26-03-2020, 16:27
Laptop dalej nie naprawiony, a serwisy pozamykane. Ale dzisiaj wyjątkowo nie zadali nam ton lekcji, więc mam trochę czasu. Trochę, więc przejdźmy fo snów.
"Gdzie jest pad?"
Siedziałam u siebie w pokoju, gdy nagle zobaczyłam niewidziane od lat dwa pady od xboxa. Obok mnie siedziała Judyta, a na łóżku leżała moja siostra.
"Egipt"
Moja mama stwierdziła, że kwarantanna to bzdura i zabrała całą rodzinę na wakacje do Egiptu. "Zrespiliśmy się przy sporym budynku, to nie był hotel, a wokół niego rozciągała się jedynijedynie wielka pustynia z dwoma jeziorkami, bardzo podobnymi do siebie. Ja z moją siostrą stwierdziłyśmy, że genialnym pomysłem będzie wycieczka w głąb tej pustki. Nim się zorientowałam, byłyśmy 200 metrów od najbliższej wody, a jeszcze dalej od ludzi. Niby niedaleko, ale kiedy musisz nieśnieść zmęczone, 50 kilogramowe dziecko, bez butów przez piasek, może stać się to awykonalne. Już myślałam, jak będzie wyglądał nasz grób, ale przecież nas nawet nikt nie znajdzie. Jednak sen nie miał się skończyskończyć w tym momencie, ani jego kontynuacją nie miała być historia o moich reinkarnacjach. Szczęśliwie dotarłyśmy do maleńkiego jeziorka o głębokości brodzika, przy okazji wywracając się o kilkoro ludzi. Po postoju było już z górki, ruszyłyśmy w stronę miejsca zbiórki, po drodze było jeszcze jedno miejsce do postoju, więc spokojnie. Kiedy już wszyscy, czyli ja, RRoksana, Sebastian, ciocia, mama, babcia i dziadek, bybyliśmy razem, udaliśmy się do budynku na spawnie. Jak tak teraz myślę, z środka wyglądał troszkę jak moja szkoła. Najpierw trzeba było pójść do szatni, dostaliśmy 4 kluczyki, każdy po jednym, bo po drodze przepadła gdzieś ciocia, babcbabcia i Sebastian. Wszyscy bez problemu znaleźli seoje szafki. Wszyscy, oczywiście, prócz mnie. Mój kluczyk miał numer 389. Oni dostali szafki obok ssiebie, mimo że numerki były ponadawane losowo. Szafka 23, 48, 137, 14, 482, 7, ale 389 dalej nie widać. Moja rodzina zdążyła już sobie pójść na dyskotekę na korytarzu dla klas 1-3, a ja do końca snu szukałam mojego miejsca.
"Do sklepu LD"
Tutaj zacznijmy od tego, co robiłam wokół snu. Stansardowo obudziłam się koło dziewiątej. Bez nadziei na świadomość ponownie zasnęłam. ByByłam w swoim domu, była noc, więc ciężko bylo cokolwiek zobaczyc. W takich sytuacjach, kiedy musze wytezac wzrok, a w nastepstwie mrugac, budze sie. Tak bylo i tym razem. Szybko zasnelam, tym razem mialam juz swiadomosc. Mama z siostra zbieraly sie do skleou, więc zapytalam, czy moge isc z nimi. Moglam, ale zbieraly sie jak... Jak co mozna sie zbierac? No, wolno sie zbieraly. Wyszlam na dwor, ale bylo tak ciemno, ze natynatychmiast wywalilo mnie ze snu. Po trzeciej pobudce wlasciwie bylam pewna, ze juz nie zasne. Zamknelam oczy, przewrocilam sie na bok i znowu bylam we snie. Nie na dlugo, bo kiedy wyszlam za bramke, ponownie zrobilo soe zbyt ciemno, bym mogla cokolwiek zrobic. Obudzilam sie z zamknietymi oczami, wpadlam na genialny pomysl. Wyobraze sobie, ze jestem we snie i bede ruszac nogami, przejde w ten sposob na oswietlona strone ulicy. I zgadnijcie... Udalo sie! Ale mialam dosc budzenia sie, wiec po prostu przez reszte drogi przelecialam. W sklepie mama i Roksana juz na mnie czekaly, chcialam kupic sobie gume, ale sie obudzilam. Tym razem na dobre.
Nie znosze pisac na telefonie, nie potrafie. A wszystko to pisalam poltora godziny z przerwami. Zdaje sie, ze nawet wiecej. A co noc pamietam przynajmniej trzy sny, wiwc nie dalabym rady codzien pisac, zwlaszcza poprawiajac co chwile, z czego zrezygnowalam pod koniec. To jest za dlugie, (jesli ktos to czyta) zycze Wam milego dnia i zdrowia dla Was i Waszej rodziny. Trzymajcie sie tam!
