11-01-2026, 09:53
Tyle rożnych odwiedzonych przestrzeni, lokacji przez osobę śniącą a ta nic nie reaguje, na brak śniegu i mrozu. Traktuje wszystko co sie odbywa jako realne fizyczne zycie.
Sen składa się z części które stanowią całość.
Jadę poruszam sie pojazdem. Ale kto kieruje to nie wiem. Boja uwaga koncentruje sie na zewnątrz krajobrazów. Autopilot astralny ? cialo astralne robi swoje a ja mentalnie zajmuje się czymś innym.
Zauważam, młyn przy drodz, mam rozpoznanie, że kiedyś go widziałem.
Tym razem chciałem zobaczyc co jest w srodku. Drzwi były otwarte.
Chłop skladał w niej bialą kapustę.- pamieć z poprzedniego snu- teraz nie ma jej.
Uwaga skoncentrowana, jestem juz na przeciw drzwi. Zobaczyłem. Puste pomieszczenie w ktorym był zrobiony prowizoryczny stół. Chciałem zobaczyc co jest po lewej stronie młyna ale sciana nie pozwalała zobaczyć oraz chciałem zobaczyc co jest nad stołem w suficie ale czasu miałem za mało.
Pojazd jechał swoim tempem.
Miałem grymas niezadowolenia, że nie miałem wystarczająco czasu na przyglądniecie się wnętrza młyna.
Młyn był drewniany taki typowy jak stoi przy drogach.
Deski były szarawe.
Wejscie do młyna było zrobione po prawej stronie stojąc przed młynem.
Wejscie było duze jak drzwi od stodoły a nie jak w domu czy w oborze.
Tło za młynem było przestrzenne, nie b←ło drzewa jakis obiektów.
Po prostu pole laka czy coś w tym stylu.
Pogoda lato bardzo jasno.
A gdzie śnieg?
Młyn wyłonił sie z lewej strony ekranu. MOja uwaga znajduje sie przed ekranem snu.
POtem uwaga wchodzi w glab ekranu utożsamiając się z osoba sniącą.
Patrze z wnetrza pojazdu. Skręcam w lewo.
Widze drzewa lasy po prawej stronie pojazdu.
Dostrojenie jak w realnym świecie.
Teraz sena wydarza się po prawej stronie ekranu śnienia.
Moja uwaga skierowana jest na prawą strone.
Lewa strona drogi jest dla mnie nieczytelna.
Były tam jakieś obrazy ale nie pamiętam już.
Moja uwaga mocno zagazowana była prawą strona.
Co chwile mijałem koty w lesie niedalekiej odległości od drogi.
Jeden kot siedział przed dziurą w lesie pilnie wyczekując zwierzyny.
Następne siedziały na gałęziach.
BYły jakby co kilkanaście metrów ustawione po sobie.
Ktos powiedział,ze to miejsce czy miejsowośc słynie z takiej ilosci kotów.
BYłem, nie bardzo tym wzruszony bo wiem o tym.
Tylko nie pamietam juz czy to wynikało ze wczesniejszego odwiedzenia tego miejsca czy z faktu ze widzę na żywo.
Koty miały rożne kolory.
Ostatnie koty jakie mijałem młode oraz matkę chyba niedaleko nich.
Uwaga i cialo mentalne wogle nie reagowało na to, że nie ma śniegu w lesie.
Dalej już nie pamiętam co było, znalazłem się w następnej scenie
Jestem ze starszą osobą znam ta kobietę.
Dała mi wino ale czasem to była książka.
Weszlismy do jakby kosciola tak mi sie kojarzył. To był mały budynek.
Taki jak na wsiach są male kościołki.
Bedąc w srodku poznałem go, znałem jego rozmieszczenie wenetrzne.
POszeðłem z winem do pokoju gdzie powinny byc ksiązki ale teraz że jest wigilja, to zostały usunięte i zastąpione stolami przy ktorych powoli juz zbierali się ludzie.
Miałem problem. Wino wnieść i postawić jak to będzie głupie, nieladnie.
Ale obiecałem starszej pani. Ale miała to być książka, ale cos mi w pamieci pozamieniało i na koniec wyszło że wino.
Ciało astralne panikowało, emocje zaczeły braz nad rozsądkiem. Moje decyzje stawały sie coraz bardziej nieroztropne. Chciałem wejśc w inne pomieszczenie a wszedłem gdzie inndziej po schodach na gorę, ale uświadomiłem sobie to nie tędy. Tu jest wejście dla księży zakonnic.
To miejsce pamiętam oraz bibliotekę z poprzednich odwiedzin.
