Pierwszy raz chyba miałam sen tak dziwny i jednocześnie taki realistyczny, dlatego tu piszę.

Z jakiegoś powodu kręciłam się po szpitalu. Przyjechał tam facet z żoną w zaawansowanej ciąży. Domyśliłam się, że pewnie niedługo będzie rodzić, potem zresztą ktoś powiedział, że termin następnego dnia czy coś. Jak potem widziałam tę kobietę na łóżku w sali, płakała, kiedy mąż przyniósł jej kwiaty. Potem położył na jej brzuchu jakąś kartkę. Zobaczyłam później z bliska, że to nekrolog. Dziecko miało urodzić się martwe, właściwie już nie żyło i ci ludzie o tym wiedzieli.
Potem jakoś wiedziałam, że facet jest miłośnikiem rekonstrukcji historycznej i gość z organizacji robiącej rekwizyty, z którym ten facet współpracował, wysłał mu kondolencje. Widziałam te wiadomości jakby naklejone na coś w rodzaju takiej skrzynki pocztowej jak na klatkach schodowych w blokach, jednocześnie było to coś jak komentarze z Facebooka. Wtedy wypowiedział się tam inny człowiek od rekwizytów, z konkurencyjnej firmy i oburzał się, że jak ten pierwszy śmie pisać do niedoszłego ojca wiadomości, skoro to taki drań i jest za aborcją. Wkurzyło mnie to, pomyślałam, że to przecież nie ma nic do rzeczy i dlaczego te oszołomy "pro-life" muszą skorzystać z każdej okazji żeby kogoś zaatakować. I trochę czułam, że to jakaś chęć wyeliminowania konkurencji, bo pojawiały się wątki, że może czas zakończyć współpracę z tym pierwszym i zacząć korzystać z usług tego drugiego. Potem jeszcze ten drugi robił głównemu bohaterowi wodę z mózgu a ja zastanawiałam się, kto i jak to wszystko odkręci. Jakoś bardzo mi zależało, żeby nie szerzyły się nieprawdziwe oszczerstwa o ruchach pro-choice, czułam, że mam jakiś obowiązek wobec prawdy, logiki, czy coś w tym stylu.
No i w międzyczasie okazało się, że ktoś się pomylił i podczas porodu dziecko było jednak żywe. Stało się to jakoś w czasie największych wojen w wiadomościach między dwoma facetami od rekwizytów.

Pójdę na początek najlżejszą linią oporu. Masz silne poglądy, ale nie masz możliwości/okazji/chęci/odwagi, by je w jakiś sposób wyrazić. A jednak czujesz (być może spychasz to z pierwszego planu), że te kwestie obchodzą i dotyczą Cię na tyle, że czujesz się w obowiązku "coś" z tym zrobić.
Jak się czujesz z taką interpretacją? Być może jakiś inny element, niż poglądy, był równie ważny/ważniejszy w tym śnie?

Że czuję się w obowiązku to prawda. Odwagę może bym miała, ale mam coraz silniejsze wrażenie, że jestem bezsilna, że nie mam żadnego wpływu na obecną rzeczywistość. Zdecydowanie za dużo wiadomości politycznych czytałam w ostatnim czasie. I bardzo żałowałam, że ze względu na zdrowie nie mogłam być na proteście.
Bardzo silne w tym śnie było przekonanie, że argumenty stosowane przez drugiego człowieka od rekwizytów są skrajnie nielogiczne, bezsensowne a oprócz tego to chwyty niedozwolone. I to mnie wkurzało, że on tak bezczelnie próbował forsować swoją ideologię dla osiągnięcia przewagi i korzyści. I że uparcie próbowałam skłócić że sobą mężczyzn, którzy wcześniej długo ze sobą współpracowali.

Czyli w tym śnie wyraziła się chęć działania z jednoczesną frustracją związana z poczuciem braku środków i możliwości? Do tego dochodziłoby silne poczucie niesprawiedliwości, jak wnoszę po Twoim stosunku do jednego z mężczyzn.

Możliwe. Poczucie niesprawiedliwości miałam, owszem.

A co na końcu ? Pomyślałaś sobie, że cała ta dyskusja była niepotrzebna ?

Dyskusja sprowokowana przez tego drugiego faceta? Owszem, niepotrzebna. I niesmaczna, biorąc pod uwagę wykorzystanie ludzkiej tragedii do rozpoczęcia krucjaty ideologicznej. O, jeszcze jeden wątek wobec tego widzę - niezgoda na to, żeby ideologia, jakakolwiek, była ważniejsza od drugiego człowieka, od empatii i zrozumienia.
Te końcowe myśli i odczucia trudno mi przywołać, bo wtedy sen się rozmywał, powoli się budziłam.

Chciałem bardziej zapytać o reakcję na moment, kiedy okazało się, że dziecko i tak przeżyło. Wojna, która toczy się bez źródła.

Czułam, że to właściwie nie miało znaczenia. Że dla tego prowokatora się nie liczyło, że niezależnie czy to dziecko byłoby martwe, otarło się o śmierć, czy zmarło po narodzinach. Dyskusja była zbędna, ale i tak by nastąpiła. 
Silniejsza była moja inna myśl w tamtym momencie - że lekarze mimo lat doświadczenia popełniają takie błędy i co może być tego przyczyną. I że w tak ważnych kwestiach to niedopuszczalne. Przy wątku z żywym dzieckiem jakoś bardziej moje odczucia skupiły się na tym aspekcie.

Aha, czyli generalnie cały sen to był jeden wielki bulwers Faktycznie zwraca uwagę przy tym twoja bierna rola. Bierność plus irytacja kojarzy mi się właśnie z oglądaniem wiadomości, moje zdanie jest więc takie, że sen przedstawia lustrzane emocje z ostatnich czasów, w których oglądałaś wiadomości, albo słuchałaś skądś o problemach, które bezpośrednio cię nie dotyczą.
Teraz jak o tym myślę, to ty w ogóle często wchodzisz na fora o poglądach odwrotnych do twoich ( jak te wszystkie ezo ), chyba tylko po to, żeby się wzburzać Może to rodzaj masochizmu