26-07-2026, 07:57
Poziom najniższy (pierwszy):
Uwaga jest całkowicie skierowana na warstwy eteryczne, astralne i mentalne. Świadomość jest zlokalizowana w całości w mózgu, a człowiek jest przekonany, że to właśnie tam ona powstaje.
Drugi poziom:
Pojawia się wątpienie w to, że świadomość powstaje w mózgu. Ludzkie przekonanie skłania się ku temu, że jest się duszą, która istnieje również po śmierci. Na tym etapie uwaga człowieka skupia się już wyżej – na ciele przyczynowym i wyższym mentalnym. Pojawia się zainteresowanie inkarnacjami, przepowiedniami oraz kontaktami z mediami. Człowiek zyskuje wiarę w istnienie świata duchowego oraz w życie po śmierci ciała fizycznego.
Trzeci poziom świadomości:
To stan, w którym uwaga "zawiesza się" na Atmanie (czystej jaźni) i stamtąd patrzy oraz doświadcza rzeczywistości poprzez pozostałe powłoki. Człowiek widzi ludzkie życie jako ciąg przyczynowo-skutkowy. Odbiera świat z głębokim spokojem oraz ze zdziwieniem. Patrzy na rzeczywistość z zupełnie innej perspektywy – jako na coś, co nie należy do niego osobiście. Charakteryzuje go całkowity brak emocjonalnego i myślowego przywiązania.
Trzy sny zmieniające świadomość
Trzy sny powtarzały się, powodując zmiany świadomości. Sen przedstawiał ogólnie codzienne życie człowieka – automatyczne życie. Wstajesz rano, ogarniasz się, idziesz załatwić sprawy, a potem odwiedzasz znajomych. Na każde doświadczenie poświęcasz określony czas, a potem idziesz dalej.
Co interesujące, gdyby człowiek za długo poświęcał czas na daną czynność, nie byłoby to już tak fajne jak wcześniej. Rozmowa, praca i inne czynności zmieniłyby się w lekkie cierpienie i niewygodę. Nie wiem czemu, ale zostało to mocno podkreślone: człowiek jest silnie uwarunkowany – wystarczy zakłócić jego rutynę i życie, a już wychodzi z niego gorsza wersja.
Pierwszy sen
Śniłem w ciele mentalnym, a sen odbywał się w ciele astralnym. Sen był ciemny i bardziej wyobrażeniowy, gdyż świadomość znajdująca się poza tymi ciałami była nieprzytomna. Po prostu Atman śnił sen, nie wiedząc, że to sen, i utożsamiał się z nim, mając święte przekonanie, że to jego własne życie.
Myśli i emocje, jakie miał w ciele przyczynowym, były wprawiane w ruch, ożywiając ciało emocjonalne i mentalne, co tworzyło umysł i świadomość osobistą. Myślał, że to on sam. Można to porównać do śpiącego woźnicy, którego kontrolują umysł i konie, podczas gdy on myśli, że to jednak on nad wszystkim panuje. Taki stan ma większość ludzi i jest to najgorsza wersja życia.
Drugi sen
Kiedy sen zaczął powtarzać się po raz drugi, coś zaczęło budzić Atmana ze stanu totalnego uśpienia, przypominającego zapatrzenie się w dal. Sen mentalny stawał się już astralnym, ale z pewną świadomością mentalną związaną z zauważaniem. Jego uwaga odnotowała, że to gdzieś już jakby było.
Aby Atman wyszedł z letargu – z takiego zapatrzenia i nieprzytomności wynikającej po pierwsze z braku ciał, a po drugie spowodowanej utożsamianiem się z nimi – musi wydarzyć się coś nietypowego, co sprawi, że zacznie inaczej patrzeć na życie. Może to być np. choroba, starość, cierpienie, OOBE, sny, LD (świadomy sen), radość lub niewyjaśnione zjawiska.
Co interesujące: w pierwszym śnie Atman wierzył, że to on prowadzi to życie. W drugim śnie nie był już tego taki pewien. Wyglądało to trochę tak, jakbym raz był sobą, a raz komuś tylko towarzyszył w tym śnie.
Trzeci sen
W trzecim śnie Atman towarzyszył procesom swoją uwagą oraz obecnością i obserwował życie tego człowieka z pozycji kamery filmowej. Czasem, na skutek zbyt długiego patrzenia na daną scenę, zostawał wchłonięty do środka i stawał się osobą towarzyszącą – to długie patrzenie uśpionego obserwatora po prostu porywało jego uwagę.
