02-05-2019, 14:25
Ja i V. robiliśmy coś w stylu misji w grze RPG. Chodziło o zbieranie próbek z trudno dostępnych miejsc. W pewnym momencie znajdowaliśmy się wysoko ponad koronami drzew. Żeby zejść na ziemię, musieliśmy ześlizgnąć się po pniu niezwykle wysokiego drzewa, składającego się właściwie z kilku splecionych ze sobą pni. Z jakiegoś powodu musieliśmy robić to ruchem okrężnym, co jakiś czas "przeskakując" i chwytając się w innym miejscu. Kiedy moje ręce przesuwały się wzdłuż pnia, czułam gładką korę. Pomyślałam o tym, że może w końcu V. zrozumie, co mam na myśli mówiąc o rozpoznawaniu żywych i martwych drzew na podstawie różnic temperatury.
=================================================================
Grałam w animowaną grę komputerową. Z lotu ptaka miałam widok na sielski las, w którym obozowały rodziny. W grze chodziło o to, żeby jak najwięcej rzeczy podpalić, zebrać za to punkty, a potem podrzucać paczki zapałek w miejscach, gdzie przebywały dzieci, żeby na te dzieci spadła wina za podpalenie.
=================================================================
Przebywałam w zmodyfikowanej wersji domu rodziców. Oprócz mnie byli tam rodzice, ciotka, babcia, dwie nieistniejące w rzeczywistości kuzynki/przyjaciółki i jeszcze kilka osób. Wraz z tymi dwiema kuzynkami rozkładałyśmy na blacie komody porcje sproszkowanego narkotyku i pokrojone drobno grzyby halucynogenne. Kiedy zażyłyśmy tę mieszankę, babcia spytała, czy nie spowoduje to jakichś skutków ubocznych. Wyjaśniłam, że od następnego razu przechodzimy całkiem na naturalne środki, bo to syntetyki są szkodliwe.
# Nastąpił jakiś przeskok akcji
Wszystkie trzy powoli trzeźwiałyśmy. W pierwszej chwili byłam zdziwiona, że to już, potem uspokajająco pomyślałam, że to nie jest metocyna i to działa tylko cztery godziny.
# Na chwilę się przebudziłam
Znowu pojawiłam się w tym samym miejscu. Niebo nad domem miało głęboki ciemny kolor, wiał silny wiatr. Wyglądało to jakby zbierało się na burzę, jednocześnie barwy otoczenia były niesamowicie nasycone, jak celowo zmodyfikowane zdjęcie. Na tym tle latały wielkie białe motyle. Musieliśmy je łapać, ale nie było to łatwe. Z każdej strony stale przylatywały ptaki, które na nie polowały a zgodnie z prawem łańcucha pokarmowego miały w tej kwestii pierwszeństwo. Przeszłam na drugą stronę domu, gdzie ptaków było znacznie mniej.
Zaczęłam zbierać kolce róży i wąskie drewniane kołki. Kołki miały być naostrzone, jakbym wybierała się na polowanie na wampiry, niestety w większości miały stępione końce, co mnie irytowało. W okolicy pojawiła się znowu któraś koleżanka/kuzynka i zaczęła krzyczeć, że na ścieżce przed domem leżą martwe pszczoły. Odpowiedziałam jej, że to ojciec zabił je kosiarką podczas koszenia trawnika i absolutnie mnie nie obchodzi, że te szczątki tam leżą.
Weszłam do środka, znalazłam się w długim korytarzu biegnącym równolegle do ulicy przed domem. Była tam moja ciotka, wybierała się właśnie do kościoła. Z któregoś pomieszczenia, niejako w tle, słyszałam krzyki ojca.
# Trochę ta sytuacja przypominała gry-horrory, gdzie chodzi się korytarzami wielkich domów
Miałam jakiś rodzaj wiedzy, że w tej alternatywnej rzeczywistości mój ojciec jest wojskowym i dlatego ma taki trudny charakter.
