29-12-2018, 21:33
(25-12-2018, 19:51 )Onejronauta napisał(a):(25-12-2018, 12:39 )Isabela napisał(a): Sprawia mi przyjemność wykonywanie różnych czynności na granicy snu i jawy, wówczas umysł znajduje się w przemiłym transie, fale mózgowe są coraz wolniejsze. Uwielbiam w tym stanie słuchać muzyki, oglądać filmiki, czytać różne duchowo-filozoficzne teksty, które pozostawiają wtedy szczególny ślad w psychice. Czuję się wtedy bardziej "sobą", mniej ograniczona przez własne myśli. Uzyskuję kontakt z głębszymi warstwami własnego Ja, jednocześnie nie tracąc fizycznej świadomości. Bardzo trudno jest mi pozbyć się tego nawyku, nie mam pomysłu, czym go zastąpić, aby uzyskać podobny poziom satysfakcji. Te dwie godziny między 22.00 a 24.00, które normalny człowiek powinien przesypiać, aby być zdrowy i prawidłowo funkcjonować następnego dnia, dla mnie są pomostem do innej rzeczywistości.
Jeśli tak to właśnie relaksujesz się przed zaśnięciem czyli wszystko dobrzeOczywiście na koniec warto się skupić na czystej relaksacji/medytacji i zasnąć a wówczas jest super. U mnie bywały okresy, że miałem mało czasu i sypiałem 4-5 godzin góra, ale przed snem spędzałem godzinkę na medytacji właśnie po to by móc się w pełni zregenerować w tak krótkim czasie i skoro świt zerwać się by pracować katorżniczo po 10-12 godzin dziennie. Sny miałem wyjątkowo przejrzyste w tych okresach bo sen z medytacją splatał się w jedność. Nie chodzi więc o długośc snu a o jego jakość choć ogólnie to lubię długo pospać
Otóż nie.
Nie ma to nic wspólnego z relaksem. To raczej forced czuwanie, próba zaspokojenia potrzeb niezaspokojonych w ciągu dnia.
Według mnie prawidłowy relaks obejmuje napinanie i rozluźnianie mięśni, rozciąganie ciała, wizualizację, obserwację myśli, pracę z oddechem, to wszystko najlepiej przy zgaszonym świetle, w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Dozwolone jest słuchanie muzyki na słuchawkach, ale wyłącznie ze starodawnego odtwarzacza z początku XXI w. - żadnych tabletów, smartfonów, komputerów. Od czasu, gdy odkryłam jutub, mam brzydki nawyk słuchania muzyki OCZAMI, ogłupiona przez hipnotyzujące sztuczne światło. Tak samo literaturę duchową czytam wyłącznie na kompie, fizycznej nie posiadam. Męczę przez to gałki oczne, których mięśnie ciężko mi rozluźnić przed snem. Przez cały dzień muszą ciężko pracować, a potem czeka je jeszcze faza REM... Nie mają kiedy odpocząć.
Dalsza część Twojej wypowiedzi zszokowała mnie.
Myślę, że nie byłabym w stanie sypiać po 4-5 godzin przez dłuższy czas, no chyba że osiągnęłabym natenczas bardzo głęboką absorpcję duchową dającą możliwość niespotykanej regeneracji, ale nie mam w tym wprawy. Zdarzyło mi się to tylko raz w życiu i potem bardzo długo czułam się wyprana z emocji, choć fizycznie byłam niezwykle wypoczęta.
Mam kłopot z płynnym przechodzeniem od ekstremalnej aktywności do całkowitego bezwładu ciała i umysłu i z powrotem. W zwiazku z tym obecnie nie wyobrażam sobie pracować ponad 8 godzin, nie wiem, w jaki sposób Tobie udało się to osiągnąć. Jestem pod wrażeniem. Nie wiem, jak zmienić swoje podejście do materialnego życia i zatopić się w fizycznej aktywności do tego stopnia co Ty. Na razie mówię sobie, że to po prostu zespół amotywacyjny.
Nie ma to nic wspólnego z relaksem. To raczej forced czuwanie, próba zaspokojenia potrzeb niezaspokojonych w ciągu dnia.
Według mnie prawidłowy relaks obejmuje napinanie i rozluźnianie mięśni, rozciąganie ciała, wizualizację, obserwację myśli, pracę z oddechem, to wszystko najlepiej przy zgaszonym świetle, w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Dozwolone jest słuchanie muzyki na słuchawkach, ale wyłącznie ze starodawnego odtwarzacza z początku XXI w. - żadnych tabletów, smartfonów, komputerów. Od czasu, gdy odkryłam jutub, mam brzydki nawyk słuchania muzyki OCZAMI, ogłupiona przez hipnotyzujące sztuczne światło. Tak samo literaturę duchową czytam wyłącznie na kompie, fizycznej nie posiadam. Męczę przez to gałki oczne, których mięśnie ciężko mi rozluźnić przed snem. Przez cały dzień muszą ciężko pracować, a potem czeka je jeszcze faza REM... Nie mają kiedy odpocząć.
Dalsza część Twojej wypowiedzi zszokowała mnie.
Myślę, że nie byłabym w stanie sypiać po 4-5 godzin przez dłuższy czas, no chyba że osiągnęłabym natenczas bardzo głęboką absorpcję duchową dającą możliwość niespotykanej regeneracji, ale nie mam w tym wprawy. Zdarzyło mi się to tylko raz w życiu i potem bardzo długo czułam się wyprana z emocji, choć fizycznie byłam niezwykle wypoczęta.
Mam kłopot z płynnym przechodzeniem od ekstremalnej aktywności do całkowitego bezwładu ciała i umysłu i z powrotem. W zwiazku z tym obecnie nie wyobrażam sobie pracować ponad 8 godzin, nie wiem, w jaki sposób Tobie udało się to osiągnąć. Jestem pod wrażeniem. Nie wiem, jak zmienić swoje podejście do materialnego życia i zatopić się w fizycznej aktywności do tego stopnia co Ty. Na razie mówię sobie, że to po prostu zespół amotywacyjny.
Planowane wyłączenie sieci DMN w godzinach 23:00 - 04:00
