Cytat:Sny nie znikają, są zapisane w jednej części mózgu, tylko jak nie masz ścieżki dostępu, to ich nie możemy sobie przypomnieć.

Bzdura. Z punktu widzenia współczesnej psychologii jak i zasady zdrowego rozsądku . Mógłbym napisać, że nasz mózg nie jest rzeczą nieskończoną i 95% prostego ludu w to uwierzy . Częściowo masz racje, ale jednak tej "nieskończoności" nie wykorzystuje bezpośrednio takie cudo, jakim jest nasz mózg, lecz coś innego. I to "coś" bada się od samego początku naszego istnienia .

Pental, to może po raz kolejny podaj jakieś argumenty, a nie od razu "bzdura". Każdy ma prawo do swojej opinii i jeśli już tak bardzo musisz ją obalić, to miej przynajmniej czym.

Moim argumentem na to że sny nie znikają jest dość prosty fakt, że wszystko co doświadczasz, a zatem wszystko co mózg przetwarza tworzy połączenia między neuronami. Im więcej masz tych połączeń, tym lepsza pamięć. Ilość samych neuronów nie wzrasta, nie pojawiają się nowe, możemy je za to skutecznie niszczyć - alkohol, jakaś choroba, wiele leków, chemia w pożywieniu. itp.
Każde przeżycie świadome tworzy połączenia - w mniejszym lub większym stopniu. Im silniejsze towarzyszą temu emocje tym więcej tworzonych jest połączeń. Mózg po prostu uznaje ja za bardzo ważne. Możemy uczyć mózg jak dotrzeć do danej informacji w całym gąszczu połączeń jednocześnie je wciąż tworząc. Sny jak chyba każdy wie są właśnie emocjami w czystej postaci, często bardzo silnymi. To że czegoś teraz nie pamiętasz, coś zapomniałeś nie oznacza że w mózgu tego nie ma. Bo nigdy nie mógł byś sobie wtedy nic przypomnieć.
Czy mózg jest studnią bez dna? Nie musi być, nie żyjemy przecież wiecznie. Ewolucja wyposażyła nas w pojemność mózgu wystarczającą do tego by do późnej starości nie mieć problemów z pamięcią, pod warunkiem zdrowego trybu życia i ćwiczenia pamięci.

Nie wiem czy na temat, ale sny pamiętam bardzo dobrze nawet te bardzo stare,a od czego to zależy to nie wiem.Jedni ludzie żyją zdrowo i umierają w wieku np.40 lat, a inni piją,palą i bóg wie co i żyją np.90 i nic im się z pamięcią nie chrzani. Wielka zagadka

Tomasz Barański napisał(a):Moim argumentem na to że sny nie znikają jest dość prosty fakt, że wszystko co doświadczasz, a zatem wszystko co mózg przetwarza tworzy połączenia między neuronami. Im więcej masz tych połączeń, tym lepsza pamięć. Ilość samych neuronów nie wzrasta, nie pojawiają się nowe, możemy je za to skutecznie niszczyć - alkohol, jakaś choroba, wiele leków, chemia w pożywieniu. itp.
Każde przeżycie świadome tworzy połączenia - w mniejszym lub większym stopniu. Im silniejsze towarzyszą temu emocje tym więcej tworzonych jest połączeń. Mózg po prostu uznaje ja za bardzo ważne. Możemy uczyć mózg jak dotrzeć do danej informacji w całym gąszczu połączeń jednocześnie je wciąż tworząc. Sny jak chyba każdy wie są właśnie emocjami w czystej postaci, często bardzo silnymi. To że czegoś teraz nie pamiętasz, coś zapomniałeś nie oznacza że w mózgu tego nie ma. Bo nigdy nie mógł byś sobie wtedy nic przypomnieć.
Czy mózg jest studnią bez dna? Nie musi być, nie żyjemy przecież wiecznie. Ewolucja wyposażyła nas w pojemność mózgu wystarczającą do tego by do późnej starości nie mieć problemów z pamięcią, pod warunkiem zdrowego trybu życia i ćwiczenia pamięci.

Przejrzyście i logicznie. Szacunek A za pomocą LD można m.in. odtworzyć te informacje non stop zapisywane w naszym mózgu.

Slavia, weź się do-edukuj najpierw, potem wypowiadaj .

Ok. "Pamięć doskonała", Pierwsze wydanie z 2005, strona 137, rozdział "Zapominanie":

"Okazuje się, że nie jest możliwe zapamiętanie wszystkich informacji odbieranych dzień po dniu - groziłoby to "sparaliżowaniem" umysłu."

"Po co zapamiętywać liczbę czerwonych świateł na drodze z domu do pracy?"

