22-12-2025, 20:27
Złapałem depresje astralną ale juz mija.
Wczorajszej nocy nocy złapałem coś co rozpętało burzę emocjonaln0-uczuciową.
Polegało to na tym, że aspekty innych przekroczyły granicę i spotkały sie z moimi.
One nie były glownym czynnikiem tego stanu ale tak los chciał, że na nie paðło.
Niektore aspekty osobowe moje zostały tak mocno podrażnione, że nie mogłem nad nimi zapanować.
Znalazły coś wspolnego co mocno rezonowało znimi.
Brak rodzinnego ciepła. milosci troski czy bezpieczenstwa.
Mimo, że ich zycie było całkiem inne od mojego. Ale wyzwalało te same emocje i wspomnienia.
Nie mieli rodziców a ja miałem rodziców i mimo to sama trauma jest.
Ktoś, mi powiedział kiedyś, że nie miała ojca tylko matkę i mocno to odbiło na jej życiu.
Ty msz ojca jaki jest to jest a ja nie mam wogle.
Tak, sobie wtedy pomyslałem, że co z tego że mam, skoro był wzorem patologi ubiegłych czasów. NIe nauczył niczego co jest najważniejsze w zyciu , wartosci morlanych, miłości, wpolczucia itd.
NIe powiedziałem jej tego bo by tego nie zrozumiała. Szczególnie w jakim stanie psychicznym była.
Nastepnym punktem zapalnym b←ło moje rozczepianie swiadomosci i spogladnie na sen w kilu wymiarach.
Gdzie obserwator obsrwował ludzi a potem, laczył sie z nimi odczuwajc ich stan emocjonalny.
PO przebudzeniu moja uwaga siedziała dalej w obserwatorze nie pozwalając , emocjom wziaśc gorę.
W tym snie ktory zaraz opisze nie było. Takiego schematu. SNiłem w pierwszej osobie cały czas.
PO przebudzeniu nie było obserwatora, był umysł ktory go zastapił. i
Powodując to, że uwaga zawieszona zależności na którą warstw była interpretowana za pomoca osobowego ja.
Jak zadałęm pytanie o co tu chodzi? Czemu tacy dziwni ludzie?
Zawieszam się i czekam na odpowiedz. Jak tylko dostałem odpowiedz dostawąłem jakiś ogromny spadek enegii, nie chciałem na to patrzeć. Ale juz za pozno było.
WE ciagu dnia. Majc kontakt z ludzmi, za kryjącą maską pozorów, odczowąłem ich utajone smutki troski, jakies traumy. Działo się to wtedy najbardziej kiedy nie rozmawialiśmy. Uwaga była wolna i mogłem swobodnie penetrowac.
Ale nie chciałem tego robić, nie miałem kontroli nad tym.
Jak sobie o tym teraz pomysle to ąz słabo mi sie robi.
MOj umysł nie dawał rady na to patrzeć, cierpienie i tylko cierpienie.
Właczała mi się gleboka empatia, cheć pomocy, wspolczucie i laczenie z ich traumamii.
Cialo fizyczne nie wyrabiało, żolądek zaczał boleć, oslabienie, wymioty, Im wiecej myslałęm tym gorzej.
Chcąc umysłem nad tym zapanowac to jeszcze gorzej.
Tłumaczenie sobie, że tylko jestem świadomością, albo to jest tylko aktywnośc ciałek to mnie nie dotyczy nie pomagało.
Cdn.
Wczorajszej nocy nocy złapałem coś co rozpętało burzę emocjonaln0-uczuciową.
Polegało to na tym, że aspekty innych przekroczyły granicę i spotkały sie z moimi.
One nie były glownym czynnikiem tego stanu ale tak los chciał, że na nie paðło.
Niektore aspekty osobowe moje zostały tak mocno podrażnione, że nie mogłem nad nimi zapanować.
Znalazły coś wspolnego co mocno rezonowało znimi.
Brak rodzinnego ciepła. milosci troski czy bezpieczenstwa.
Mimo, że ich zycie było całkiem inne od mojego. Ale wyzwalało te same emocje i wspomnienia.
Nie mieli rodziców a ja miałem rodziców i mimo to sama trauma jest.
Ktoś, mi powiedział kiedyś, że nie miała ojca tylko matkę i mocno to odbiło na jej życiu.
Ty msz ojca jaki jest to jest a ja nie mam wogle.
Tak, sobie wtedy pomyslałem, że co z tego że mam, skoro był wzorem patologi ubiegłych czasów. NIe nauczył niczego co jest najważniejsze w zyciu , wartosci morlanych, miłości, wpolczucia itd.
NIe powiedziałem jej tego bo by tego nie zrozumiała. Szczególnie w jakim stanie psychicznym była.
Nastepnym punktem zapalnym b←ło moje rozczepianie swiadomosci i spogladnie na sen w kilu wymiarach.
Gdzie obserwator obsrwował ludzi a potem, laczył sie z nimi odczuwajc ich stan emocjonalny.
PO przebudzeniu moja uwaga siedziała dalej w obserwatorze nie pozwalając , emocjom wziaśc gorę.
W tym snie ktory zaraz opisze nie było. Takiego schematu. SNiłem w pierwszej osobie cały czas.
PO przebudzeniu nie było obserwatora, był umysł ktory go zastapił. i
Powodując to, że uwaga zawieszona zależności na którą warstw była interpretowana za pomoca osobowego ja.
Jak zadałęm pytanie o co tu chodzi? Czemu tacy dziwni ludzie?
Zawieszam się i czekam na odpowiedz. Jak tylko dostałem odpowiedz dostawąłem jakiś ogromny spadek enegii, nie chciałem na to patrzeć. Ale juz za pozno było.
WE ciagu dnia. Majc kontakt z ludzmi, za kryjącą maską pozorów, odczowąłem ich utajone smutki troski, jakies traumy. Działo się to wtedy najbardziej kiedy nie rozmawialiśmy. Uwaga była wolna i mogłem swobodnie penetrowac.
Ale nie chciałem tego robić, nie miałem kontroli nad tym.
Jak sobie o tym teraz pomysle to ąz słabo mi sie robi.
MOj umysł nie dawał rady na to patrzeć, cierpienie i tylko cierpienie.
Właczała mi się gleboka empatia, cheć pomocy, wspolczucie i laczenie z ich traumamii.
Cialo fizyczne nie wyrabiało, żolądek zaczał boleć, oslabienie, wymioty, Im wiecej myslałęm tym gorzej.
Chcąc umysłem nad tym zapanowac to jeszcze gorzej.
Tłumaczenie sobie, że tylko jestem świadomością, albo to jest tylko aktywnośc ciałek to mnie nie dotyczy nie pomagało.
Cdn.
