czy też chce kanapkę, mówi, że tak. Kładę mu na biurku bagietkę zawiniętą w papier (jednak w ogóle nie pamiętam bym tą bagietkę szykowała we śnie). Idziemy z Olką w głąb pomieszczenia, gdzie wszyscy ludzie rozmawiają ze sobą, pytam się jej czy Dyrektor się jej podoba. Mówi, że nie. Ja jej mówię, że ona jemu chyba tak. Ona patrzy na mnie zdziwiona i wtedy dodaję, że kiedyś byłam z tym Dyrektorem, zanim poznałam męża. Olka jest jeszcze bardziej zdziwiona, jednak nic nie odpowiada.