Będąc w tym stanie, świat wydawał się czymś oddzielnym i wzbudzał różne reakcje, ponieważ patrzyło się na niego przez zupełnie inne filtry percepcji. Przypominało to trochę dziecko, które pierwszy raz zobaczyło świat, albo kogoś, kto wyszedł z ciała i odwiedził inną planetę z kosmitami (lub kopię Ziemi) i jest pod ogromnym wrażeniem. W tym stanie Atman wyraźnie widział związek przyczynowo-skutkowy wszystkich podejmowanych decyzji.
Miłość romantyczna. Weszłam w związek z dziewczyną. Były uczucia, które nas połączyły. Pięknie to wygląda na początku... W ciele przyczynowym aktywują się mechanizmy związane z romantyczną miłością, zakochaniem. Nie wiem, ile czasu upłynęło, ale byłyśmy ze sobą bardzo długo. Nagle uświadomiłam sobie: chwila, gdzie jest nasza miłość? Żyjemy jak obcy ludzie albo przyjaciele. Gdzie są nasze uczucia, które miałyśmy na początku? Czemu dalej jesteśmy razem, skoro nie okazujemy sobie uczuć tak jak wcześniej? Czemu ten związek się nie rozpadł, skoro nie ma tutaj miłości?
Zwracam się do wewnątrz, czyli opuszczam jakby uwarunkowany umysł, ale jednocześnie przeglądam jego zawartość. Odpowiedź przychodzi taka: to, co było na początku, zostało zastąpione rutyną oraz przywiązaniem. Miłość i uczucia zostały zastąpione przywiązaniem.
Wszystko jest snem jednej i tej samej świadomości. Wszystko się zmienia, ale świadomość pozostaje tak samo świadoma. Jedynie świadomości pozorne ulegają zmianom i uczeniu. Komu jawią się te wszystkie stany świadomości? Czemu umysł się zmienia, ale świadomość świadomości psychicznej nie ulega zmianie? Świadomość ego uczy się w snach jak sztuczna inteligencja, wykorzystując bazę danych, zwiększając swoją percepcję i wiedzę, co daje ciekawe i nietypowe sny.
Uwaga jest całkowicie skierowana na warstwy eteryczne, astralne i mentalne. Świadomość jest zlokalizowana w całości w mózgu, a człowiek jest przekonany, że to właśnie tam ona powstaje.
Drugi poziom:
Pojawia się wątpienie w to, że świadomość powstaje w mózgu. Ludzkie przekonanie skłania się ku temu, że jest się duszą, która istnieje również po śmierci. Na tym etapie uwaga człowieka skupia się już wyżej – na ciele przyczynowym i wyższym mentalnym. Pojawia się zainteresowanie inkarnacjami, przepowiedniami oraz kontaktami z mediami. Człowiek zyskuje wiarę w istnienie świata duchowego oraz w życie po śmierci ciała fizycznego.
Trzeci poziom świadomości:
To stan, w którym uwaga "zawiesza się" na Atmanie (czystej jaźni) i stamtąd patrzy oraz doświadcza rzeczywistości poprzez pozostałe powłoki. Człowiek widzi ludzkie życie jako ciąg przyczynowo-skutkowy. Odbiera świat z głębokim spokojem oraz ze zdziwieniem. Patrzy na rzeczywistość z zupełnie innej perspektywy – jako na coś, co nie należy do niego osobiście. Charakteryzuje go całkowity brak emocjonalnego i myślowego przywiązania.
Trzy sny zmieniające świadomość
Trzy sny powtarzały się, powodując zmiany świadomości. Sen przedstawiał ogólnie codzienne życie człowieka – automatyczne życie. Wstajesz rano, ogarniasz się, idziesz załatwić sprawy, a potem odwiedzasz znajomych. Na każde doświadczenie poświęcasz określony czas, a potem idziesz dalej.
Co interesujące, gdyby człowiek za długo poświęcał czas na daną czynność, nie byłoby to już tak fajne jak wcześniej. Rozmowa, praca i inne czynności zmieniłyby się w lekkie cierpienie i niewygodę. Nie wiem czemu, ale zostało to mocno podkreślone: człowiek jest silnie uwarunkowany – wystarczy zakłócić jego rutynę i życie, a już wychodzi z niego gorsza wersja.