"Gdzie jest pad?"
Siedziałam u siebie w pokoju, gdy nagle zobaczyłam niewidziane od lat dwa pady od xboxa. Obok mnie siedziała Judyta, a na łóżku leżała moja siostra.
"Egipt"
Moja mama stwierdziła, że kwarantanna to bzdura i zabrała całą rodzinę na wakacje do Egiptu. "Zrespiliśmy się przy sporym budynku, to nie był hotel, a wokół niego rozciągała się jedynijedynie wielka pustynia z dwoma jeziorkami, bardzo podobnymi do siebie. Ja z moją siostrą stwierdziłyśmy, że genialnym pomysłem będzie wycieczka w głąb tej pustki. Nim się zorientowałam, byłyśmy 200 metrów od najbliższej wody, a jeszcze dalej od ludzi. Niby niedaleko, ale kiedy musisz nieśnieść zmęczone, 50 kilogramowe dziecko, bez butów przez piasek, może stać się to awykonalne. Już myślałam, jak będzie wyglądał nasz grób, ale przecież nas nawet nikt nie znajdzie. Jednak sen nie miał się skończyskończyć w tym momencie, ani jego kontynuacją nie miała być historia o moich reinkarnacjach. Szczęśliwie dotarłyśmy do maleńkiego jeziorka o głębokości brodzika, przy okazji wywracając się o kilkoro ludzi. Po postoju było już z górki, ruszyłyśmy w stronę miejsca zbiórki, po drodze było jeszcze jedno miejsce do postoju, więc spokojnie. Kiedy już wszyscy, czyli ja, RRoksana, Sebastian, ciocia, mama, babcia i dziadek, bybyliśmy razem, udaliśmy się do budynku na spawnie. Jak tak teraz myślę, z środka wyglądał troszkę jak moja szkoła. Najpierw trzeba było pójść do szatni, dostaliśmy 4 kluczyki, każdy po jednym, bo po drodze przepadła gdzieś ciocia, babcbabcia i Sebastian. Wszyscy bez problemu znaleźli seoje szafki. Wszyscy, oczywiście, prócz mnie. Mój kluczyk miał numer 389. Oni dostali szafki obok ssiebie, mimo że numerki były ponadawane losowo. Szafka 23, 48, 137, 14, 482, 7, ale 389 dalej nie widać. Moja rodzina zdążyła już sobie pójść na dyskotekę na korytarzu dla klas 1-3, a ja do końca snu szukałam mojego miejsca.
"Do sklepu LD"
Tutaj zacznijmy od tego, co robiłam wokół snu. Stansardowo obudziłam się koło dziewiątej. Bez nadziei na świadomość ponownie zasnęłam. ByByłam w swoim domu, była noc, więc ciężko bylo cokolwiek zobaczyc. W takich sytuacjach, kiedy musze wytezac wzrok, a w nastepstwie mrugac, budze sie. Tak bylo i tym razem. Szybko zasnelam, tym razem mialam juz swiadomosc. Mama z siostra zbieraly sie do skleou, więc zapytalam, czy moge isc z nimi. Moglam, ale zbieraly sie jak... Jak co mozna sie zbierac? No, wolno sie zbieraly. Wyszlam na dwor, ale bylo tak ciemno, ze natynatychmiast wywalilo mnie ze snu. Po trzeciej pobudce wlasciwie bylam pewna, ze juz nie zasne. Zamknelam oczy, przewrocilam sie na bok i znowu bylam we snie. Nie na dlugo, bo kiedy wyszlam za bramke, ponownie zrobilo soe zbyt ciemno, bym mogla cokolwiek zrobic. Obudzilam sie z zamknietymi oczami, wpadlam na genialny pomysl. Wyobraze sobie, ze jestem we snie i bede ruszac nogami, przejde w ten sposob na oswietlona strone ulicy. I zgadnijcie... Udalo sie! Ale mialam dosc budzenia sie, wiec po prostu przez reszte drogi przelecialam. W sklepie mama i Roksana juz na mnie czekaly, chcialam kupic sobie gume, ale sie obudzilam. Tym razem na dobre.
Nie znosze pisac na telefonie, nie potrafie. A wszystko to pisalam poltora godziny z przerwami. Zdaje sie, ze nawet wiecej. A co noc pamietam przynajmniej trzy sny, wiwc nie dalabym rady codzien pisac, zwlaszcza poprawiajac co chwile, z czego zrezygnowalam pod koniec. To jest za dlugie, (jesli ktos to czyta) zycze Wam milego dnia i zdrowia dla Was i Waszej rodziny. Trzymajcie sie tam!
