02-09-2020, 17:04
Nie odczuwam za bardzo napięcia czy niepokoju, jak zostaje sam ze sobą to zazwyczaj oglądam jakiś przyjemny film czy coś na youtube. Horrory omijam szerokim łukiem od wielu lat, bo też jak jeszcze oglądałem to miałem bardzo realistyczne i niepokojące sny. Moim zdaniem nadużywałem świadomego snu (o ile takie coś w ogóle jest możliwe) nie znam się na tym, więc tylko pisze swoje pomysły. Często podczas snów eksperymentowałem począwszy od morderstw gołymi rękoma a skonczywszy na supermocach (strzelanie piorunami i inne głupotki, często mi się udawało), teraz już tego nie robię. Potrafiłem budzić się na zawołanie jak już coś się działo nie po mojej myśli, a ostatnio (mimo że nie chce mieć świadomego snu) to i tak go mam i właśnie nawet obudzić się nie moge bo coś mnie trzyma.
Co do monotonności to tak, najczęściej gdy już wiem że to sen i chce robić coś po swojemu to właśnie coś mnie przeciąga i kieruje żebym latał tam gdzie mnie to po prostu pociągnie. Raz pamiętam zacząłem się w tym śnie śmiać i pokazywać środkowy palec przed siebie jakbym gardził tym czymś i tak po prostu mną rzucało i sobie czekałem spokojnie aż się sen skonczy, ale scenerią wtedy był mój pokój więc może dlatego. Jak już mnie coś wciąga w kosmos lub pod ziemie to nie jest mi do śmiechu choć postaram się z tym walczyć.
Nie wiem też jak wykorzystać świadomy sen skoro nie chce mordować a co do tej drugiej rzeczy o której nie wypada mówić to już nie jestem nastolatkiem i nie muszę za tym ganiać we śnie. Jakby mi ktoś dał jakiś pomysł czego bym się chciał dowiedzieć w tym śnie, kogo zawołać i tak dalej to bym spróbował i napisał tu jak wyszło. Co do dojrzałości emocjonalnej to z pewnością mam ją większą niż kiedyś, a kiedyś nie miałem takich problemów, a już na pewno nie tak często.
Co do monotonności to tak, najczęściej gdy już wiem że to sen i chce robić coś po swojemu to właśnie coś mnie przeciąga i kieruje żebym latał tam gdzie mnie to po prostu pociągnie. Raz pamiętam zacząłem się w tym śnie śmiać i pokazywać środkowy palec przed siebie jakbym gardził tym czymś i tak po prostu mną rzucało i sobie czekałem spokojnie aż się sen skonczy, ale scenerią wtedy był mój pokój więc może dlatego. Jak już mnie coś wciąga w kosmos lub pod ziemie to nie jest mi do śmiechu choć postaram się z tym walczyć.
Nie wiem też jak wykorzystać świadomy sen skoro nie chce mordować a co do tej drugiej rzeczy o której nie wypada mówić to już nie jestem nastolatkiem i nie muszę za tym ganiać we śnie. Jakby mi ktoś dał jakiś pomysł czego bym się chciał dowiedzieć w tym śnie, kogo zawołać i tak dalej to bym spróbował i napisał tu jak wyszło. Co do dojrzałości emocjonalnej to z pewnością mam ją większą niż kiedyś, a kiedyś nie miałem takich problemów, a już na pewno nie tak często.
