Światy Avallac'ha

[Avallac'h]

26.01.2021

Pamiętam dzisiaj 3 sny, mało ciekawe i mało logiczne. Ale oprócz nich wydarzył się sen wyjątkowy, jeden z tych, które zapadają w pamięć na długo i mają w sobie "to coś"...

--- Zjeżdżalnia Przebudzenia ---

Fałszywa pobudka. Budzę się wcześniej niż zwykle i wiem, że załapię się na coś, czego nigdy dotąd świadomie nie doświadczyłem. Mianowicie, odpowiednio wcześniej przed planowanym wybudzeniem, zwalnia się jakiś mechanizm w łóżku, który zsuwa moje ciało do metalowej rury, głową w przód. Zjeżdżam powoli rurą przypominającą zjeżdżalnię w aquaparku, ale bez wody, jest to bardzo przyjemne. Rura zatacza łagodne kręgi, a ja zsuwam się bardzo powoli, czując hamujące tarcie piżamy/kołdry(?) i pozostając w błogim półśnie. Nie czuję zimna metalu, jest mi ciepło, a sam zjazd jest niesamowicie kojący.

Podczas gdy się zsuwam, leżąc na boku, widzę na mijanej powierzchni rury jakiś kurz, pył, trochę paprochów po chusteczkach, co jakiś czas martwe ćmy. Generalnie wiem, że to wszystko rzeczy, które latami wpadały do rury z łóżka, razem ze mną. Ich obecność zupełnie mi nie przeszkadza, chcę aby zjazd trwał jak najdłużej...

I trwa długo. Wyjątkowo długo. Gdy wreszcie docieram do końca, rura wychodzi na znane mi pomieszczenie, w którym zwykle się budzę. Odruchowo obracam się na plecy i spadam ok. 2 metry w dół, prosto na drobne, szare kulki z plastiku lub pianki, wypełniające zagłębienie w podłodze. Tutaj niby budzę się codziennie, już po wylocie z rury, leżąc na plecach wśród sprężynujących kuleczek.
Jest to pomieszczenie w piwnicy naszego ogromnego domu (ciekawe, bo naprawdę mieszkam w bloku). Jest ciemne i dość surowe, przemyka mi przez myśl, że nie chciałbym się tu kiedyś obudzić w środku nocy i musieć wracać na górę do łóżka, z tak niepokojącego miejsca.
Czekają na mnie rodzice. Wstaję i zaczynam z nimi o czymś rozmawiać, cały czas mając przeświadczenie, że to prawdziwy świat.
Dopiero po chwili budzę się naprawdę, nadal czując wrażenie błogości.