05-04-2014, 14:39
2014-04-05 22:00-8:00
-:-Survival Games-:-
Odbywał się turniej. Było nas dziesięcioro lub dziewięcioro. Celem było przeżyć jak najdłużej, ten kto ostatni zostanie żywy wygrywa.
Uczestniczyłem w tym. Widziałem z pierwszej osoby jak w realnym świecie, ale zasady jakby, obowiązywały jak w grze. (Zasady zerżnięte z pewnego roguelike: http://www.unrealworld.fi/urw_whatis.html ). Każdy posiadał własną wyspę, nieco się każda różniła. Moja była w całości pokryta piaskiem, miała jedno drzewo i małą wyspę ze ściętymi drzewami. Zająłem się rozkopywaniem wyspy w celu znalezienia czegokolwiek, nic nie znalazłem, potem ściąłem drzewo, zrobiłem sobie łuk. Strzały już posiadałem. Rozejrzałem się.
Wyspy moich przeciwników były o wiele bardziej rozwinięte, niektórzy mieli już nawet bunkry i pułapki.
Zdecydowałem się zmienić taktykę.
Postanowiłem, że jeżeli rozwijają i tworzą szybciej muszę się nimi zająć i wykorzystać element zaskoczenia.
Oprócz wysp, położonych na jeziorze, mogliśmy dostać się także na teren niezamieszkany i dziki.
Był to teren na którym mogliśmy pozyskać surowce i polować.
Ruszyłem tam, chciałem upolować jakieś zwierzę, lub człowieka.
Przepłynąłem i dostałem się na teren zimowy.
Przechodząc przez jeden pagórek zauważyłem dwoje ludzi. Zastanawiałem się, czy oni znają zasady gry? Czemu oni ze sobą współpracują?
Byli to mężczyźni odziani w skórzane zbroje, mieli także futrzaną kurtkę oraz trzymali łuk.
Zauważyli mnie. Zaczęli ciskać we mnie strzałami. Zrobiłem to samo, trafiłem tylko raz. Błagałem ich żeby darowali mi życie, ale oni strzelali dalej.
Dostałem z trzy razy, nie mogłem już utrzymać się na nogach i spadłem z jakiegoś urwiska. Byłem pewien, że nie przeżyję tego.
Turlałem się w dół, przez śnieg, aż w końcu wylądowałem na ziemi.
Znajdowałem się na sporym płaskim terenie, bardzo sporym. Był całkowicie pusty, jedynie w oddali widać było jakieś góry. Leżałem na śniegu, ze strzałami wbitymi w mój brzuch. Usłyszałem kroki i warczenie. Potem już widziałem je. To były dwa wilki. Miały piękne szare futro, wielkie kły. Miały chyba ochotę mnie zjeść, ale ja się tak łatwo nie dałem. Wyciągnąłem nóż i wstałem, wilki mnie okrążyły. Jeden się na mnie rzucił, ja zakończyłem jego żywot wbijając mu nóż w szyję. Drugiego też zabiłem, jednak trochę mnie pogryzł. Teraz stałem sam, zakrawiony, poważnie ranny. Na ostatkach sił. Na wcześniej całkowicie białym śniegu, widniały teraz czerwone plamy krwi, moje i wilków.
Zauważyłem, że ktoś podchodzi. Padłem na kolana. Ten zaczął mi udzielać pierwszej pomocy.
Obandażował moje rany, pozbył się strzał.
Kiedy już poczułem się lepiej. Postanowiłem wykorzystać już martwe wilki, do czego zachęcił mnie też nieznajomy.
Wyrwałem im kły, zrobiłem sobie z nich naszyjnik.
Potem chciałem wykorzystać także ich futro, jednak nie posiadałem odpowiedniego noża.
Jedyne co udało mi się jeszcze zdobyć to trochę mięsa.
Pożegnałem się z nieznajomym i podziękowałem za uratowanie mi życia.
Potem wyruszyłem w góry, chciałem się zemścić.
<----------------------------------------------->
Komentarz: Moim zdaniem, sen bardzo fajny, niesamowity wręcz. Podobał mi się jak żaden inny.
Teraz nawet nie jestem zainteresowany świadomym śnieniem, a samymi snami i zapamiętywaniem ich.
