04-09-2017, 23:57
Sen z 30.08.2017
Obraz ładowania jak do gry. Pastelowy, kształty łagodne ale bliżej im do kanciastych. Na środku podglądu jest napis "PARADISE LOST". Obraz znika i widzę z punktu 3. osoby. Widzę jak pojawia się nagi mężczyzna na górzystej wyspie, idzie za znakami, które są porozsiewane wzdłuż drogi. Znajduje przed sobą jedzenie i ubiór w mocnej, drewnianej skrzyni. Głos w tle rozbrzmiewa 'kolos jest na wyspie', mężczyzna myśli ze to o nim. Jest zachwycony, że wyspa ma go za kolosa. Idzie w głąb wyspy, kolejne słowa o kolosie, mężczyzna staje blisko kamiennego łuku. Rzuca wyzwanie światu w miejscu pełnym dużych ostrych kamieni. Góra, smoczy kolos w oddali zaczyna świecić swoimi czerwonymi kryształami, które obrastają go całego. Unosi rękę wraz z człowiekiem na niej i daje mu reprymendę, która wstrząsa całą okolicą. Krzyczy, że jego świat już płonie a on potrzebuje informacji o wrogu, mężczyzna ze strachu kaja się i mówi, że może pokierować lotem na teren wroga. Kolos odstawia człowieka na ziemię i zmienia się w kobietę ze smoczymi rogami i skrzydła mi. Zasłania się jednym z nich lekko i każe mężczyźnie się objąć. Unosi się w powietrze ledwie poruszając skrzydłami. Trwa wojna, niebo było krwawe, dym mieszał się z krzykami w powietrzu. Kolos zbliżył się do 4 glowego smoka elfickiej królowej, która była smutna przez wojnę. Burza, która zawisła nad polem bitwy ciskała błyskawicami chcąc jakby na własną rękę zakończyć całe to szaleństwo. Jeden z piorunów trafił w gromowładną głowę, ognisty łeb w tym momencie zionął przed siebie śmierdzącym gazem który niemal natychmiast zajął się ogniem, szarawy smoczy pysk niósł ze sobą aurę zimna a ostatnia z głów, czarna jak smoła poruszała swoim rozwidlonym językiem przed sobą formując trujące pociski. Patrząc na swojego smoka królowa stwierdziła, że "nigdy nie widziałam by tak cierpiały.."
Obraz ładowania jak do gry. Pastelowy, kształty łagodne ale bliżej im do kanciastych. Na środku podglądu jest napis "PARADISE LOST". Obraz znika i widzę z punktu 3. osoby. Widzę jak pojawia się nagi mężczyzna na górzystej wyspie, idzie za znakami, które są porozsiewane wzdłuż drogi. Znajduje przed sobą jedzenie i ubiór w mocnej, drewnianej skrzyni. Głos w tle rozbrzmiewa 'kolos jest na wyspie', mężczyzna myśli ze to o nim. Jest zachwycony, że wyspa ma go za kolosa. Idzie w głąb wyspy, kolejne słowa o kolosie, mężczyzna staje blisko kamiennego łuku. Rzuca wyzwanie światu w miejscu pełnym dużych ostrych kamieni. Góra, smoczy kolos w oddali zaczyna świecić swoimi czerwonymi kryształami, które obrastają go całego. Unosi rękę wraz z człowiekiem na niej i daje mu reprymendę, która wstrząsa całą okolicą. Krzyczy, że jego świat już płonie a on potrzebuje informacji o wrogu, mężczyzna ze strachu kaja się i mówi, że może pokierować lotem na teren wroga. Kolos odstawia człowieka na ziemię i zmienia się w kobietę ze smoczymi rogami i skrzydła mi. Zasłania się jednym z nich lekko i każe mężczyźnie się objąć. Unosi się w powietrze ledwie poruszając skrzydłami. Trwa wojna, niebo było krwawe, dym mieszał się z krzykami w powietrzu. Kolos zbliżył się do 4 glowego smoka elfickiej królowej, która była smutna przez wojnę. Burza, która zawisła nad polem bitwy ciskała błyskawicami chcąc jakby na własną rękę zakończyć całe to szaleństwo. Jeden z piorunów trafił w gromowładną głowę, ognisty łeb w tym momencie zionął przed siebie śmierdzącym gazem który niemal natychmiast zajął się ogniem, szarawy smoczy pysk niósł ze sobą aurę zimna a ostatnia z głów, czarna jak smoła poruszała swoim rozwidlonym językiem przed sobą formując trujące pociski. Patrząc na swojego smoka królowa stwierdziła, że "nigdy nie widziałam by tak cierpiały.."
Jest nas dwóch takich samych
Brutalnych, niespełna rozumu..
Brutalnych, niespełna rozumu..
