Sny Isabeli

[Isabela]

Pojechałam na zieloną szkołę nad morzem. Nikt nie chciał ze mną mieszkać. Zakwaterowano mnie z jakimś chłopakiem z innej klasy w małym pokoju 2-osobowym, który właściwie powinien być 1-osobowy, a potem okazało się, że będzie sypiał z nami jeszcze jeden chłopak, wykluczony przez grupę. Dla mnie spoko, choć trochę ciasno. Gadali ze mną. Powiedziałam, że już tu kiedyś byłam, w 1 klasie, a teraz jestem na trzecim roku.

W czasie wolnym można było chodzić po mieście. Dołączyłam do dziewczyn, które siedziały przy ulicznym muzykancie występującym na żywo. Było ich siedem. Chciałam się integrować z grupą, ale potem miały pretensje do mnie, że fryzjerka, u której były na mieście, policzyła od nich opłatę za 8 osób, tylko dlatego, że przebywałam w pobliżu. Dokuczały mi, chowały moją torbę podręczną, robiły jakieś cuda z moim jedzeniem, niszczyły je, ale i tak musiałam to zjeść, bo nie miałam nic innego.

Podczas snu wrzeszczałam na korytarzu nieartykułowanie, pragnąc pozbyć się nagromadzonych we mnie negatywnych emocji.

Wsiadłam do flixbusa. Przejechaliśmy kilkanaście kilometrów i w pewnym momencie ocknęłam się, że muszę kupić bilet. Kierowca jednak nie chciał mi go sprzedać, robił sobie jakieś jaja, drażnił się ze mną. Wymagał ode mnie okazania dowodu, aby stwierdzić, czy przysługuje mi 50% zniżka, o której nie wspomniałam ani słowa,, nie domagałam się jej w żaden sposób - ale on się uparł, że będzie mnie sprawdzał w jakichś kartotekach, otworzył jakiś zeszyt w kratę.

Spotkałam kolegę z klasy gimnazjalnej - Filipa. Nie widzieliśmy się kilkanaście lat. Obejrzał moje dłonie, i stwierdził, że jestem stara i brzydka.

Spojrzałam na swoje paznokcie. Na kilku z nich był zdrapany lakier, mimo że były świeżo malowane przed snem.

Znalazłam się w szkole podstawowej. Dziewczyny były niemiłe, śmiały się, że za zamykanie się w sobie też powinnam dostać jakąś nagrodę [w konkursie].