Światy Avallac'ha

[Avallac'h]

22.01.2021

Dzisiaj miałem swój pierwszy LD uzyskany WILD-em  Albo przynajmniej czymś przypominającym WILD-a... sami ocenicie. Napiszę wyjątkowo w czasie przeszłym, bo jakoś mi wygodniej w ten sposób opisywać wydarzenia, w których byłem świadomy...

--- Skaczemy przez okno i ziuuu ---

Obudziłem się równo o 4:00, pamiętając dość długi sen. Był nieświadomy, ale z ciekawostek:
- dział się w mojej starej szkole sprzed 10 lat (ZNOWU!!!), jak prawie co 2-gi mój sen
- pojawił się w nim krótki motyw, że śnię i w zależności od tego, na jakie wejdę piętro szkoły, w takiej fazie snu jestem. Im wyższe piętro, tym głębsza faza snu. Nie chciałem schodzić z 2 piętra na 1, bo niby bym się obudził.

Poszedłem spać po 15 minutach i zacząłem robić WILD-a. Średnio wychodziło i było mi na plecach dość niewygodnie, więc po jakimś czasie położyłem się na boku i.. chyba przysnąłem. Następne co pamiętam, to że leżę na plecach i próbuję wywołać i wsłuchać się w pisk w uszach (ktoś pisał że to niezły sposób). Tym razem jednak, zamiast cichego pisku, pojawił się narastający pisk morderca rozsadzający głowę i chyba mnie znowu odcięło gdy osiągnął apogeum. Gdy odzyskałem świadomość, nie wiem czy po chwili, czy po jakimś czasie, czułem że mam paraliż senny. Nie mogłem się poruszyć i specjalnie nie próbowałem, oczy miałem zamknięte. Zacząłem czuć, że moje ciało robi się lekkie i zaczyna się unosić coraz wyżej, powoli, nad łóżkiem. Super uczucie  Blokowała trochę spięta łydka, ale zignorowałem ją. 

Tutaj znowu nastąpił mały przeskok, nagle leżałem znów na łóżku, nadal na plecach, ale mogłem się już ruszać i wiedziałem że to na 90% sen. Zrobiłem pozytywnego TR-a z nosem. Podniosłem się powoli i spróbowałem włączyć światło. Nie włączyło się. Nadal było dość ciemno, ale światło miasta zza okna pozwalało widzieć pokój i się nie potykać.
Podszedłem do okna. Oparłem się o parapet i rozejrzałem (mieszkam na 2 piętrze z dość rozległym widokiem). Oglądałem sobie chwilę świat snu, zachwycając się ilością detali. Wydawało mi się, że wszystko jest bardzo dobrze oddane, może poza ilością samochodów na parkingu (tak naprawdę było znacznie więcej różnic).
Zauważyłem też, że jest wiosna lub lato, a na końcu parkingu stoi wielki, ciemny autokar wycieczkowy. Cały czas powtarzałem TR-y z nosem.
Przypomniałem sobie, że sen nie powinien stać w miejscu, więc postanowiłem gdzieś polecieć. Nie wiedzieć czemu, stwierdziłem, że przelecę przez szybę jak duch... ale to nic nie dało, stawiała opór. Otworzyłem więc okno i skoczyłem, wiedząc że polecę. Poleciałem. Powoli, przyjemnie, wzdłuż długiego parkingu. Autokar zdążył zniknąć. Czułem chłodne powietrze, ale czułem też lekki ciężar na plecach (dotyk prawdziwego łóżka?) i wiedziałem, że zawsze mogę wyjąć z plecaka cieplejsze ubranie. Zamierzałem lecieć daleko i długo, zwiedzając senny świat jak turysta.

Na końcu parkingu zobaczyłem rodziców i moją dziewczynę. Zamachałem do nich i podleciałem. Chwyciłem dziewczynę za rękę i porwałem w powietrze, a następnie zawinąłem z nią młynka. Siłą rozpędu niemal wpadła na ogromny trzepak, minęła go dosłownie o włos, co mnie wystraszyło, bo mogłem ją skrzywdzić... Odstawiłem ją płynnie na ziemię i wtedy wywiązała się dość neutralna rozmowa między naszą czwórką. W tym momencie wiedziałem że to sen, ale przestałem kontrolować swoją senną postać, przyjąłem raczej rolę biernego obserwatora. Wiedziałem, że oglądam z pierwszej osoby odtworzoną scenę rozmowy, która miała miejsce w rzeczywistości (wcale nie miała!). 
Po chwili obudziłem się.

Jak myślicie, to był jakiś przerywany WILD?