07-01-2019, 17:01
Nie wiadomo skąd pojawiło się dwóch takich skurwieli. Byli w wieku gimnazjalnym. Jeden z nich był podobny do młodszego ode mnie dawnego kolegi z podwórka, drugi niezidentyfikowany. Najpierw chcieli mi zabrać czytnik i go zniszczyć, ale jakoś udało mi się go odebrać. Na pewno nie tylko o to chodziło, grozili mi, że coś tam mi zrobią. Byli silniejsi tylko dlatego, że potrafili podróżować w czasie i się teleportować. W dużym pokoju pojawił się wylot do ciemnych podziemi. Oni wiedzieli, że chcę uciec tam i coś zrobili wcześniej z moimi spodniami. Z pomiędzy czarnej zasłony tego przejścia pojawiły się jakieś mi nieznane dziwne dwa koty. Wyskoczyły na mnie. Zszedłem kilka stopni w dół w stronę podziemi. Jeden kot wskoczył mi na lewą nogawkę spodni. Okazało się, że tamtych dwóch zwilżyło mi spodnie bardzo silną koci miętką. Kot uczepił się pazurami moich spodni, zaczął gryźć i drapać, ogólnie był szalony. Musiałem zdjąć spodnie. Kot zabrał je do podziemi. Wróciłem do pokoju. Akcja przeniosła się do sali jakiegoś budynku. Z tymi dwoma współpracowała jeszcze jedna osoba, była to lalka z kocimi oczami. Nie wiem dlaczego przypominała mi Isabelę. Rozpoczęło się przesłuchanie w stylu tych z detektywistycznych książek, że w tym pokoju znajduje się przestępca, chociaż tylko ona tam była. Siedziała przy ławce, szmaciana lalka. Inna dziewczyna, której nie było widać wszystko powiedziała o tym co ta zła lala zrobiła, że to przez nią ta nogawka od spodni, i że to ona te rajstopy. Wiedzieliśmy, że lalkę opętał zły duch i teraz będzie źle. Znowu scena wraca do pokoi. Udało mi się coś im ukraść i teleportowałem się, gdzieś rzekomo w przyszłość. Szedłem oświetlonym światłem słonecznym korytarzem i skręciłem do drzwi. W ręku trzymałem zakupione to coś. Był to zestaw "Time travelling dla małych dzieci 4D". Niech będzie i dla małych, dobre i to. Wyglądało to na plastelinę z kształtami do wyciskania. Wróciłem i pokazałem, że ściągnąłem z przyszłości jakiś urządzenia, odtwarzacze muzyki czy coś. Oni źli na mnie, że im to ukradłem. Potem (albo wcześniej) miałem się teleportować robiąc przewrót w przód, podłoga miała być teleporterem. Niestety utknąłem częściowo głową w podłodze, a oni "I co, nie możesz się ruszyć?". Jakoś się wydostałem. Oni coś mi grozili, że jak wsadzę to drzewko do ziemi to i tak przyjdą i je wyrwą. Nie wiedziałem o co im chodzi. Już wychodzili. Byłem wściekły. Jednego z nich uderzałem pięścią w twarz raz za razem. Nie poruszyło go, ani trochę. Stał bez ruchu i się bokiem uśmiechał wyszczerzając zęby.
W drugim śnie siedzę na krześle w jakiejś sali. Po lewej stronie siedzi moja siostra lub ktoś ją przypominający, widzę ją tylko kątem oka. Pogładziłem jej rękę kilka razy, nie wiem czemu. Wstała i powiedziała do koleżanek, że może ją jeszcze w pępek dotknę. Przesiadłem się do drugiej części sali. Siostra chyba szła, gdzieś z koleżankami. Wziąłem od niej jednego schabowego kotleta i nałożyłem na talerz, ziemniaki pojawiły się same. Zacząłem jeść. Przyszły dzieciaki z podstawówki (bo to była chyba szkolna stołówka) i obsiadły mnie naokoło. Tak się przybliżały, że aż wchodziły mi na talerz. Nakrzyczałem na nie i poodpychałem, poszły się poskarżyć. Jadłem tego kotleta i były tam także takie podłużne fioletowe żelki, też je zjadłem, chociaż wiedziałem, że to niedobre i fuj, no to jeszcze trochę ziemniaczków. Przyszła pani nauczycielka tych dzieciaków. Nagadała mi, że co ja takiego narobiłem, tak nie wolno. No to jej tłumaczę, że mi prawie usiadły na tym talerzu, to co niby miałem zrobić? Ale tak nie można... Poszła sobie. Wyszedłem drzwiami na korytarze, wyglądało jak na mieście. Włączyła się jakaś wizja w odcieniach szarości. Jakiś nieznany (chociaż trochę znajomo wyglądający) mężczyzna stał na wiejskiej drodze przy chatach i opowiadał jaki dobry zrobił wybór przeprowadzając się na Ukrainę. Jak się to nagranie skończyło stałem tam jeszcze przy ścianie budynku i czekałem. Przeszedłem w końcu na drugą stronę ulicy, a nie, teraz to był znowu korytarz. Wszystko było kolorowe, bardzo sztucznie wyglądające, jakby wnętrze budynku zbudowane było z plastikowych makiet, pewnie by mnie zmylić. Z sali obok wyskoczył lekarz ubrany na biało. "O, już jesteś, no