Ciotka chciała, żebym poszła z nią do kościoła, odpowiedziałam jej, że to nie ma sensu. Ona powiedziała mi, niejako "w sekrecie", że główną zaletą chodzenia do kościoła dla niej i matki jest to, że wówczas nie muszą przebywać w pobliżu ojca i mają dzięki temu możliwość swobodnego rozmyślania.
# Obudziłam się, czując znaczny emocjonalny dyskomfort
=================================================================
Grałam w animowaną grę komputerową. Z lotu ptaka miałam widok na sielski las, w którym obozowały rodziny. W grze chodziło o to, żeby jak najwięcej rzeczy podpalić, zebrać za to punkty, a potem podrzucać paczki zapałek w miejscach, gdzie przebywały dzieci, żeby na te dzieci spadła wina za podpalenie.
=================================================================
Przebywałam w zmodyfikowanej wersji domu rodziców. Oprócz mnie byli tam rodzice, ciotka, babcia, dwie nieistniejące w rzeczywistości kuzynki/przyjaciółki i jeszcze kilka osób. Wraz z tymi dwiema kuzynkami rozkładałyśmy na blacie komody porcje sproszkowanego narkotyku i pokrojone drobno grzyby halucynogenne. Kiedy zażyłyśmy tę mieszankę, babcia spytała, czy nie spowoduje to jakichś skutków ubocznych. Wyjaśniłam, że od następnego razu przechodzimy całkiem na naturalne środki, bo to syntetyki są szkodliwe.
# Nastąpił jakiś przeskok akcji
Wszystkie trzy powoli trzeźwiałyśmy. W pierwszej chwili byłam zdziwiona, że to już, potem uspokajająco pomyślałam, że to nie jest metocyna i to działa tylko cztery godziny.
# Na chwilę się przebudziłam
Znowu pojawiłam się w tym samym miejscu. Niebo nad domem miało głęboki ciemny kolor, wiał silny wiatr. Wyglądało to jakby zbierało się na burzę, jednocześnie barwy otoczenia były niesamowicie nasycone, jak celowo zmodyfikowane zdjęcie. Na tym tle latały wielkie białe motyle. Musieliśmy je łapać, ale nie było to łatwe. Z każdej strony stale przylatywały ptaki, które na nie polowały a zgodnie z prawem łańcucha pokarmowego miały w tej kwestii pierwszeństwo. Przeszłam na drugą stronę domu, gdzie ptaków było znacznie mniej.
Zaczęłam zbierać kolce róży i wąskie drewniane kołki. Kołki miały być naostrzone, jakbym wybierała się na polowanie na wampiry, niestety w większości miały stępione końce, co mnie irytowało. W okolicy pojawiła się znowu któraś koleżanka/kuzynka i zaczęła krzyczeć, że na ścieżce przed domem leżą martwe pszczoły. Odpowiedziałam jej, że to ojciec zabił je kosiarką podczas koszenia trawnika i absolutnie mnie nie obchodzi, że te szczątki tam leżą.
Weszłam do środka, znalazłam się w długim korytarzu biegnącym równolegle do ulicy przed domem. Była tam moja ciotka, wybierała się właśnie do kościoła. Z któregoś pomieszczenia, niejako w tle, słyszałam krzyki ojca.
# Trochę ta sytuacja przypominała gry-horrory, gdzie chodzi się korytarzami wielkich domów
Miałam jakiś rodzaj wiedzy, że w tej alternatywnej rzeczywistości mój ojciec jest wojskowym i dlatego ma taki trudny charakter.
Ciotka chciała, żebym poszła z nią do kościoła, odpowiedziałam jej, że to nie ma sensu. Ona powiedziała mi, niejako "w sekrecie", że główną zaletą chodzenia do kościoła dla niej i matki jest to, że wówczas nie muszą przebywać w pobliżu ojca i mają dzięki temu możliwość swobodnego rozmyślania.
# Obudziłam się, czując znaczny emocjonalny dyskomfort
