21-10-2018, 13:16
Przebywałam z mamą i siostrą w domu rodziców. Nocowałyśmy w starym pokoju, który wyglądał mniej więcej tak jak przed przemeblowaniem. Siedziałam na górnym łóżku piętrowym i patrzyłam w dół. Widziałam, że po podłodze biegało coś rozmiaru myszy, niebiesko-zielone, z metalicznym połyskiem. Siostra zaczęła z dołu krzyczeć, że coś tu jest. Powiedziałam, że to wyjątkowo wielki skarabeusz i że jest bardzo ładny. Niechętnie zeszłam na dół, żeby go złapać. Z bliska okazało się, że to zbiegła z laboratorium zmutowana mysz, z zielono-niebieskim fluorescencyjnym futerkiem. Spodobała mi się, wzięłam ją na ręce. Przeszłam do salonu, tam też biegała jakaś mysz, najprawdopodobniej również mutant, chociaż już bez dziwnych kolorów. Miała odcięty ogon, który później znalazłyśmy na podłodze pod stołem. Mama podniosła ten ogon i wyrzuciła go na podwórko. Zauważyłam, że pod zabytkowym stolikiem od maszyny do szycia coś się rusza. Podeszłam bliżej. Był tam okrągły ptak porośnięty puchem, trochę jak z Angry Birds, tylko ten miał nieproporcjonalnie długie nóżki. Jakoś wiedziałam, że to nie jest ptak, tylko zmutowana mysz z ptasimi genami. Wzięłam to stworzenie na ręce. Miałam wówczas ręce wolne, wcześniej musiałam puścić kolorową mysz, chociaż nie zarejestrowałam tego momentu. Nastąpił jakiś przeskok o kilka/kilkanaście godzin albo do następnego dnia. Okazało się, że ta fluorescencyjna mysz odgryzła sobie ogon i zostawiła go pod ławą w salonie. Podniosłam ten ogon, był on nienaturalnie powiększony i pokryty świecącymi błękitnymi włoskami. Mama powiedziała coś o tym, że gryzonie może są urocze, ale mają takie obrzydliwe ogony. Ja zaczęłam myśleć, że to jakiś rodzaj celowego działania wyższej inteligencji. Owe myszy były rodzajem oświeconych istot i pozostawiały nam te ogony jako amulet ochronny przed nieokreślonym zagrożeniem, które miało wkrótce nadejść.
