24-02-2022, 14:35
Sen z 24.02.2022 2/2
Sprawdziliśmy wskazówkę, która była 3cm płaskim metalowy medalionem jak coś z płaskorzeźbą, jakaś mała psia głowa i ludzka na krawędzi, trzymając medalion przed sobą rozejrzałam się po pokoju szybko. Okazało się, że jest to wyrzeźbiona część otoczenia i była to figurka psa z figurką anioła tuż obok, pod którym dostaliśmy kolejną część klejnotu, nie pamiętam który teraz... myślę, że kolczyk? Mała czerwona łezka na cienkim łańcuszku. Przez nie widzieliśmy ciemnoczerwony dywan i małe pudełeczko, ale nie mogliśmy się zastanowić gdzie i jak, podłoga się rozpadała, hałasowaliśmy, a komoda w końcu zapadła się i zrobiła wielką dziurę. Dotarł do nas kolejny hałas mówiący, że mafia szła na górę.
Udało nam się przebiec zejść z wieży i biec korytarzami, tutaj się rozeszliśmy, ludzie ze szkoły zniknęli, a ja i Cat szłyśmy razem. Próbowałam ją bezpiecznie wydostać, ale wpadliśmy na właściciela budynku, nie było to miłe spotkanie.. Wypytywał nas o hałasy i dlaczego tu jesteśmy, skoro nie jesteśmy częścią tej żyjącej tu społeczności. Skierował nas do podziemi budynku, gdzie weszliśmy do jakiejś podziemnej sali klubowej, jak się okazało, miejsce mafii, ale dużym plusem był czerwony dywan jak z klejnotu. Tyle, że żadnych śladów pudełka, a rzeczy tutaj zamieniono na bar. Po rozmowie z właścicielem udało nam się wyjść na prostą, że idąc miejską legendą zwiedzamy miejsca, ale gdy tylko odszedł kawałek zaczęłam wypytywać o legendy i artystę wokół baru. Słysząc temat, szef mafii pojawił się mówiąc, że artysta był jego drogim przyjacielem, że nie powinniśmy się mieszać w nie swoje sprawy i, że chciał chronić ostatnie życzenie przyjaciela, zachować pudło i jego skarby. Coś jednak było źle, część jego skarbu zniknęła, czy coś podobnego? I dał mi swój kawałek, kryształową kroplę, puścił nas wolno prosząc o zwrot całej części później.
Scena się zmieniła, byłam w starej szkole, artysty lub jego żony, nie pamiętam, rozglądałam się i trafiłam na kogoś, były student, który wyglądał jakby nienawidził artysty z płonącą pasją, próbowałam się go pozbyć z widoku, bo gdzieś tam na widoku wszystkich, blisko wymyślnych szkolnych rzeczy, takich jak herb, flagi i inne, była kolejna wskazówka, do której nie mogłam się do tego dostać i obudziłam się
Kolejny sen, chodziłam na bardzo dziwnych żółtych szpilkach ? ubrana w czarną sukienkę przez stare miasto w nocy. Miasto zmieniło atmosferę, z standardowej, ludzkiej na swego rodzaju fantastyczną. Zamiast ludzi pomalowanych na posągi, na środku placu stała kobieta ze skórą pomalowaną jak metal, zmieniającą kształty. Raz była człowiekiem, raz syreną, potem znów człowiekiem, grupa ludzi zaczęła się zbierać wokół niej gdy przechodziłam dalej. Pamiętam, że musiałam zszyć mały kawałek na sukience, podczas wbijania igły w materiał jakiś mag chciał mojej uwagi, krzycząc do mnie od swojej bramy, nie wystawiając nawet palca poza granicę. Mówił, że pomoże, ale był zbyt podejrzany by tak po prostu podejść. Tu miałam scenę, jak ogrodzenie wokół jego posesji zmienia się, ożywa, pojawiały się oczy na ogrodzeniu a brama trzymała moją głowę między metalowymi prętami, ale w sekundę zniknęło i był dalej tylko proszący mag i spokojna starówka. Odeszłam krok i wszystko się zmieniło.
Znalazłam się w ciele biednej małej dziewczynki, która chciała być kimś więcej i poszła do namiotu cyrkowego pełnego historii, ubrała się w kostiumy szlachty, założyła perukę, studiowała historię królestw i wojen. Niektórzy służący widzieli ją i zaczęli komentować jej suknię i sztuczne włosy, zbliżali się powoli do dziewczynki i ściągali z niej rzeczy, ale dziewczyna była tak skupiona na nauce, że nie zauważyła ich w ogóle. Tutaj się obudziłam i był koniec na dziś.
