08-09-2026, 08:01
[b]ŚNIŁEM O RÓŻNYCH ASPEKTACH[/b] albo myślokształtach, które przejmowały kontrolę nad ciałami niefizycznymi, powodując aktywację odpowiednich myśli, emocji, doznań oraz percepcji, która była tępa jak noc, aż po jakość, jaka jest w świecie fizycznym. Sen był tak rozległy, że nie idzie go ogarnąć świadomością, która śni ten sen za pomocą umysłu. Po prostu aspekty tutaj decydują, a nie świadomość.
Pierwsza lokacja opowiada o grupie takich zbirów szkolnych lub studenckich. Do nich dołącza jakiś koleś. Po krótkim poznaniu go, nie chcieli go, obawiali się go. Był min. psychiczny. Przekraczał poziomy normalności do takiego stopnia, że obawiali się go. Ale typy tutaj terroryzują ludzi, a tu jednego psychicznego człowieka się boją.
Następna lokacja. Jestem jakby w hotelu piętrowym, drewnianym. Uciekam przed tymi jakby zbirami. Przemieszczając się różnymi korytarzami i przechodząc przez różne pokoje, udaje mi się ich zgubić. Poznaję dziewczynę, jest między nami bardzo dobra przyjaźń, podchodząca pod coś więcej. Chcąc ją chronić przed tymi typami, postanawiam udawać, że jest mi obcą osobą, zwykłą znajomością. Mówię, że idę spać do samochodu. A ta odpowiedziała w taki sposób, że jestem dla niej kimś więcej. Pomyślałem sobie: miałaś udawać, że nic nas nie łączy, a teraz zaczynam się obawiać, że coś się jej stanie. Będą się mścić na niej.
Spotykam ich znowu i uciekam. Jestem jakby w przebieralni na piętrze. Rozglądam się. Patrzę, a w suficie jest ukryty właz. Chwilę patrząc tak, uświadamiam sobie, że to jest tajne wejście, gdzie obserwują lub mają zainstalowane kamery do podglądania ludzi. Miałem tam wejść, ale przyszedł personel, który sprząta. Pomyślałem sobie w duchu: myślicie, że nie wiem, o co tu chodzi. Udawałem, że nic nie wiem.
Schodzę na dół, spotykam tych gości. Z podświadomości odpalają się aspekty związane ze wcześniejszą ucieczką. Jest ich obraz, więc umysł reaguje odpowiednio, bo ma zaprogramowane już aspekty, które włączają się automatycznie. Zaczynam uciekać. Wychodzę na ulicę przez drzwi. Skręcam w prawo i biegnę ulicą w stronę jakby samochodu.
O dziwo świadomość orientuje się, że te aspekty tak naprawdę tylko próbują podszyć się pod nich. To znaczy: oni uciekają przed czymś, a moje aspekty wyobrażeniowe myślą, że oni go naprawdę gonią. Oto jak można sobie wmówić coś. W tym momencie oddzieliłem się od umysłu osobowego i zająłem pozycję mentalno-przyczynową. Oni uciekali, ponieważ ten koleś zabił dziewczynę i posadził w progu drzwi uczelni? Nie chcieli mieć z tym nic wspólnego.
Inna wersja: w samochodzie siedzi ten psychopata. Dziwiłem się, dlaczego nie ucieka, przecież go złapią. Robił coś z kierownicą. Wyciągnął przycisk od klaksonu z kierownicy i coś tam przerabiał. Już nie pamiętam co. Tak przyglądając się z uwagą jemu, zacząłem patrzeć, jak funkcjonuje jego umysł. Wyglądał, jakby miał stado jakichś aspektów, które przejmują nad nim kontrolę. A jemu się wydaje, że to on sprawuje kontrolę nad własnym umysłem.
Pojawia się głos, który to komentuje, ale mój umysł z początku myśli, że to on to mówi. Jest taka opaska na głowie/umyśle każdego człowieka. Po prawej stronie, jakby z zeszytu – jak ściągnie się opaskę, to widzi się rzeczywistość taką, jaka jest naprawdę. Opaska służy jako bariera, ograniczenie. Jest rodzajem blokady lub filtrem bezpieczeństwa. Gdyby ściągnąć opaskę, a ego nie byłoby rozpuszczone, to połączenie z wyższymi wymiarami przez niższy umysł powoduje zniekształcenia rzeczywistości.
[b]LEWA STRONA ZESZYTU POKAZUJE[/b], co się dzieje, gdy opaska jest nasiąknięta różnymi aspektami albo przekonaniami. Było pokazane, że opaska może być pęknięta bardzo głęboko, co narusza równowagę. Ten koleś jest tego przykładem. Brak właściwie funkcjonującej opaski powoduje różne odchyły i stany świadomości. Odwiedzając astral swoim ograniczonym ego-umysłem, w którym mamy różne systemy przekonań, możemy uszkodzić opaskę, powodując takie rzeczy.
Kto był [b]świadomy[/b] tego wszystkiego?
Czy ten, [b]który[/b] był świadomy zmieniających się lokacji, aspektów, myśli, emocji oraz doznań, też ulegał zmianom?
Kto się identyfikuje z umysłem oraz [b]ciałem[/b]?
Kto myśli, że [b]jestem świadomością[/b] ograniczoną przez umysł i ciało?
Kto [b]jest świadomy[/b], obecny, zanim zadam te pytania?
Nie mam oczu fizycznych, a widzę świat astralny.
Nie mam [b]ręki[/b] fizycznej, a dotykam tak samo.