"Aktywne zapominanie, często nazywanie pamięcią selektywną, to w istocie sposób funkcjonowania, który pozwala nam zachować to, co najistotniejsze w codziennym strumieniu informacji"

Odniesienie tego do pamięci snów jest dziecinne proste. Ja po prostu nie mam czasu, by bawić się w przeszukiwanie książki. Zdrowy rozsądek i analogia to cenne dary, które warto wykorzystać . Wytłumaczenie Tomasza nie podoba mi się - ot, "to z tym, to z tym i to z tym ten tego" (proszę tego nie odbierać jako ignorancję ).

Wytłumaczenie proste, mojego autorstwa, ujęcie tego zakresu współczesnej psychologii:

Nasz mózg jest dyskiem twardym, który przechowuje dane. Chyba oczywiste, że kiedyś się miejsce na nim może skończyć . Wtedy każdy niepotrzebny śmieć zostaje usunięty. Takim śmieciem jest np. sen. Tak oczywiste, że aż głupie, prawda ? Zobaczcie jak ja się czułem przy zadaniu pytania z waszej strony .

Pomijam już poglądy Kościoła Katolickiego i ogólnie pojętej ezoteryki na temat Channelingu .

A rozmiar dysku poszerza się z wiekiem, nie z treningiem pamięci. My tylko możemy sprawić, by wszystko poszło po naszej myśli . Trening wpływa natomiast na to, jak łatwy dostęp do tej pamięci mamy. Jak sprytnie potrafimy nią operować. Całe życie dążymy do tego, by być w tej kwestii "robotem" .

Oczywiście że umysł nie ma potrzeby zapamiętywania wszystkiego. Bo i po co nam takie informacje jak np.ilość liści w parku?
Mamy dwa rodzaje pamięci. Krótkoterminowa i długoterminowa, jak umysł nie przerzuci z pierwszej w drugą, to zapominamy informację.
Bohater filmu Memento cierpiał na taką dolegliwość, pamiętał nowe informacje tylko 15 minut.
To że mózg układa sobie wszystkie dane według ważności jest prawdą. To że mózg może się przegrzać od nadmiaru danych, też jest prawdą.
Ja mówiłem raczej o innych rzeczach, dotyczących przypominania sobie snów.
Co do poszerzania się dysku to nie wiem o co ci chodzi. Pojemność maleje już po 25 roku życia, wszystko oczywiście zależy w jakim stopniu go używamy.
Głupie rozwiązywanie krzyżówek jest jak najbardziej wskazane, gry logiczne itp. Polecam do tego program Brain trainer.
Wytłumaczcie mi zjawisko jakie miałem nie raz. Otóż doznałem Déj? vu we śnie. Śniło mi się jakieś miejsce w którym w życiu nigdy nie byłem, lub nie pamiętam tego, bo może miałem wtedy 3 latka. We śnie zdałem sobie sprawę że to mi się śniło już nie raz, to samo miejsce. Gdy się obudziłem próbowałem sobie przypomnieć kiedy miałem wcześniej sen o tym samym miejscu i nic, pustka. Sytuacja kilka razy się powtórzyła z innymi snami.
Albo mam iluzję Déj? vu we śnie, albo jednak sny w jakiejś postaci są przechowywane gdzieś w zakamarkach mózgu. To jest tylko moja teoria.

Cytat:Pojemność maleje już po 25 roku życia, wszystko oczywiście zależy w jakim stopniu go używamy.

Masz błędne informacje . Źródło poproszę . Pisałem już, że maleje tylko DOSTĘP. Komórki nie obumierają. Nie te, które znajdują się w mózgu i pełnią w jakimkolwiek stopniu funkcję pamięciową.

Co do pamiętania i kasowania wspomnień. <!-- m --><a class="postlink" href="http://wiadomosci.onet.pl/nauka/naukowcy-wiedza-jak-sterowac-ludzka-pamiecia,1,4201961,wiadomosc.html">http://wiadomosci.onet.pl/nauka/naukowc ... omosc.html</a><!-- m -->
Co do malenia pojemności, to źle to ująłem. Chodziło mi o ilość neuronów, to one znikają wraz z latami.
<!-- m --><a class="postlink" href="http://www.porady-neurolog.com.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=58:mozg-niedoceniany">http://www.porady-neurolog.com.pl/index ... edoceniany</a><!-- m -->

Sorry stary, coś / ktoś mi usunęło wartościowy tekst w poprzednim poście.. te "pozdrawiam" to nie była forma kpiny/ironii . Masz może gadu-gadu? Bo mam podobnie z tym deja-vu, ale nie chce mi się pisać na nowo..