08-12-2018, 14:55
Słoneczne lato, siedzimy na kocach na skraju lasu (piknik?). Postanowiłem pójść stamtąd. Zachciało mi się siku i szukam budynku, gdzie znajdę łazienkę. Doszedłem do szkoły podstawowej. Szybko przechodzę trawnik, bo tam na ogrodzeniu siedziały hieny i już prawie zeskakiwały. Wchodzę do szkoły i chodzę po korytarzach. Jest chyba połączenie z przychodnią lub szpitalem, ludzie siedzą przy ścianach i na środku korytarza, że ciężko przejść. Uważam, aby nikogo nie nadepnąć, niektórzy się przesuwają. Przechodzę wokół kolumny. Dochodzę w końcu do części szkolnej. Dziwię się, że trzeba tyle iść, przecież tam nigdy nie było tak długich korytarzy. Jest zapewne przerwa, ponieważ uczniowie sobie chodzą. Nie wiem czemu trochę się wstydzę, że chodzę wśród dzieci z podstawówki. Niektórzy biorą mnie za nauczyciela. Dwie dziewczyny pytały się mnie o coś. Uśmiecham się tylko i idę dalej. Znajduję w końcu łazienkę, ale nie wchodzę, bo jest napis, że to dla małych chłopców, innej nie znajduję. Docieram do rozległego holu, możliwe, że jest tam stołówka. Rozglądając się, zauważam, że duża część uczniów jest animacjami 3D, są różnobarwni, ich ubrania i włosy mają psychodeliczne kolory i wzory. Chcę już wyjść z tego budynku, ale nie będę przecież chodził znowu tak daleko, a poza tym nie wiem czy bym znowu znalazł wyjście. W połowie korytarza zauważam inne schody prowadzące w dół do szatni, idę tam. Schody są dziwne, jakieś ściśnięte. Przychodzi nauczycielka i kilku uczniów i mówią o co chodzi. Już sam załapałem jak się idzie tymi schodami. Trzeba je rozłożyć. Odciągam jedną poręcz od drugiej i się rozszerzają. Trzeba to robić z każdą częścią, poziomem osobno. Jeden z uczniów schodzi pierwszy i przechodzi czy wręcz spada prawie pionowymi i ciasnymi schodami. Coś tam krzyczy. Schodzimy za nim, jest ciemno. Chyba nic mu się nie stało, poobijał się trochę, a światło z jego latarki oślepiła go przez chwilę. Pokazuje mi monety leżące na podłodze. Ledwie je widać, bo jest tam tak ciemno, ale w końcu je zauważam. Zbieram przez chwilę. Widzę jednak, że są to jakieś stare pieniądze, na jednej z monet widzę 1000zł. I tak nie chciałem ich zabierać ze sobą, kładę je na mały stolik stojący przy ścianie. Oni poszli dalszą częścią korytarza, lepiej oświetlonego. Idę za nimi.