Pierwszy sen
Śniłem w ciele mentalnym, a sen odbywał się w ciele astralnym. Sen był ciemny i bardziej wyobrażeniowy, gdyż świadomość znajdująca się poza tymi ciałami była nieprzytomna. Po prostu Atman śnił sen, nie wiedząc, że to sen, i utożsamiał się z nim, mając święte przekonanie, że to jego własne życie.
Myśli i emocje, jakie miał w ciele przyczynowym, były wprawiane w ruch, ożywiając ciało emocjonalne i mentalne, co tworzyło umysł i świadomość osobistą. Myślał, że to on sam. Można to porównać do śpiącego woźnicy, którego kontrolują umysł i konie, podczas gdy on myśli, że to jednak on nad wszystkim panuje. Taki stan ma większość ludzi i jest to najgorsza wersja życia.
Drugi sen
Kiedy sen zaczął powtarzać się po raz drugi, coś zaczęło budzić Atmana ze stanu totalnego uśpienia, przypominającego zapatrzenie się w dal. Sen mentalny stawał się już astralnym, ale z pewną świadomością mentalną związaną z zauważaniem. Jego uwaga odnotowała, że to gdzieś już jakby było.
Aby Atman wyszedł z letargu – z takiego zapatrzenia i nieprzytomności wynikającej po pierwsze z braku ciał, a po drugie spowodowanej utożsamianiem się z nimi – musi wydarzyć się coś nietypowego, co sprawi, że zacznie inaczej patrzeć na życie. Może to być np. choroba, starość, cierpienie, OOBE, sny, LD (świadomy sen), radość lub niewyjaśnione zjawiska.
Co interesujące: w pierwszym śnie Atman wierzył, że to on prowadzi to życie. W drugim śnie nie był już tego taki pewien. Wyglądało to trochę tak, jakbym raz był sobą, a raz komuś tylko towarzyszył w tym śnie.
Trzeci sen
W trzecim śnie Atman towarzyszył procesom swoją uwagą oraz obecnością i obserwował życie tego człowieka z pozycji kamery filmowej. Czasem, na skutek zbyt długiego patrzenia na daną scenę, zostawał wchłonięty do środka i stawał się osobą towarzyszącą – to długie patrzenie uśpionego obserwatora po prostu porywało jego uwagę.
Będąc w tym stanie, świat wydawał się czymś oddzielnym i wzbudzał różne reakcje, ponieważ patrzyło się na niego przez zupełnie inne filtry percepcji. Przypominało to trochę dziecko, które pierwszy raz zobaczyło świat, albo kogoś, kto wyszedł z ciała i odwiedził inną planetę z kosmitami (lub kopię Ziemi) i jest pod ogromnym wrażeniem. W tym stanie Atman wyraźnie widział związek przyczynowo-skutkowy wszystkich podejmowanych decyzji.
Miłość romantyczna. Weszłam w związek z dziewczyną. Były uczucia, które nas połączyły. Pięknie to wygląda na początku... W ciele przyczynowym aktywują się mechanizmy związane z romantyczną miłością, zakochaniem. Nie wiem, ile czasu upłynęło, ale byłyśmy ze sobą bardzo długo. Nagle uświadomiłam sobie: chwila, gdzie jest nasza miłość? Żyjemy jak obcy ludzie albo przyjaciele. Gdzie są nasze uczucia, które miałyśmy na początku? Czemu dalej jesteśmy razem, skoro nie okazujemy sobie uczuć tak jak wcześniej? Czemu ten związek się nie rozpadł, skoro nie ma tutaj miłości?
Zwracam się do wewnątrz, czyli opuszczam jakby uwarunkowany umysł, ale jednocześnie przeglądam jego zawartość. Odpowiedź przychodzi taka: to, co było na początku, zostało zastąpione rutyną oraz przywiązaniem. Miłość i uczucia zostały zastąpione przywiązaniem.
Wszystko jest snem jednej i tej samej świadomości. Wszystko się zmienia, ale świadomość pozostaje tak samo świadoma. Jedynie świadomości pozorne ulegają zmianom i uczeniu. Komu jawią się te wszystkie stany świadomości? Czemu umysł się zmienia, ale świadomość świadomości psychicznej nie ulega zmianie? Świadomość ego uczy się w snach jak sztuczna inteligencja, wykorzystując bazę danych, zwiększając swoją percepcję i wiedzę, co daje ciekawe i nietypowe sny.