Wyszedłem na zewnątrz, czułem si e nie swojo tam, gdyż poziom ich świadomości stał na wyższym niż moja.
To można porównać katolików których wiara opiera się na czytaniu pism i przestrzeganiu obrzędów a tych którzy pokazują wiarę w czynach.
Moja kurtka oraz bluza była pobrudzona także miałem pretekst aby tam nie wrócić.
Bluza była szarawa kurtka czerwono czarna.
Ludzi coraz więcej przybywało pod ten kościół, przyjeżdżali tez samochodami.
Usłyszałem glos; Powiedział cos takiego; To jest stan lub czas przed wigilijny to jeszcze nie wigilia- to moje tłumaczenie bo nie pamiętam oryginału.
Moja osoba śniąca znajdując się przed kościołem wogle nie zwróciła uwagi, że nie ma śniegu.
Sen uległ zmianie ale było ciągłość spójności.
Wygląda to tak. że niedaleko kościoła znajdował dom starszej babci nie jest mi pamiętany z poprzednich snów.
Teraz wyobraźcie że jest noc i swieci ksiezyc w pelni to widzimy wszystko dosyć wyraźnie.
A teraz ktoś wziął mocna latarkę i oświetlił w tej nocy tylko jeden dom.
To jest niesamowite kontrastowo.
Ale nie dla osoby sniacej ona inaczej to odbierała.
Co ciekawe kiedy osuszał to miejsce idąc po wodę to miejsce dalej było oświetlone światłem.
Tam mrok a tu dalej światło.
Zazywczaj jak opuszczam dane miejsce to juz nie jest takie same nawet jak po chwili wroce.
A tam wszystko jak było tak jest dalej.
Moje emocje i mysli nie miały wpływu na rzeczywistość.
To miejsce wpływało na moja osobę śniącą.
Poszedłem po wodę do sąsiada aby przynieść ptakom domowym.
Nie wiem dlaczego skad taki pomysł.
Pamietam, że dwa razy chodziłem do niego.
Z karanu lała sie woda delikatnym ciurkiem.
Miałem dokręcić ale zrobię tego bo jeszcze gorzej będzie lać i będzie na mnie.
KIerując się do babci posesji moja osoba sniaca wpadała w jakieś zdziwienie oraz zaciekawienie.
Nie miałem myślenia lub komentowania porostu patrzyłem i podziwiałem.
Po prostu robiłem swoje.
BYła mała szopa za ktorą był dom babci.
Trawa b←ła zielona bardzo osczysta. Widziałem kurkę po prawej stronie mojejgo ciała.
Usiadłem przed kurnikiem trzymając wodę w misce w ktorej pływały male kawałki stworzyła cos jak pianki wypelniające do pudelek.
Woda była prawdziwa i zwierzątka które piły faktycznie piły tak jak to jest w świecie fizycznym.
Kaczor przyszedł i napił sie.
POtem mlode kurczaki zobaczyły ze woda jest przyszyły z lewej strony.
Potem kaczka z prawej strony zaczęła pic.
Moja ręka trzymająca miske została dotknięta przez kaczkę.
Byłem zdziwiony tym , że nie boi się mnie dotknąć.
Kaczor wyrazał cheć romantyzmu ale kacze nie bo ma młode kaczuszki.
PO przebudzeniu, moja uwaga po przebudzeniu szybko skupiła sie na tych snach gdyz miały w sobie cos to odróżniały od reszty snów tej nocy.
O kurcze teraz mnie olśniło.
To miejsce babci domu odrazu skojarzył mi sie z zakonnicami co uciekałem przed zbirami co chcieli okraść telefon.
To porównanie samo się nasunęło bez większych rozmyślan.
Chodzi mi o to sny poprzedzające zanim doszedłem do klasztoru oraz domu babci.
Maja wspólne cechy.
Na początku było fajnie miło. Podziwianie krajobrazu
Potem konflikt ktory spowodował a raczej pchnął mnie dalej w ramiona zakonnic a tu w ramiona babci. (klasztor i dom zycia babci)
To miejsce babci biło niesamowitym spokojem, ciszą oraz bezczasowością.
Światło które oświetlało podwórek było bardzo glebokie takie miękkie.
Wszystko było wyostrzone jakby podkreślało jakość wszystkiego 100 razy mocniej.
Tu nie było myśli osobowych typu ja. Brak przywiązania do czego cokolwiek.
Robi dla samego robienia nie szukając w tym pocieszenia lub przyzwyczajenia.
Rozum moj nie ogarnia tego.
