Brudnopis

[Isabela]

Ciemność, która usuwa traumy

Wiem, że mnie oskarżą o głoszenie herezji,
Lecz faktem jest, iż we śnie każdy doznaje amnezji.
Miarą szczęścia jest zdolność do zapominania złych rzeczy.
Taką stawiam tezę. Któż jej zaprzeczy?

Ocknęłam się w przestrzeni pozbawionej ciała.
Nie mogę powiedzieć, żebym się tego bała.
Nie wiem, w jaki sposób do niej trafiłam.
Nie pamiętam, czy może już się zabiłam?
Nie mam pojęcia, skąd się tutaj wzięłam.
Czy poprzedniego wieczoru za mocno się pocięłam?

Wtem iskra rozbłyska, zalążek sennego marzenia
Pojawia się zarys niefizycznego otoczenia
Wyrastają mi ręce, głowa oraz nogi
Wokół pojawiają się ściany, sufity, podłogi.
A wszystko to z energii jest utkane
Płynne, niestabilne, mocno rozwibrowane.

Muszę jakoś poprawić dostrojenie
Inaczej mi przepadnie do astrala zaproszenie.
Pocieram dłonią o dłoń, a potem o różne rzeczy wokół
Nagle zyskuję wzrok ostry niczym sokół.
Wszystko, co widzę, jest częścią Ja mojego
Wszystko to powstało dokładnie z niczego.

Czuję niezwykłą bliskość z meblami, przedmiotami,
Intymną więź jak u ludzi, kiedy są we dwoje, sami.
Jedność, niedualizm - tak to się nazywa.
Zwykły śmiertelnik bardzo rzadko to przeżywa.
Głównie, kiedy ma orgazm albo gdy jest naćpany,
Młodym mamom ten stan również bywa znany.
Kiedy więcej łączy niż dzieli, to piękne uczucie,
Ego przestaje uwierać niczym kamień w bucie.

Wróćmy jednak do spania. Co się w nim właściwie dzieje?
Dlaczego nocą fantazja tak bardzo szaleje?
Nawet świnie mogą latać, ja to przyjmę bez mrugnięcia okiem,
Największe dziwactwa nie będą dla mnie szokiem.
Zapominam o roli nadanej mi za dnia na jawie
Umysł oddaje się dzikiej, nieskrępowanej zabawie.

Myślenie staje się papką pozbawioną sensu
Niczym experymentalny mix losowych alkoholi z kredensu.
Nauczycielka szczeka na niebieskie pomidory
Myszy polują na smoki i inne potwory.
Z bazyliszkiem bez trudu utrzymuję kontakt wzrokowy,
Choć w fizycznym świecie, z ludźmi, o tym nawet nie ma mowy.

Podwodne oddychanie to najprostsza rzecz pod słońcem,
Mimo, że w rzeczywistości poskutkowałoby szybkim życia końcem.
W śnie mogę mieć siedmioro dzieci, choć nie straciłam jeszcze cnoty
A na jawie od myślenia o tych sprawach zbiera mi się na wymioty.
Treść umysłu - życie codzienne - jakby gumką wymazane,
Na czas snu wszelkie wspomnienia zostają zablokowane.

Pytacie, czemu to służy? Kto to zaprojektował?
Kto tak idiotycznie człowieka skonstruował?
Dlaczego pamięć znika, gdy idę do łóżka?
Z odpowiedzią przychodzi owocówka - muszka.
Ona jedna wam zdradzi wszystkie snu sekrety,
Poniżej link - w nim znajdziecie konkrety.

Bez światła traumatyczne wspomnienia muszek znikają | KopalniaWiedzy.pl

z tomiku  "Rymy częstochowskie"