15-03-2020, 22:14
Chyba zaczyna mi wracać pamięć snów. Nawet nie wyobrażacie sobie jak się ucieszyłam, kiedy obudziłam się i pamiętałam sen tak wyraźnie, jak 2 lata temu! Ale przejdźmy do snu...
Akcja znowu działa się w szkole. Ponownie na trzecim piętrze, tym razem przy sali od matematyki, tej nad pokojem nauczycielskim. Zaraz miała być geografia, sprawdzian z tematów biologiczno-matematycznych. Całą klasą staliśmy przed tą salą, a pani nam coś tłumaczyła. Pewnie coś na temat sprawdzianu. Potem moje ciało razem z klasą weszło do sali, a ja czekałam, aż skończy ono pisanie owej klasówki. Długo to nie trwało, spojrzałam się na ścianę, a gdy wróciłam wzrokiem na drzwi, moje ciało już tam stało i najwidoczniej się było zniecierpliwione tym, że tak długo patrzyłam na ścianę. Potem przeniosło mnie do stołówki, nieco większej niż w rzeczywistości, ale podobnej. Kolejki, o dziwo, nie było w ogóle. Przy stolikach siedziało zaledwie kilka osób. Na obiad był ryż z jakimś sosem, prawdopodobnie truskawkowym, ale nie jestem pewna. W pierwszych klasach dawali nam mleko do obiadu, takie w kartonikach 150ml. Tym razem do obiadu dołączali... Piwo... Przeklęte piwo. Jakby w rzeczywistości mało go było. W buteleczce jak od wódki. A jako, że nikt z mojej klasy nie przyszedł, mogłam wziąć wszystko, czyli 2 butelki. Ale to był sen, wzięłam. Najwidoczniej to była ostatnia lekcja, na dworze było ciemno, a w szatni zastałam parę osób z mojej klasy. Znów z postaci pamiętam jedną osobę, tym razem Jaśka. Wtedy długo tam nie siedziałam i od razu poszłam na parking, gdzie miała czekać na mnie mama. Jakież wielkie było moje zadowolenie, kiedy rodzice po mnie nie przyjechali, a nauczyciel w-fu chłopaków powiedział, że "hmmm.... widzę, że rodzice po ciebie nie przyjechali. To może chodź do mnie do domu, mam wódkę." Dziękuję Ci, podświadomości, za dobijanie mnie kolejnymi wzmiankami o alkoholu! Przynajmniej się nie zgodziłam. Po jakiejś godzinie pojawili się rodzice. *następnego dnia* Przyszłam do szkoły, w plecaku dalej miałam wczorajszy prezent od stołówki. Do tego 8,5kg mąki które całe szczęście dalej leży w półce oczekując apokalipsy. Jak na dobrego ucznia przystało, należy zmienić buty. Tym razem w szatni spotkałam moje koleżanki - Judytę i Natalkę, oraz ponownie Jaśka. Tym razem było tam coś jeszcze. A mianowicie 6 rodzajów mieczy, które można było kupić za kolejno: 0.2, 0.5, 1, 1.5, 2, 3 i 5 kilogramów mąki. Miecze te były powieszone na dwóch ścianach po 3 sztuki na jedną, tą od wejścia i równoległą do niej. Ja wzięłam wpierw 3 od lewej z równoległej ściany, najdroższy, a potem ten zaraz obok niego. Tym sposobem wydałam 8kg mąki na miecze, było naprawdę piękne. Ale skoro już jestem przebrana, uzbrojona i pozbyłam się większości mąki, która mogłaby wyglądać podejrzanie wysypując się z mojego dziurawego plecaka, czas iść na lekcje! Poszłam najdłuższą z możliwych dróg, bawiąc się przy tym pozostałościami mąki. Była mięciutka, ale duża jej część się wysypała. Teraz zostaje mi tylko 21kg makarony, 12kg ryżu, 11kg kaszy i 3 paczki po 12 papieru toaletowego...
Akcja znowu działa się w szkole. Ponownie na trzecim piętrze, tym razem przy sali od matematyki, tej nad pokojem nauczycielskim. Zaraz miała być geografia, sprawdzian z tematów biologiczno-matematycznych. Całą klasą staliśmy przed tą salą, a pani nam coś tłumaczyła. Pewnie coś na temat sprawdzianu. Potem moje ciało razem z klasą weszło do sali, a ja czekałam, aż skończy ono pisanie owej klasówki. Długo to nie trwało, spojrzałam się na ścianę, a gdy wróciłam wzrokiem na drzwi, moje ciało już tam stało i najwidoczniej się było zniecierpliwione tym, że tak długo patrzyłam na ścianę. Potem przeniosło mnie do stołówki, nieco większej niż w rzeczywistości, ale podobnej. Kolejki, o dziwo, nie było w ogóle. Przy stolikach siedziało zaledwie kilka osób. Na obiad był ryż z jakimś sosem, prawdopodobnie truskawkowym, ale nie jestem pewna. W pierwszych klasach dawali nam mleko do obiadu, takie w kartonikach 150ml. Tym razem do obiadu dołączali... Piwo... Przeklęte piwo. Jakby w rzeczywistości mało go było. W buteleczce jak od wódki. A jako, że nikt z mojej klasy nie przyszedł, mogłam wziąć wszystko, czyli 2 butelki. Ale to był sen, wzięłam. Najwidoczniej to była ostatnia lekcja, na dworze było ciemno, a w szatni zastałam parę osób z mojej klasy. Znów z postaci pamiętam jedną osobę, tym razem Jaśka. Wtedy długo tam nie siedziałam i od razu poszłam na parking, gdzie miała czekać na mnie mama. Jakież wielkie było moje zadowolenie, kiedy rodzice po mnie nie przyjechali, a nauczyciel w-fu chłopaków powiedział, że "hmmm.... widzę, że rodzice po ciebie nie przyjechali. To może chodź do mnie do domu, mam wódkę." Dziękuję Ci, podświadomości, za dobijanie mnie kolejnymi wzmiankami o alkoholu! Przynajmniej się nie zgodziłam. Po jakiejś godzinie pojawili się rodzice. *następnego dnia* Przyszłam do szkoły, w plecaku dalej miałam wczorajszy prezent od stołówki. Do tego 8,5kg mąki które całe szczęście dalej leży w półce oczekując apokalipsy. Jak na dobrego ucznia przystało, należy zmienić buty. Tym razem w szatni spotkałam moje koleżanki - Judytę i Natalkę, oraz ponownie Jaśka. Tym razem było tam coś jeszcze. A mianowicie 6 rodzajów mieczy, które można było kupić za kolejno: 0.2, 0.5, 1, 1.5, 2, 3 i 5 kilogramów mąki. Miecze te były powieszone na dwóch ścianach po 3 sztuki na jedną, tą od wejścia i równoległą do niej. Ja wzięłam wpierw 3 od lewej z równoległej ściany, najdroższy, a potem ten zaraz obok niego. Tym sposobem wydałam 8kg mąki na miecze, było naprawdę piękne. Ale skoro już jestem przebrana, uzbrojona i pozbyłam się większości mąki, która mogłaby wyglądać podejrzanie wysypując się z mojego dziurawego plecaka, czas iść na lekcje! Poszłam najdłuższą z możliwych dróg, bawiąc się przy tym pozostałościami mąki. Była mięciutka, ale duża jej część się wysypała. Teraz zostaje mi tylko 21kg makarony, 12kg ryżu, 11kg kaszy i 3 paczki po 12 papieru toaletowego...