Nawet próbując wykorzystać ciało astralne do spenetrowania i wejścia w pamieć otoczenia aby wywołać jakie wspomnienia z dawnych lat to nie ma. Mimo że stare budownictwo to nie ma osobistej historii.
Tak jak klasztor zakonnic i jak dom babci są wolne od osobowości. Ich świadomość jest zlokalizowana bardzo wysoko. Nie interesuje ich zycie w intrygach w wspomnieniach nostalgiach, troskach, żalach.
Jak oni dochodzą do takich poziomów świadomości.
My zazwyczaj budujemy swoje życie na inwestowaniu w zewnętrze rzeczy które dają nam milośc, radość, spokój, iluzoryczne bezpieczeństwo, sens zycia.
A tam jest na odwrót. Z wnętrza płynie sens życia i wszystkie wartości.
Choć, otaczają sie fizycznoscia to nie obiekty zewnętrzne wywołują w nich spokój i radość czy miłość.
Oni tym wypełniają przestrzeń nadając taki charakter.
Na pewno ich stan świadomości wynika nie z warstwy astralnej związanej z poczuciem ja.
Tam gdzie udajemy sie podczas snow czy obe lub funkcjonujemy w zyciu codziennym.
To jest ponad tym. Wiem, że jest cos wyzej tego.
WJ mi pokazał kiedys, że jest cos lepszego niz tylko ten wymiar astralny.
Dał mi do zrozumienia jakby ta świadomość przejęła kontrole nad naszymi aspektami to żylibyśmy w błogostanie.
Dom miejsce babci kontra reszta snow tej nocy.
MOja osoba sniaca jak weszła w interakcje miejscem babci to nie wywoływały emocji ani myślenia.
Wrecz przeciwnie. BYłem wyluzowany spokojny. Można powiedzieć delektowałem się urokiem miejsca.
Mógłbym położyć sie i leżeć bez końca.
A pozostalych snach.
Moja osoba sniąca cąły czas na cos narzekzała albo wkrecła się wkonflity albo miała pretensje do kogos. Albo czasem zazdrościła komus. Albo narzekała że musi isc do pracy.
Cały czas praktycznie ma problemy osoba śniąca. Kiedy w końcu zacznie się cieszyć z życia?
Tak jest zaslepiona wlasnym osobowym ja, że nie potrafi takiego prostego faktu zauważyć, że nie ma śniegu, że to astralny swiat nie fizyczny
Sen składa się z części które stanowią całość.
Jadę poruszam sie pojazdem. Ale kto kieruje to nie wiem. Boja uwaga koncentruje sie na zewnątrz krajobrazów. Autopilot astralny ? cialo astralne robi swoje a ja mentalnie zajmuje się czymś innym.
Zauważam, młyn przy drodz, mam rozpoznanie, że kiedyś go widziałem.
Tym razem chciałem zobaczyc co jest w srodku. Drzwi były otwarte.
Chłop skladał w niej bialą kapustę.- pamieć z poprzedniego snu- teraz nie ma jej.
Uwaga skoncentrowana, jestem juz na przeciw drzwi. Zobaczyłem. Puste pomieszczenie w ktorym był zrobiony prowizoryczny stół. Chciałem zobaczyc co jest po lewej stronie młyna ale sciana nie pozwalała zobaczyć oraz chciałem zobaczyc co jest nad stołem w suficie ale czasu miałem za mało.
Pojazd jechał swoim tempem.
Miałem grymas niezadowolenia, że nie miałem wystarczająco czasu na przyglądniecie się wnętrza młyna.
Młyn był drewniany taki typowy jak stoi przy drogach.
Deski były szarawe.
Wejscie do młyna było zrobione po prawej stronie stojąc przed młynem.
Wejscie było duze jak drzwi od stodoły a nie jak w domu czy w oborze.
Tło za młynem było przestrzenne, nie b←ło drzewa jakis obiektów.
Po prostu pole laka czy coś w tym stylu.
Pogoda lato bardzo jasno.
A gdzie śnieg?
Młyn wyłonił sie z lewej strony ekranu. MOja uwaga znajduje sie przed ekranem snu.
POtem uwaga wchodzi w glab ekranu utożsamiając się z osoba sniącą.
Patrze z wnetrza pojazdu. Skręcam w lewo.
Widze drzewa lasy po prawej stronie pojazdu.
Dostrojenie jak w realnym świecie.
Teraz sena wydarza się po prawej stronie ekranu śnienia.
Moja uwaga skierowana jest na prawą strone.
Lewa strona drogi jest dla mnie nieczytelna.
