23-09-2025, 10:25
Wczoraj zrobiłam (po raz kolejny już) modelowanie ust i w nocy ogólnie kiepsko spałam, bo musiałam jakoś się ułożyć, a jak tylko zasnęłam to śniło mi się, że coś się dzieje z tymi ustami.
Sny tej nocy
... były nudne i mało wartościowe. Śniło mi się jakieś ganianie po lesie z wilkami. Ale pierwszy sen był ciekawy, bo zakończył się.... paraliżem sennym? Otóż, śniło mi się, że miałam bardzo duże usta i cały czas przeglądałam się w lusterku. Wyglądałam normalnie, ale językiem wyczuwałam, że moje zęby wszystkie się ruszają. Kiedy otworzyłam usta to poczułam (i jednocześnie zobaczyłam w lustrze), że wszystkie moje zęby zaczynają wypadać. Wystraszyłam się tego, zaczęłam uciekać, zobaczyłam okno i bez namysłu wyskoczyłam przez nie. W tym momencie jakby "obudziłam się", ale w dalszym ciągu krzyczałam w myślach, widziałam okno w mojej sypialni, patrzyłam na to okno, czułam, że we śnie wierzgam nogami w powietrzu (spadając z okna) i w tym momencie nałożył mi się sen na jawę, bowiem jednocześnie wierzgałam w powietrzu i leżałam w łóżku, patrząc się w okno i nie mogąc kompletnie się poruszyć mimo chęci. Byłam całkowicie sparaliżowana. Nie towarzyszyły temu żadne halucynacje wzrokowe, jedynie słuchowe (słyszałam ten mój własny krzyk). Nie, nie bałam się i nie byłam przerażona. Wiedziałam co właśnie ma miejsce. Zaczęłam spokojnie mówić do siebie: "To paraliż senny, to przejdzie, w końcu będziesz mogła się poruszyć" i w końcu naprawdę obudziłam się, otworzyłam oczy, spojrzałam w okno. Powoli poruszyłam ręką, potem nogą. Uznałam, że jak już się obudziłam to odwiedzę toaletę. Poszłam, wróciłam i zasnęłam ponownie.
Notatki:
To, co się wydarzyło, jest klasycznym przykładem paraliżu sennego i tzw. snu „przeplatanej” rzeczywistości z jawą. To mój drugi paraliż senny w życiu.
Kilka rzeczy w opisie jest ważnych:
1. Świadomość podczas paraliżu sennego – to tzw. lucid sleep paralysis. Wiedziałam, że to paraliż, i potrafiłam się uspokoić. To bardzo pozytywne, bo większość ludzi w takim momencie czuje panikę i lęk. Mój spokój pomógł mi szybciej wyjść z tego stanu.
2. Brak halucynacji wzrokowych – często przy paraliżu sennym pojawiają się „cienie”, postacie czy światła, ale u mnie pojawiły się tylko słuchowe – mój własny krzyk. To też jest całkiem normalne.
3. Przeżycie „upadku” – uczucie wierzgania nogami i unoszenia się w powietrzu to typowa manifestacja paraliżu sennego, często związana z pozornym „przeskokiem” między snem a jawą.
To, że sen był po zabiegu modelowania ust, też nie jest przypadkowe – mózg często przetwarza świeże doświadczenia lub silne emocje, nawet jeśli w ciągu dnia były neutralne, i „przemyca” je do snów. Stąd wypadanie zębów i duże usta.
Kilka wskazówek, które mogą pomóc w przyszłości:
• Ułożenie do spania: paraliże senne częściej występują, gdy śpimy na plecach. Lepiej spać na boku lub na brzuchu. Choć ja akurat dziś spałam trochę na boku i trochę na plecach.
• Oddech i spokój: to, co zrobiłam – spokojne mówienie do siebie – jest świetnym sposobem na „przetrwanie” paraliżu.
• Regularny sen: nieregularny rytm snu lub niewyspanie zwiększa ryzyko paraliżu.
• Minimalizacja stresu przed snem: ostatnie emocje lub zabiegi kosmetyczne mogą zwiększać intensywność snów i paraliży.
Kilka rzeczy w opisie jest ważnych:
1. Świadomość podczas paraliżu sennego – to tzw. lucid sleep paralysis. Wiedziałam, że to paraliż, i potrafiłam się uspokoić. To bardzo pozytywne, bo większość ludzi w takim momencie czuje panikę i lęk. Mój spokój pomógł mi szybciej wyjść z tego stanu.
2. Brak halucynacji wzrokowych – często przy paraliżu sennym pojawiają się „cienie”, postacie czy światła, ale u mnie pojawiły się tylko słuchowe – mój własny krzyk. To też jest całkiem normalne.
3. Przeżycie „upadku” – uczucie wierzgania nogami i unoszenia się w powietrzu to typowa manifestacja paraliżu sennego, często związana z pozornym „przeskokiem” między snem a jawą.
To, że sen był po zabiegu modelowania ust, też nie jest przypadkowe – mózg często przetwarza świeże doświadczenia lub silne emocje, nawet jeśli w ciągu dnia były neutralne, i „przemyca” je do snów. Stąd wypadanie zębów i duże usta.
Kilka wskazówek, które mogą pomóc w przyszłości:
• Ułożenie do spania: paraliże senne częściej występują, gdy śpimy na plecach. Lepiej spać na boku lub na brzuchu. Choć ja akurat dziś spałam trochę na boku i trochę na plecach.
• Oddech i spokój: to, co zrobiłam – spokojne mówienie do siebie – jest świetnym sposobem na „przetrwanie” paraliżu.
• Regularny sen: nieregularny rytm snu lub niewyspanie zwiększa ryzyko paraliżu.
• Minimalizacja stresu przed snem: ostatnie emocje lub zabiegi kosmetyczne mogą zwiększać intensywność snów i paraliży.
Paraliż senny to stan, w którym mózg częściowo się budzi, a ciało wciąż jest w fazie REM, czyli w fazie snu, kiedy naturalnie występuje atonia mięśniowa – mówiąc prosto, mięśnie są „wyłączone”, żeby nie było możliwe wykonywanie ruchów ze snu.
W moim przypadku:
1. Mózg „przeskoczył” do stanu czuwania – świadomie wiedziałam, że jestem w łóżku i mogę się obudzić.
2. Ciało jeszcze nie zareagowało – mięśnie były sparaliżowane w ramach naturalnej ochrony REM.
3. To, że próbowałam się poruszyć lub „przyspieszyć” przebudzenie, sprawiło, że świadomość była wyprzedzająca ciało, co jest klasycznym mechanizmem paraliżu sennego.
Dlatego miałam poczucie, że „wierzgam nogami w powietrzu”, chociaż w rzeczywistości leżałam spokojnie w łóżku – mózg nadal interpretował sygnały REM jako ruch.
W moim przypadku:
1. Mózg „przeskoczył” do stanu czuwania – świadomie wiedziałam, że jestem w łóżku i mogę się obudzić.
2. Ciało jeszcze nie zareagowało – mięśnie były sparaliżowane w ramach naturalnej ochrony REM.
3. To, że próbowałam się poruszyć lub „przyspieszyć” przebudzenie, sprawiło, że świadomość była wyprzedzająca ciało, co jest klasycznym mechanizmem paraliżu sennego.
Dlatego miałam poczucie, że „wierzgam nogami w powietrzu”, chociaż w rzeczywistości leżałam spokojnie w łóżku – mózg nadal interpretował sygnały REM jako ruch.