to szybko wchodź." Ja szybko pobiegłem do przejścia na boczny korytarz, lekarz szybko za mną. Słyszałem wiercenie, tam dalej odbywał się pewnie remont. Zauważyłem, że wzdłuż korytarza przy lewej ścianie były poukładane różne dziecięce zabawki, jakieś figurki, jelonki, samochodziki. Powiedziałem do lekarza, że pewnie tam są dzieci autystyczne, ponieważ układanie przedmiotów w linii jest jednym ze wskaźników wskazujących na autyzm. Pokiwał głową. Jeszcze spojrzałem się w drugi korytarz, gdzie znajdowały się schody na górę. Też było tak kolorowo i sztucznie. Też stały tam jakieś makiety, chyba kartonowe, w odcieniach pastelowych. Powiedziałem, że jest tam jakoś smętnie. Też się zgodził, chciał, abym jak najszybciej z nim wrócił. Poszedłem z nim. Nie wiem dlaczego, mogłem przecież uciec. W gabinecie była jeszcze pani "lekarka". Trzymała w ręku skierowane w moją stronę narzędzie podobne do malutkiej srebrnej wiertarki bez wiertła. Między sobą rozmawiali o mnie. Mieli mnie do czegoś przygotować. Stawałem się coraz bardziej świadomy, niestety nie za wiele. Pewnie usuną mi pamięć. Coś mówili o transferze mojej świadomości w przeszłość do mojego dziecięcego ciała. Miałem skądś jednak wiedzę, że ktoś czy coś mnie chroni i nic z tego się im nie uda i się obudziłem.
W drugim śnie siedzę na krześle w jakiejś sali. Po lewej stronie siedzi moja siostra lub ktoś ją przypominający, widzę ją tylko kątem oka. Pogładziłem jej rękę kilka razy, nie wiem czemu. Wstała i powiedziała do koleżanek, że może ją jeszcze w pępek dotknę. Przesiadłem się do drugiej części sali. Siostra chyba szła, gdzieś z koleżankami. Wziąłem od niej jednego schabowego kotleta i nałożyłem na talerz, ziemniaki pojawiły się same. Zacząłem jeść. Przyszły dzieciaki z podstawówki (bo to była chyba szkolna stołówka) i obsiadły mnie naokoło. Tak się przybliżały, że aż wchodziły mi na talerz. Nakrzyczałem na nie i poodpychałem, poszły się poskarżyć. Jadłem tego kotleta i były tam także takie podłużne fioletowe żelki, też je zjadłem, chociaż wiedziałem, że to niedobre i fuj, no to jeszcze trochę ziemniaczków. Przyszła pani nauczycielka tych dzieciaków. Nagadała mi, że co ja takiego narobiłem, tak nie wolno. No to jej tłumaczę, że mi prawie usiadły na tym talerzu, to co niby miałem zrobić? Ale tak nie można... Poszła sobie. Wyszedłem drzwiami na korytarze, wyglądało jak na mieście. Włączyła się jakaś wizja w odcieniach szarości. Jakiś nieznany (chociaż trochę znajomo wyglądający) mężczyzna stał na wiejskiej drodze przy chatach i opowiadał jaki dobry zrobił wybór przeprowadzając się na Ukrainę. Jak się to nagranie skończyło stałem tam jeszcze przy ścianie budynku i czekałem. Przeszedłem w końcu na drugą stronę ulicy, a nie, teraz to był znowu korytarz. Wszystko było kolorowe, bardzo sztucznie wyglądające, jakby wnętrze budynku zbudowane było z plastikowych makiet, pewnie by mnie zmylić. Z sali obok wyskoczył lekarz ubrany na biało. "O, już jesteś, no to szybko wchodź." Ja szybko pobiegłem do przejścia na boczny korytarz, lekarz szybko za mną. Słyszałem wiercenie, tam dalej odbywał się pewnie remont. Zauważyłem, że wzdłuż korytarza przy lewej ścianie były poukładane różne dziecięce zabawki, jakieś figurki, jelonki, samochodziki. Powiedziałem do lekarza, że pewnie tam są dzieci autystyczne, ponieważ układanie przedmiotów w linii jest jednym ze wskaźników wskazujących na autyzm. Pokiwał głową. Jeszcze spojrzałem się w drugi korytarz, gdzie znajdowały się schody na górę. Też było tak kolorowo i sztucznie. Też stały tam jakieś makiety, chyba kartonowe, w odcieniach pastelowych. Powiedziałem, że jest tam jakoś smętnie. Też się zgodził, chciał, abym jak najszybciej z nim wrócił. Poszedłem z nim. Nie wiem dlaczego, mogłem przecież uciec. W gabinecie była jeszcze pani "lekarka". Trzymała w ręku skierowane w moją stronę narzędzie podobne do malutkiej srebrnej wiertarki bez wiertła. Między sobą rozmawiali o mnie. Mieli mnie do czegoś przygotować. Stawałem się coraz bardziej świadomy, niestety nie za wiele. Pewnie usuną mi pamięć. Coś mówili o transferze mojej świadomości w przeszłość do mojego dziecięcego ciała. Miałem skądś jednak wiedzę, że ktoś czy coś mnie chroni i nic z tego się im nie uda i się obudziłem.