Były tam jakieś obrazy ale nie pamiętam już.
Moja uwaga mocno zagazowana była prawą strona.
Co chwile mijałem koty w lesie niedalekiej odległości od drogi.
Jeden kot siedział przed dziurą w lesie pilnie wyczekując zwierzyny.
Następne siedziały na gałęziach.
BYły jakby co kilkanaście metrów ustawione po sobie.
Ktos powiedział,ze to miejsce czy miejsowośc słynie z takiej ilosci kotów.
BYłem, nie bardzo tym wzruszony bo wiem o tym.
Tylko nie pamietam juz czy to wynikało ze wczesniejszego odwiedzenia tego miejsca czy z faktu ze widzę na żywo.
Koty miały rożne kolory.
Ostatnie koty jakie mijałem młode oraz matkę chyba niedaleko nich.
Uwaga i cialo mentalne wogle nie reagowało na to, że nie ma śniegu w lesie.
Dalej już nie pamiętam co było, znalazłem się w następnej scenie
Jestem ze starszą osobą znam ta kobietę.
Dała mi wino ale czasem to była książka.
Weszlismy do jakby kosciola tak mi sie kojarzył. To był mały budynek.
Taki jak na wsiach są male kościołki.
Bedąc w srodku poznałem go, znałem jego rozmieszczenie wenetrzne.
POszeðłem z winem do pokoju gdzie powinny byc ksiązki ale teraz że jest wigilja, to zostały usunięte i zastąpione stolami przy ktorych powoli juz zbierali się ludzie.
Miałem problem. Wino wnieść i postawić jak to będzie głupie, nieladnie.
Ale obiecałem starszej pani. Ale miała to być książka, ale cos mi w pamieci pozamieniało i na koniec wyszło że wino.
Ciało astralne panikowało, emocje zaczeły braz nad rozsądkiem. Moje decyzje stawały sie coraz bardziej nieroztropne. Chciałem wejśc w inne pomieszczenie a wszedłem gdzie inndziej po schodach na gorę, ale uświadomiłem sobie to nie tędy. Tu jest wejście dla księży zakonnic.
To miejsce pamiętam oraz bibliotekę z poprzednich odwiedzin.
Wyszedłem na zewnątrz, czułem si e nie swojo tam, gdyż poziom ich świadomości stał na wyższym niż moja.
To można porównać katolików których wiara opiera się na czytaniu pism i przestrzeganiu obrzędów a tych którzy pokazują wiarę w czynach.
Moja kurtka oraz bluza była pobrudzona także miałem pretekst aby tam nie wrócić.
Bluza była szarawa kurtka czerwono czarna.
Ludzi coraz więcej przybywało pod ten kościół, przyjeżdżali tez samochodami.
Usłyszałem glos; Powiedział cos takiego; To jest stan lub czas przed wigilijny to jeszcze nie wigilia- to moje tłumaczenie bo nie pamiętam oryginału.
Moja osoba śniąca znajdując się przed kościołem wogle nie zwróciła uwagi, że nie ma śniegu.
Sen uległ zmianie ale było ciągłość spójności.
Wygląda to tak. że niedaleko kościoła znajdował dom starszej babci nie jest mi pamiętany z poprzednich snów.
Teraz wyobraźcie że jest noc i swieci ksiezyc w pelni to widzimy wszystko dosyć wyraźnie.
A teraz ktoś wziął mocna latarkę i oświetlił w tej nocy tylko jeden dom.
To jest niesamowite kontrastowo.
Ale nie dla osoby sniacej ona inaczej to odbierała.
Co ciekawe kiedy osuszał to miejsce idąc po wodę to miejsce dalej było oświetlone światłem.
Tam mrok a tu dalej światło.
Zazywczaj jak opuszczam dane miejsce to juz nie jest takie same nawet jak po chwili wroce.
A tam wszystko jak było tak jest dalej.
Moje emocje i mysli nie miały wpływu na rzeczywistość.
To miejsce wpływało na moja osobę śniącą.
Poszedłem po wodę do sąsiada aby przynieść ptakom domowym.
Nie wiem dlaczego skad taki pomysł.
Pamietam, że dwa razy chodziłem do niego.
Z karanu lała sie woda delikatnym ciurkiem.
Miałem dokręcić ale zrobię tego bo jeszcze gorzej będzie lać i będzie na mnie.
KIerując się do babci posesji moja osoba sniaca wpadała w jakieś zdziwienie oraz zaciekawienie.
Nie miałem myślenia lub komentowania porostu patrzyłem i podziwiałem.
