To nie sen, ale strasznie dziwne

[Monkey]

Wczoraj przed snem czytałem długo forum, a gdy położyłem się spać powiedziałem sobie, że to wszystko tylko moja wyobraźnia i mam to w dupie. I leżałem na łóżku normalnie, myśląc o przyjemnych sprawach, zero jakichś strasznych wyobrażeń.

Takie stany nasilają mi się, gdy przed snem zacznę myśleć o czymś takim lub np. obejrzę jakichś horror i o nim rozmyślam. Wiem, że to zależy tylko ode mnie i mam nadzieję, że nauczę się tutaj przede wszystkim panować - nie wiem jak to nazwać - nad wyobraźnią, wyłączyć ją, bo jak coś wejdzie do głowy, to trudno tego się pozbyć, a im bardziej próbuję o tym "nie myśleć", to tym bardziej myślę.

Ostatnie noce były efektem - tak przynajmniej podejrzewam - kilku stresów i zobaczenia thrillera "Diabeł", który straszny nie był, ale zapadł mi w pamięć kadr z twarzą "czegoś" na kamerze. I nie chodzi o to, że "dziecko naoglądało się filmów i się boi", tylko o fakt, że wystarczy jeden bodziec, a włącza mi się lawina strachu, wyobrażeń - za oknem widzę kogoś kto mnie obserwuję albo sprawdzam pokój, mówię na głos "nikogo nie ma", a podświadomie sobie myślę "a może on cały czas stoi za moimi plecami i nie mogę go zobaczyć" 8-)