28-12-2020, 01:40
Stałam w drzwiach mojego pokoju, który wyglądał bardziej jak mały pokój w mieszkaniu u babci. Poza łóżkiem niewiele było przestrzeni na cokolwiek innego. Chciałam się położyć, ale zza łóżka, po ścianie, wyszły w górę dwa jasnobrązowe pająki wielkości tarantuli. Zaczęłam krzyczeć. Do pokoju weszła mama, pochyliła się nad łóżkiem i w jakiś sposób próbowała sobie zrobić przejście do tego kąta z pająkami. Krzyczała do mnie, żebym przyniosła jej pudełko do wyniesienia tych pająków. Pomyślałam, że to bez sensu, bo tak wielkie pająki i tak by się nie zmieściły.
================================================================
Przebywałam w powiększonej wersji mojego domu z rodzicami, ciotką i grupą losowych ludzi, wyglądających jak bohaterowie amerykańskiego serialu o szkole średniej. Część ścian była szklana i miałam przez nie widok na zewnątrz. Widziałam, jak w pewnym momencie zapada noc.
Przez jakiś czas wraz z kilkoma osobami siedziałam na podłodze dużego pokoju i patrzyłam na gwiazdy przez te okna. Potem wyszłam z mamą na taras. Widziałam, że w miejscu, gdzie wcześniej były łąki i pola, teraz stały liczne budynki. Dalej, za nimi, widziałam wieżowce. Po niebie leciał statek kosmiczny, wysoki, ustawiony pionowo, trochę wyglądał jak obły latający wieżowiec. Statek zaczął obniżać lot, żeby wylądować między budynkami. Mama jakoś skomentowała fakt, iż wybrał na miejsce lądowania bliską okolicę.
Niebo stało się pomarańczowe, świecące jak łuna, skażone chmurami sadzy i pyłu. To była jakaś nadchodząca katastrofa ekologiczna. Patrząc na to powiedziałam coś w stylu:
Ja wiedziałam, że on [świat] w końcu nas zabije, ale nie wiedziałam, że to już.
================================================================
Chodziłam po korytarzach szkoły-uczelni, z jednych zajęć na drugie. W większości były to dziwne przedmioty, typu przedsiębiorczość, ekonomia. Czułam, że to nie moja dziedzina, że na moim kierunku to wypełniacze, irytowało mnie, że jest ich tak dużo. Musiałam napisać jakąś pracę, której termin oddania upływał. Byłam zła na siebie, że zupełnie nie wiedziałam, jak się za to zabrać. Poszłam do gabinetu jednej z prowadzących, żeby prosić o pomoc. Niesympatycznie wyglądająca kobieta była na mnie zła. Przypomniała mi, że mam mało czasu i że jej przedmiot nie jest jedynym, który muszę na koniec semestru zaliczyć.
# Obudziłam się gwałtownie i poczułam wielką ulgę, że naprawdę już skończyłam studia.
## Zauważyłam, że ten motyw bezsensownych prac i/lub egzaminów na uczelni często pojawia się w moich snach. Zawsze towarzyszy im uczucie stresu i bezradności.
================================================================
Przebywałam w powiększonej wersji mojego domu z rodzicami, ciotką i grupą losowych ludzi, wyglądających jak bohaterowie amerykańskiego serialu o szkole średniej. Część ścian była szklana i miałam przez nie widok na zewnątrz. Widziałam, jak w pewnym momencie zapada noc.
Przez jakiś czas wraz z kilkoma osobami siedziałam na podłodze dużego pokoju i patrzyłam na gwiazdy przez te okna. Potem wyszłam z mamą na taras. Widziałam, że w miejscu, gdzie wcześniej były łąki i pola, teraz stały liczne budynki. Dalej, za nimi, widziałam wieżowce. Po niebie leciał statek kosmiczny, wysoki, ustawiony pionowo, trochę wyglądał jak obły latający wieżowiec. Statek zaczął obniżać lot, żeby wylądować między budynkami. Mama jakoś skomentowała fakt, iż wybrał na miejsce lądowania bliską okolicę.
Niebo stało się pomarańczowe, świecące jak łuna, skażone chmurami sadzy i pyłu. To była jakaś nadchodząca katastrofa ekologiczna. Patrząc na to powiedziałam coś w stylu:
Ja wiedziałam, że on [świat] w końcu nas zabije, ale nie wiedziałam, że to już.
================================================================
Chodziłam po korytarzach szkoły-uczelni, z jednych zajęć na drugie. W większości były to dziwne przedmioty, typu przedsiębiorczość, ekonomia. Czułam, że to nie moja dziedzina, że na moim kierunku to wypełniacze, irytowało mnie, że jest ich tak dużo. Musiałam napisać jakąś pracę, której termin oddania upływał. Byłam zła na siebie, że zupełnie nie wiedziałam, jak się za to zabrać. Poszłam do gabinetu jednej z prowadzących, żeby prosić o pomoc. Niesympatycznie wyglądająca kobieta była na mnie zła. Przypomniała mi, że mam mało czasu i że jej przedmiot nie jest jedynym, który muszę na koniec semestru zaliczyć.
# Obudziłam się gwałtownie i poczułam wielką ulgę, że naprawdę już skończyłam studia.
## Zauważyłam, że ten motyw bezsensownych prac i/lub egzaminów na uczelni często pojawia się w moich snach. Zawsze towarzyszy im uczucie stresu i bezradności.
