11-09-2011, 23:43
@incentus
Widzisz, u Ciebie pojawia się dość klasyczny ale zarazem nie należący do przyjemnych przypadek tgz "zaburzenia prcesów niskiego rzędu", kiedy dana osoba ma dużą styczność z ld, czy też oob i nie tylko, musi być swiadoma, że integruje te części kory mózgowej, które normalnie nie są wykorzystywane, ale również powinna nauczyć się je kontrolować.
Do zaburzeń może dojść najczęściej w 2 przypadkach:
1. W czasie, którym dochodzi do pełnej synchronizacji półkul mózgowych, podczas której "budzą" się te części mózgu, które wykorzystujesz, najczęściej, bez względu na poziom świadomości. Proces ten zachodzi w trakcie fazy REM, podczas której sprawdzane są komórki mózgowe, aby zlokalizować te, które mają zostać poddane regeneracji, ale można też wywołać ją innymi sposobami. Jest to najłagodniejszy przypadek, gdyż, jedną rzeczą, która może się stać, jest obudzenie się i chwilowe poczucie zaniku wartości realnego świata, bądź też obojętność na widzianą rzeczywistoś.
2. Podczas gdy przekierujemy swoje myśli w celu wizualizacji "danej chwili", najczęściej dotyczy to zagadnienia, które nie daje nam spokoju, zwane potocznie "zamyśleniem się". W takiej sytuacji całą inicjatywe przejmuje świadomość, która wydaje polecenia wyobraźni, podczas gdy podświadomość jest w stanie "uśpionym".
W tedy też, umysł może porównać sytuację, do stanu w którym już wcześniej byłeś (ld,oob itp.), przez co, po wstępnej analizie całej sytuacji, jeżeli dany stan "skupienia nad myślą" trwa dłuższą chwile, do działania wkraczają te partie mózgu, z których normalnie nie korzystasz na co dzień, w trakcie bycia w prawdziwym świecie, przez co może to powodować między innymi uscisk danych mięśni, deja-vu, poczucie odosobnienia, "sekundowe" zaniki pamięci, chwilowy brak możliwości złapania oddechu, czy też czasem nawet i utrata równowagi jak również chęć wymiotowania i kilka innych rzeczy,
Na całość zachowania organizmu w tej chwili składa się kilka czynników, aby nie drążyć tego tematu, wymienie ten najbardziej istotny. Otóż podczas danego zdarzenia uruchamiamy cześci mózgu, które nie są przystosowane do pracy z daną strefą odwzorowania świadomości, przez co zachodzą, czasami nawet i poważne zaburzenia, które mogą powodować, że człowiek traci poczucie bezpieczeństwa, chwilowo zapominając o logice, poczuciu czasu, miejsca. Przez moment świat rzeczywisty wydaje mu się tylko złudzeniem, odłamem świadomości, który daje nam poczucie odosobnienia, wszystko traci sens.
Osobiście mogę powiedzieć, że jest to bardzo nieprzyjemne uczucie, jeszcze gorsze niż podczas najwyższego poziomu depresyjnego. Naszczęście po kilku chwilach umysł orientuję się, że coś jest nie tak, przez co próbuje dokonać pełnego pomiaru sytuacji i zniwelować skutki zamieszanie.
W tedy też pomału wraca nam "prawdziwa" świadomość i z biegiem czasu zaczynamy czuć się lepiej.
Widzisz, u Ciebie pojawia się dość klasyczny ale zarazem nie należący do przyjemnych przypadek tgz "zaburzenia prcesów niskiego rzędu", kiedy dana osoba ma dużą styczność z ld, czy też oob i nie tylko, musi być swiadoma, że integruje te części kory mózgowej, które normalnie nie są wykorzystywane, ale również powinna nauczyć się je kontrolować.
Do zaburzeń może dojść najczęściej w 2 przypadkach:
1. W czasie, którym dochodzi do pełnej synchronizacji półkul mózgowych, podczas której "budzą" się te części mózgu, które wykorzystujesz, najczęściej, bez względu na poziom świadomości. Proces ten zachodzi w trakcie fazy REM, podczas której sprawdzane są komórki mózgowe, aby zlokalizować te, które mają zostać poddane regeneracji, ale można też wywołać ją innymi sposobami. Jest to najłagodniejszy przypadek, gdyż, jedną rzeczą, która może się stać, jest obudzenie się i chwilowe poczucie zaniku wartości realnego świata, bądź też obojętność na widzianą rzeczywistoś.
2. Podczas gdy przekierujemy swoje myśli w celu wizualizacji "danej chwili", najczęściej dotyczy to zagadnienia, które nie daje nam spokoju, zwane potocznie "zamyśleniem się". W takiej sytuacji całą inicjatywe przejmuje świadomość, która wydaje polecenia wyobraźni, podczas gdy podświadomość jest w stanie "uśpionym".
W tedy też, umysł może porównać sytuację, do stanu w którym już wcześniej byłeś (ld,oob itp.), przez co, po wstępnej analizie całej sytuacji, jeżeli dany stan "skupienia nad myślą" trwa dłuższą chwile, do działania wkraczają te partie mózgu, z których normalnie nie korzystasz na co dzień, w trakcie bycia w prawdziwym świecie, przez co może to powodować między innymi uscisk danych mięśni, deja-vu, poczucie odosobnienia, "sekundowe" zaniki pamięci, chwilowy brak możliwości złapania oddechu, czy też czasem nawet i utrata równowagi jak również chęć wymiotowania i kilka innych rzeczy,
Na całość zachowania organizmu w tej chwili składa się kilka czynników, aby nie drążyć tego tematu, wymienie ten najbardziej istotny. Otóż podczas danego zdarzenia uruchamiamy cześci mózgu, które nie są przystosowane do pracy z daną strefą odwzorowania świadomości, przez co zachodzą, czasami nawet i poważne zaburzenia, które mogą powodować, że człowiek traci poczucie bezpieczeństwa, chwilowo zapominając o logice, poczuciu czasu, miejsca. Przez moment świat rzeczywisty wydaje mu się tylko złudzeniem, odłamem świadomości, który daje nam poczucie odosobnienia, wszystko traci sens.
Osobiście mogę powiedzieć, że jest to bardzo nieprzyjemne uczucie, jeszcze gorsze niż podczas najwyższego poziomu depresyjnego. Naszczęście po kilku chwilach umysł orientuję się, że coś jest nie tak, przez co próbuje dokonać pełnego pomiaru sytuacji i zniwelować skutki zamieszanie.
W tedy też pomału wraca nam "prawdziwa" świadomość i z biegiem czasu zaczynamy czuć się lepiej.
"Aut ne tentaris aut prfice"