Odczuwam emocje oraz myśli, mimo że ciało śpi.
Ciało leży sztywno w łóżku, a mimo to w astralu ciało astralne nie naśladuje go. Jest w pełni aktywne. Lata po lokacjach miotane różnymi myślami i emocjami różnego kalibru.
Pierwsza lokacja opowiada o grupie takich zbirów szkolnych lub studenckich. Do nich dołącza jakiś koleś. Po krótkim poznaniu go, nie chcieli go, obawiali się go. Był min. psychiczny. Przekraczał poziomy normalności do takiego stopnia, że obawiali się go. Ale typy tutaj terroryzują ludzi, a tu jednego psychicznego człowieka się boją.
Następna lokacja. Jestem jakby w hotelu piętrowym, drewnianym. Uciekam przed tymi jakby zbirami. Przemieszczając się różnymi korytarzami i przechodząc przez różne pokoje, udaje mi się ich zgubić. Poznaję dziewczynę, jest między nami bardzo dobra przyjaźń, podchodząca pod coś więcej. Chcąc ją chronić przed tymi typami, postanawiam udawać, że jest mi obcą osobą, zwykłą znajomością. Mówię, że idę spać do samochodu. A ta odpowiedziała w taki sposób, że jestem dla niej kimś więcej. Pomyślałem sobie: miałaś udawać, że nic nas nie łączy, a teraz zaczynam się obawiać, że coś się jej stanie. Będą się mścić na niej.
Spotykam ich znowu i uciekam. Jestem jakby w przebieralni na piętrze. Rozglądam się. Patrzę, a w suficie jest ukryty właz. Chwilę patrząc tak, uświadamiam sobie, że to jest tajne wejście, gdzie obserwują lub mają zainstalowane kamery do podglądania ludzi. Miałem tam wejść, ale przyszedł personel, który sprząta. Pomyślałem sobie w duchu: myślicie, że nie wiem, o co tu chodzi. Udawałem, że nic nie wiem.
Schodzę na dół, spotykam tych gości. Z podświadomości odpalają się aspekty związane ze wcześniejszą ucieczką. Jest ich obraz, więc umysł reaguje odpowiednio, bo ma zaprogramowane już aspekty, które włączają się automatycznie. Zaczynam uciekać. Wychodzę na ulicę przez drzwi. Skręcam w prawo i biegnę ulicą w stronę jakby samochodu.
O dziwo świadomość orientuje się, że te aspekty tak naprawdę tylko próbują podszyć się pod nich. To znaczy: oni uciekają przed czymś, a moje aspekty wyobrażeniowe myślą, że oni go naprawdę gonią. Oto jak można sobie wmówić coś. W tym momencie oddzieliłem się od umysłu osobowego i zająłem pozycję mentalno-przyczynową. Oni uciekali, ponieważ ten koleś zabił dziewczynę i posadził w progu drzwi uczelni? Nie chcieli mieć z tym nic wspólnego.
Inna wersja: w samochodzie siedzi ten psychopata. Dziwiłem się, dlaczego nie ucieka, przecież go złapią. Robił coś z kierownicą. Wyciągnął przycisk od klaksonu z kierownicy i coś tam przerabiał. Już nie pamiętam co. Tak przyglądając się z uwagą jemu, zacząłem patrzeć, jak funkcjonuje jego umysł. Wyglądał, jakby miał stado jakichś aspektów, które przejmują nad nim kontrolę. A jemu się wydaje, że to on sprawuje kontrolę nad własnym umysłem.
Pojawia się głos, który to komentuje, ale mój umysł z początku myśli, że to on to mówi. Jest taka opaska na głowie/umyśle każdego człowieka. Po prawej stronie, jakby z zeszytu – jak ściągnie się opaskę, to widzi się rzeczywistość taką, jaka jest naprawdę. Opaska służy jako bariera, ograniczenie. Jest rodzajem blokady lub filtrem bezpieczeństwa. Gdyby ściągnąć opaskę, a ego nie byłoby rozpuszczone, to połączenie z wyższymi wymiarami przez niższy umysł powoduje zniekształcenia rzeczywistości.
[b]LEWA STRONA ZESZYTU POKAZUJE[/b], co się dzieje, gdy opaska jest nasiąknięta różnymi aspektami albo przekonaniami. Było pokazane, że opaska może być pęknięta bardzo głęboko, co narusza równowagę. Ten koleś jest tego przykładem. Brak właściwie funkcjonującej opaski powoduje różne odchyły i stany świadomości. Odwiedzając astral swoim ograniczonym ego-umysłem, w którym mamy różne systemy przekonań, możemy uszkodzić opaskę, powodując takie rzeczy.
Kto był [b]świadomy[/b] tego wszystkiego?
Czy ten, [b]który[/b] był świadomy zmieniających się lokacji, aspektów, myśli, emocji oraz doznań, też ulegał zmianom?
Kto się identyfikuje z umysłem oraz [b]ciałem[/b]?
Kto myśli, że [b]jestem świadomością[/b] ograniczoną przez umysł i ciało?
Kto [b]jest świadomy[/b], obecny, zanim zadam te pytania?
Nie mam oczu fizycznych, a widzę świat astralny.
Nie mam [b]ręki[/b] fizycznej, a dotykam tak samo.
Odczuwam emocje oraz myśli, mimo że ciało śpi.
Ciało leży sztywno w łóżku, a mimo to w astralu ciało astralne nie naśladuje go. Jest w pełni aktywne. Lata po lokacjach miotane różnymi myślami i emocjami różnego kalibru.
