02-09-2019, 11:56
Dzisiejszy sen:
Wraz z resztą wolontariuszek z organizacji Lab Rescue idziemy gdzieś jakimś osiedlem, ktoś nas wezwał do złapania kreta, który buszuje i robi podkopy na osiedlu. Gadamy o tych kretach i o tym jak humanitarnie można się ich pozbyć, przeganiając je w pizdu za pomocą zgniłej cytryny wsadzonej do ich kanałów. W oddali widzę jak właśnie kret kopie i wciska się w glebę by po chwili pojawić się za mną nie już jako kret a jako ogromny, wielkości bernardyna, jeż. Właściwie wyglądał on jak niedźwiedź porośnięty kolcami. Odwróciłam się, wystawiając ku niemu rękę, dał się pogłaskać. Idziemy z wolontariuszkami go wykąpać, wbijamy do budynku, wsadzamy to... coś pod prysznic i puszczamy nań wodę. Czuję mokrość na stopach, patrzę w dół, moje buty są zmoczone wodą. Kąpiąc bydlę, rozmawiamy o makijażu. Mówię im, że nie używam makijażu często, tym bardziej, że reszta z wolontariuszek nie maluje się, dlatego wyglądałoby to kiepsko, gdybym tylko ja jedna z nich się malowała. Obok stoi piekarnik, odrywam się od czynności mycia tego kolczastego kloca i podchodzę do piekarnika. Odwracam się, widzę jak parę dziewczyn wyrabia ciastka, patrzę do piekarnika, w nim studzą się inne. Wyjmuję je, wołam jedną loszkę by podała mi talerz. Inna uważa, że te nowe, świeżo wyrobione ciastka są twarde i pewnie robił je jej chłopak. Mówię, że te wystudzone są miękkie i kruche i daję im do spróbowania. Sama próbuję, ale wisi nad piekarnikiem skład owych ciasteczek i widzę, że w składzie mąka pszenna i cukier. No masz... Zamiast odłożyć trujące i splugawione cukrem i oczyszczoną mąką ciastko, żrę je w dalszym ciągu i nagle wiem, że mogę te ciastka jeść, bo to sen i nic mi nie grozi. Wychodzę z łazienko-kuchni, pędzę przez budynek, skaczę prosto w ścianę i przechodzę przez nią, wizualizując sobie plażę z klifem za ścianą. Pojawiam się tam, ale za mną wciąż obecne jest wnętrze tego budynku. W oddali widoczne są kamienne skały, patrzę na nie, skupiam wzrok, by sen się wyostrzył. Odwracam się, widzę że wolontariuszki wciąż siedzą gdzie siedziały. Staję się smokiem, z mojej paszczy wydobywa się donośny, smoczy ryk po czym wzbijam się w powietrze i lecę, jednak wiatr jest dosyć mocny, dodatkowym utrudnieniem staje się burza piaskowa. Na jawie mój pies wskakuje na łóżko i budzi mnie z kolejnego, chujowego snu świadomego.
Notatki:
- jedzenie słodyczy stało się swego rodzaju w tym śnie testem rzeczywistości, czymś, co uśmiadomiło mnie, że to sen. Nie był to pierwszy raz, kiedy we śnie uświadomiłam sobie, że to sen, jedząc coś, co jest dla mnie zakazane na jawie.
- sen, jak wspomniałam, chujowy, ponieważ znów słabo kontrolowany.
- słaby zmysł wzroku, utrudnienia w postaci burzy piaskowej, a ja znowu na tyle głupia, by po prostu nie nakazać umysłowi usunięcia wiatru i burzy piaskowej,
- stale ten sam błąd - podświadomy pośpiech, chęć wykorzystania LD jak najlepiej, zanim się obudzę, przez co nie wykorzystuję go wcale. Lepiej przez chwilę mieć kontrolę, niż mieć długi, ale do dupy świadomy sen, wiedzieć to wiem, ale kiedy moje "senne ja" to zrozumie?
- /summon desert storm - no what the fuck z tą pieprzoną burzą piaskową?
- lucid_dream.exe denied to work. Try again later.
