10-06-2026, 08:45
Sen i jawa- co za ironia- kiedyś unikałem niewygodnych snow a teraz ciesze z niego.
Kiedys jak budziłem sie ze snu, i miałem sen typu trauma to nawet jak piekny był to pozostawiał pewne uczucie.
Raz mocniejsze raz słabsze.
Ale, że zwracałem uwagę na co innego w snach gdyż przez swoje inne podejscie to mozna powiedzieć smarowałem rany przez odwracanie uwagi na inne sny albo skupiałem się technicznie dlaczego tak to wszystko dzieje.
Jakiś czas temu, jak obudziłem się odczułem taka lekkość w umysle.
Zastanawiam sie dlaczego?
Zadaje pytanie, co mi się sniło?
Pojawia sie sen, ale bardzo nieprzyjemny ale moj umysł cieszy się z niego.
Powodem tego bło to, że doświadczał jednej traumy na raz.
Takie doswiadczenie wlaczyło swiadka i zobaczył tą ironię.
Umysł osobowy kiedyś to byłby tym poruszony w znacznym stopniu.
A teraz Ciszy się.
Ale dlugo to nie trwało.
Nagle poczułem jak moje cialo emocjonalne wypełnia ciężkością, rozne negatywne emocje i uczucia.
Stan lekosci i spokoju został wypchniety na moich oczach świadomości.
Jak do tego doszło?
Powodem jest zlamanie jakis barier odczytywania emocji, ktore ogolnie nie bły dostępne w takim stopniu jak teraz.
Powtarzając wielokrotnie pewne zachowanie po przebudzeniu rozbudziły pewien aspekt ktory umozliwia odczytywanie ludzikch emocji.
Jak tylko sie rozbudziłem w cile fizycznym, to odrazu sen rozbierałem na czynniki.
Patrząc na swiat astralny-sny z roznych perspektyw. Raz swiadek, raz jako mentalnie, astralnie i fizycznie.
Ale najważniejszym czynnikiem było zawieszanie uwagi na czymś i zadawanie pytanie dlaczego?
W tedy dostrajałem się do jakiegos aspektu i wyciagałem za pomocą niego informacje ale to też miało cenę bo wchodziłęm i odczuwałem ich emocje. Aż w koncu mozna wpadłem na minę, doświadczając innych traum, doświadczyłem smutku oraz współczucia dla nich.
Ale też wyciągnęły moje traumy bardziej na wierzch.
Swiadomosć dzienna chroniła ten dostęp przez ograniczenia jakie miała.
A teraz patrząc na ludzi szczytuję ich troski i problemy ktore nie pokazują na wierzchu.
Ale też i moje traumy dostają paliwo.
Niezłe połączenie.
Dobrze, że mam stan swiadka i rozumie procesy jak to działa.
Dzieki czemu radzę i kontroluj to oraz ćwiczę wolę nie popadania w skrajności.
Teraz wiem, dlaczego wchodzę stany gdzie widzę jak powstają doświadczenia w plan przyczynowy.
Choć to robiłem wcześniej ale z inną świadomością trochę ograniczoną w pewnych punktach, przez co powstawała pewna dysfunkcja poznawcza. Nie widziałem szerszego zrozumienia tylko przez ograniczony ziemski umysł do persony osobistej oraz swiadka osobowego ktory narzucał ograniczenia że jestem czymś odrębnym.
Sen z dzisiejszej nocy. Dużo pamiętam, ale świadomość wyższych ciał była zniewolona przez automaty karmiczne, które nie pozwalały świadkowi oddalić się od doświadczeń na odpowiedni dystans. Pamiętam jednak pewien sen, w którym pewna dziewczyna w Indiach weszła w ognisko. Idąc w stronę ogniska, była mocno zdeterminowana. Powodem było wykorzystywanie i przetrzymywanie seksualne.
Sen jest bardzo złożony, ale ta scena zapadła mi w pamięć, gdyż świadkowi udało się na chwilę przejąć kontrolę, bo to zdarzenie bardzo przyciągało uwagę. Jak weszła w ognisko, stanęła i zaczęła się palić. Nagle pojawiła się druga jej kopia, stojąca parę metrów od ogniska. Ta pierwsza pali się nieruchomo. A ten jej drugi aspekt chodzi i, płonąc, podpala całe ich domostwo. Ta rodzina, która wyrządziła jej krzywdę, ogólnie została schwytana – chyba przez rodzinę poszkodowanej, nie pamiętam dokładnie.
Ale co rzuca się w oczy? To, jak wielką miała determinację, aby się zemścić. To też pokazuje, jak ludzie żyją albo jak ich aspekty mszczą się po śmierci. I jak taki człowiek ma znowu nie inkarnować? Podejrzewam, że ludzie, którzy nie przepracują swoich żalów, trosk i różnych dewiacji, nigdy nie powrócą do Źródła. Bo jak masz wrócić do Źródła, skoro czynisz i robisz takie rzeczy? Aby wrócić do Źródła, trzeba być w jego pasmach. A ten, kto krzywdzi, oraz ten, co nosi w sobie smutki i żale – jak ma tam wejść? Jak ma tam trafić, skoro za życia nie utożsamia się ze Źródłem?
Kto jest swiadmy tego wszystkiego?
Czemu świadek nie miał wladzy nad aspektami śniącymi?
Co oświetla swiat astralny skoro tam nie ma słonca?