Po prostu robiłem swoje.
BYła mała szopa za ktorą był dom babci.
Trawa b←ła zielona bardzo osczysta. Widziałem kurkę po prawej stronie mojejgo ciała.
Usiadłem przed kurnikiem trzymając wodę w misce w ktorej pływały male kawałki stworzyła cos jak pianki wypelniające do pudelek.
Woda była prawdziwa i zwierzątka które piły faktycznie piły tak jak to jest w świecie fizycznym.
Kaczor przyszedł i napił sie.
POtem mlode kurczaki zobaczyły ze woda jest przyszyły z lewej strony.
Potem kaczka z prawej strony zaczęła pic.
Moja ręka trzymająca miske została dotknięta przez kaczkę.
Byłem zdziwiony tym , że nie boi się mnie dotknąć.
Kaczor wyrazał cheć romantyzmu ale kacze nie bo ma młode kaczuszki.
PO przebudzeniu, moja uwaga po przebudzeniu szybko skupiła sie na tych snach gdyz miały w sobie cos to odróżniały od reszty snów tej nocy.
O kurcze teraz mnie olśniło.
To miejsce babci domu odrazu skojarzył mi sie z zakonnicami co uciekałem przed zbirami co chcieli okraść telefon.
To porównanie samo się nasunęło bez większych rozmyślan.
Chodzi mi o to sny poprzedzające zanim doszedłem do klasztoru oraz domu babci.
Maja wspólne cechy.
Na początku było fajnie miło. Podziwianie krajobrazu
Potem konflikt ktory spowodował a raczej pchnął mnie dalej w ramiona zakonnic a tu w ramiona babci. (klasztor i dom zycia babci)
To miejsce babci biło niesamowitym spokojem, ciszą oraz bezczasowością.
Światło które oświetlało podwórek było bardzo glebokie takie miękkie.
Wszystko było wyostrzone jakby podkreślało jakość wszystkiego 100 razy mocniej.
Tu nie było myśli osobowych typu ja. Brak przywiązania do czego cokolwiek.
Robi dla samego robienia nie szukając w tym pocieszenia lub przyzwyczajenia.
Rozum moj nie ogarnia tego.
Nawet próbując wykorzystać ciało astralne do spenetrowania i wejścia w pamieć otoczenia aby wywołać jakie wspomnienia z dawnych lat to nie ma. Mimo że stare budownictwo to nie ma osobistej historii.
Tak jak klasztor zakonnic i jak dom babci są wolne od osobowości. Ich świadomość jest zlokalizowana bardzo wysoko. Nie interesuje ich zycie w intrygach w wspomnieniach nostalgiach, troskach, żalach.
Jak oni dochodzą do takich poziomów świadomości.
My zazwyczaj budujemy swoje życie na inwestowaniu w zewnętrze rzeczy które dają nam milośc, radość, spokój, iluzoryczne bezpieczeństwo, sens zycia.
A tam jest na odwrót. Z wnętrza płynie sens życia i wszystkie wartości.
Choć, otaczają sie fizycznoscia to nie obiekty zewnętrzne wywołują w nich spokój i radość czy miłość.
Oni tym wypełniają przestrzeń nadając taki charakter.
Na pewno ich stan świadomości wynika nie z warstwy astralnej związanej z poczuciem ja.
Tam gdzie udajemy sie podczas snow czy obe lub funkcjonujemy w zyciu codziennym.
To jest ponad tym. Wiem, że jest cos wyzej tego.
WJ mi pokazał kiedys, że jest cos lepszego niz tylko ten wymiar astralny.
Dał mi do zrozumienia jakby ta świadomość przejęła kontrole nad naszymi aspektami to żylibyśmy w błogostanie.
Dom miejsce babci kontra reszta snow tej nocy.
MOja osoba sniaca jak weszła w interakcje miejscem babci to nie wywoływały emocji ani myślenia.
Wrecz przeciwnie. BYłem wyluzowany spokojny. Można powiedzieć delektowałem się urokiem miejsca.
Mógłbym położyć sie i leżeć bez końca.
A pozostalych snach.
Moja osoba sniąca cąły czas na cos narzekzała albo wkrecła się wkonflity albo miała pretensje do kogos. Albo czasem zazdrościła komus. Albo narzekała że musi isc do pracy.
Cały czas praktycznie ma problemy osoba śniąca. Kiedy w końcu zacznie się cieszyć z życia?
Tak jest zaslepiona wlasnym osobowym ja, że nie potrafi takiego prostego faktu zauważyć, że nie ma śniegu, że to astralny swiat nie fizyczny