Sprawdziliśmy wskazówkę, która była 3cm płaskim metalowy medalionem jak coś z płaskorzeźbą, jakaś mała psia głowa i ludzka na krawędzi, trzymając medalion przed sobą rozejrzałam się po pokoju szybko. Okazało się, że jest to wyrzeźbiona część otoczenia i była to figurka psa z figurką anioła tuż obok, pod którym dostaliśmy kolejną część klejnotu, nie pamiętam który teraz... myślę, że kolczyk? Mała czerwona łezka na cienkim łańcuszku. Przez nie widzieliśmy ciemnoczerwony dywan i małe pudełeczko, ale nie mogliśmy się zastanowić gdzie i jak, podłoga się rozpadała, hałasowaliśmy, a komoda w końcu zapadła się i zrobiła wielką dziurę. Dotarł do nas kolejny hałas mówiący, że mafia szła na górę.
Udało nam się przebiec zejść z wieży i biec korytarzami, tutaj się rozeszliśmy, ludzie ze szkoły zniknęli, a ja i Cat szłyśmy razem. Próbowałam ją bezpiecznie wydostać, ale wpadliśmy na właściciela budynku, nie było to miłe spotkanie.. Wypytywał nas o hałasy i dlaczego tu jesteśmy, skoro nie jesteśmy częścią tej żyjącej tu społeczności. Skierował nas do podziemi budynku, gdzie weszliśmy do jakiejś podziemnej sali klubowej, jak się okazało, miejsce mafii, ale dużym plusem był czerwony dywan jak z klejnotu. Tyle, że żadnych śladów pudełka, a rzeczy tutaj zamieniono na bar. Po rozmowie z właścicielem udało nam się wyjść na prostą, że idąc miejską legendą zwiedzamy miejsca, ale gdy tylko odszedł kawałek zaczęłam wypytywać o legendy i artystę wokół baru. Słysząc temat, szef mafii pojawił się mówiąc, że artysta był jego drogim przyjacielem, że nie powinniśmy się mieszać w nie swoje sprawy i, że chciał chronić ostatnie życzenie przyjaciela, zachować pudło i jego skarby. Coś jednak było źle, część jego skarbu zniknęła, czy coś podobnego? I dał mi swój kawałek, kryształową kroplę, puścił nas wolno prosząc o zwrot całej części później.
Scena się zmieniła, byłam w starej szkole, artysty lub jego żony, nie pamiętam, rozglądałam się i trafiłam na kogoś, były student, który wyglądał jakby nienawidził artysty z płonącą pasją, próbowałam się go pozbyć z widoku, bo gdzieś tam na widoku wszystkich, blisko wymyślnych szkolnych rzeczy, takich jak herb, flagi i inne, była kolejna wskazówka, do której nie mogłam się do tego dostać i obudziłam się
Kolejny sen, chodziłam na bardzo dziwnych żółtych szpilkach ? ubrana w czarną sukienkę przez stare miasto w nocy. Miasto zmieniło atmosferę, z standardowej, ludzkiej na swego rodzaju fantastyczną. Zamiast ludzi pomalowanych na posągi, na środku placu stała kobieta ze skórą pomalowaną jak metal, zmieniającą kształty. Raz była człowiekiem, raz syreną, potem znów człowiekiem, grupa ludzi zaczęła się zbierać wokół niej gdy przechodziłam dalej. Pamiętam, że musiałam zszyć mały kawałek na sukience, podczas wbijania igły w materiał jakiś mag chciał mojej uwagi, krzycząc do mnie od swojej bramy, nie wystawiając nawet palca poza granicę. Mówił, że pomoże, ale był zbyt podejrzany by tak po prostu podejść. Tu miałam scenę, jak ogrodzenie wokół jego posesji zmienia się, ożywa, pojawiały się oczy na ogrodzeniu a brama trzymała moją głowę między metalowymi prętami, ale w sekundę zniknęło i był dalej tylko proszący mag i spokojna starówka. Odeszłam krok i wszystko się zmieniło.
Znalazłam się w ciele biednej małej dziewczynki, która chciała być kimś więcej i poszła do namiotu cyrkowego pełnego historii, ubrała się w kostiumy szlachty, założyła perukę, studiowała historię królestw i wojen. Niektórzy służący widzieli ją i zaczęli komentować jej suknię i sztuczne włosy, zbliżali się powoli do dziewczynki i ściągali z niej rzeczy, ale dziewczyna była tak skupiona na nauce, że nie zauważyła ich w ogóle. Tutaj się obudziłam i był koniec na dziś.
Jest nas dwóch takich samych
Brutalnych, niespełna rozumu..
Brutalnych, niespełna rozumu..