A kto oswietla swiat fizyczny?
Czy oby napewno słonce?
Kiedys jak budziłem sie ze snu, i miałem sen typu trauma to nawet jak piekny był to pozostawiał pewne uczucie.
Raz mocniejsze raz słabsze.
Ale, że zwracałem uwagę na co innego w snach gdyż przez swoje inne podejscie to mozna powiedzieć smarowałem rany przez odwracanie uwagi na inne sny albo skupiałem się technicznie dlaczego tak to wszystko dzieje.
Jakiś czas temu, jak obudziłem się odczułem taka lekkość w umysle.
Zastanawiam sie dlaczego?
Zadaje pytanie, co mi się sniło?
Pojawia sie sen, ale bardzo nieprzyjemny ale moj umysł cieszy się z niego.
Powodem tego bło to, że doświadczał jednej traumy na raz.
Takie doswiadczenie wlaczyło swiadka i zobaczył tą ironię.
Umysł osobowy kiedyś to byłby tym poruszony w znacznym stopniu.
A teraz Ciszy się.
Ale dlugo to nie trwało.
Nagle poczułem jak moje cialo emocjonalne wypełnia ciężkością, rozne negatywne emocje i uczucia.
Stan lekosci i spokoju został wypchniety na moich oczach świadomości.
Jak do tego doszło?
Powodem jest zlamanie jakis barier odczytywania emocji, ktore ogolnie nie bły dostępne w takim stopniu jak teraz.
Powtarzając wielokrotnie pewne zachowanie po przebudzeniu rozbudziły pewien aspekt ktory umozliwia odczytywanie ludzikch emocji.
Jak tylko sie rozbudziłem w cile fizycznym, to odrazu sen rozbierałem na czynniki.
Patrząc na swiat astralny-sny z roznych perspektyw. Raz swiadek, raz jako mentalnie, astralnie i fizycznie.
Ale najważniejszym czynnikiem było zawieszanie uwagi na czymś i zadawanie pytanie dlaczego?
W tedy dostrajałem się do jakiegos aspektu i wyciagałem za pomocą niego informacje ale to też miało cenę bo wchodziłęm i odczuwałem ich emocje. Aż w koncu mozna wpadłem na minę, doświadczając innych traum, doświadczyłem smutku oraz współczucia dla nich.
Ale też wyciągnęły moje traumy bardziej na wierzch.
Swiadomosć dzienna chroniła ten dostęp przez ograniczenia jakie miała.
A teraz patrząc na ludzi szczytuję ich troski i problemy ktore nie pokazują na wierzchu.
Ale też i moje traumy dostają paliwo.
Niezłe połączenie.
Dobrze, że mam stan swiadka i rozumie procesy jak to działa.
Dzieki czemu radzę i kontroluj to oraz ćwiczę wolę nie popadania w skrajności.
Teraz wiem, dlaczego wchodzę stany gdzie widzę jak powstają doświadczenia w plan przyczynowy.
Choć to robiłem wcześniej ale z inną świadomością trochę ograniczoną w pewnych punktach, przez co powstawała pewna dysfunkcja poznawcza. Nie widziałem szerszego zrozumienia tylko przez ograniczony ziemski umysł do persony osobistej oraz swiadka osobowego ktory narzucał ograniczenia że jestem czymś odrębnym.
Sen z dzisiejszej nocy. Dużo pamiętam, ale świadomość wyższych ciał była zniewolona przez automaty karmiczne, które nie pozwalały świadkowi oddalić się od doświadczeń na odpowiedni dystans. Pamiętam jednak pewien sen, w którym pewna dziewczyna w Indiach weszła w ognisko. Idąc w stronę ogniska, była mocno zdeterminowana. Powodem było wykorzystywanie i przetrzymywanie seksualne.
Sen jest bardzo złożony, ale ta scena zapadła mi w pamięć, gdyż świadkowi udało się na chwilę przejąć kontrolę, bo to zdarzenie bardzo przyciągało uwagę. Jak weszła w ognisko, stanęła i zaczęła się palić. Nagle pojawiła się druga jej kopia, stojąca parę metrów od ogniska. Ta pierwsza pali się nieruchomo. A ten jej drugi aspekt chodzi i, płonąc, podpala całe ich domostwo. Ta rodzina, która wyrządziła jej krzywdę, ogólnie została schwytana – chyba przez rodzinę poszkodowanej, nie pamiętam dokładnie.
Ale co rzuca się w oczy? To, jak wielką miała determinację, aby się zemścić. To też pokazuje, jak ludzie żyją albo jak ich aspekty mszczą się po śmierci. I jak taki człowiek ma znowu nie inkarnować? Podejrzewam, że ludzie, którzy nie przepracują swoich żalów, trosk i różnych dewiacji, nigdy nie powrócą do Źródła. Bo jak masz wrócić do Źródła, skoro czynisz i robisz takie rzeczy? Aby wrócić do Źródła, trzeba być w jego pasmach. A ten, kto krzywdzi, oraz ten, co nosi w sobie smutki i żale – jak ma tam wejść? Jak ma tam trafić, skoro za życia nie utożsamia się ze Źródłem?
Kto jest swiadmy tego wszystkiego?
Czemu świadek nie miał wladzy nad aspektami śniącymi?
Co oświetla swiat astralny skoro tam nie ma słonca?
A kto oswietla swiat fizyczny?
Czy oby napewno słonce?