-:-Survival Games-:-
Odbywał się turniej. Było nas dziesięcioro lub dziewięcioro. Celem było przeżyć jak najdłużej, ten kto ostatni zostanie żywy wygrywa.
Uczestniczyłem w tym. Widziałem z pierwszej osoby jak w realnym świecie, ale zasady jakby, obowiązywały jak w grze. (Zasady zerżnięte z pewnego roguelike: http://www.unrealworld.fi/urw_whatis.html ). Każdy posiadał własną wyspę, nieco się każda różniła. Moja była w całości pokryta piaskiem, miała jedno drzewo i małą wyspę ze ściętymi drzewami. Zająłem się rozkopywaniem wyspy w celu znalezienia czegokolwiek, nic nie znalazłem, potem ściąłem drzewo, zrobiłem sobie łuk. Strzały już posiadałem. Rozejrzałem się.
Wyspy moich przeciwników były o wiele bardziej rozwinięte, niektórzy mieli już nawet bunkry i pułapki.
Zdecydowałem się zmienić taktykę.
Postanowiłem, że jeżeli rozwijają i tworzą szybciej muszę się nimi zająć i wykorzystać element zaskoczenia.
Oprócz wysp, położonych na jeziorze, mogliśmy dostać się także na teren niezamieszkany i dziki.
Był to teren na którym mogliśmy pozyskać surowce i polować.
Ruszyłem tam, chciałem upolować jakieś zwierzę, lub człowieka.
Przepłynąłem i dostałem się na teren zimowy.
Przechodząc przez jeden pagórek zauważyłem dwoje ludzi. Zastanawiałem się, czy oni znają zasady gry? Czemu oni ze sobą współpracują?
Byli to mężczyźni odziani w skórzane zbroje, mieli także futrzaną kurtkę oraz trzymali łuk.
Zauważyli mnie. Zaczęli ciskać we mnie strzałami. Zrobiłem to samo, trafiłem tylko raz. Błagałem ich żeby darowali mi życie, ale oni strzelali dalej.
Dostałem z trzy razy, nie mogłem już utrzymać się na nogach i spadłem z jakiegoś urwiska. Byłem pewien, że nie przeżyję tego.
Turlałem się w dół, przez śnieg, aż w końcu wylądowałem na ziemi.
Znajdowałem się na sporym płaskim terenie, bardzo sporym. Był całkowicie pusty, jedynie w oddali widać było jakieś góry. Leżałem na śniegu, ze strzałami wbitymi w mój brzuch. Usłyszałem kroki i warczenie. Potem już widziałem je. To były dwa wilki. Miały piękne szare futro, wielkie kły. Miały chyba ochotę mnie zjeść, ale ja się tak łatwo nie dałem. Wyciągnąłem nóż i wstałem, wilki mnie okrążyły. Jeden się na mnie rzucił, ja zakończyłem jego żywot wbijając mu nóż w szyję. Drugiego też zabiłem, jednak trochę mnie pogryzł. Teraz stałem sam, zakrawiony, poważnie ranny. Na ostatkach sił. Na wcześniej całkowicie białym śniegu, widniały teraz czerwone plamy krwi, moje i wilków.
Zauważyłem, że ktoś podchodzi. Padłem na kolana. Ten zaczął mi udzielać pierwszej pomocy.
Obandażował moje rany, pozbył się strzał.
Kiedy już poczułem się lepiej. Postanowiłem wykorzystać już martwe wilki, do czego zachęcił mnie też nieznajomy.
Wyrwałem im kły, zrobiłem sobie z nich naszyjnik.
Potem chciałem wykorzystać także ich futro, jednak nie posiadałem odpowiedniego noża.
Jedyne co udało mi się jeszcze zdobyć to trochę mięsa.
Pożegnałem się z nieznajomym i podziękowałem za uratowanie mi życia.
Potem wyruszyłem w góry, chciałem się zemścić.
<----------------------------------------------->
Komentarz: Moim zdaniem, sen bardzo fajny, niesamowity wręcz. Podobał mi się jak żaden inny.
Teraz nawet nie jestem zainteresowany świadomym śnieniem, a samymi snami i zapamiętywaniem ich.
We are such stuff as dreams are made on. - William Shakespeare
