16-09-2018, 22:59
Elo
16-16.09.2K18
Czas snu ok. 9,5h
Idąc spać byłem pijany. Poruszałem się na dwóch nogach (własnych dwóch nogach) więc nie byłem zalany w trupa ale z drugiej strony ,chodząc nie wybierałem najkrótszej drogi do celu (czyli na wprost).
Gdy już leżałem w łóżeczku przypomniałem sobie opowieści userów iSENu o pozytywnym wpływie ,procentów zawartych w wodzie ognistej ,na pamięć marzeń sennych. Zacząłem się więc afirmować "Będę mieć LD ,będę mieeee...". Przy okazji chyba znalazłem sposób na moje problemy z zasypianiem .
1) Gimbaza ,choć wyglądała jak moja licbaza. Uczniowie ,znajomi i nauczyciele byli pomieszani ,niektórzy z obecnej a inni z poprzedniej szkoły. Wychodzimy z szatni przy sali gimnastycznej przygotowani do WF-u. Na korytarzu mijają nas dziewczyny idące na dwór w dwóch szeregach. Panie ubrane były jedynie w bardzo skąpe bikini. Prowadzone były przez nauczycielkę i dziewczynę w stroju adamowym. Skłamałbym jeśli zaprzeczyłbym temu ,iż obejrzałem się za idącymi kobitkami. Po skończonym "seansie" zgrabnych nóg ,ruszyliśmy do sali robić bardziej wciągające rzeczy niż patrzenie na osobników płci przeciwnej ,ubranych na waleta. Czyli grać w gałę ,to chyba oczywiste.
Graliśmy jakieś pięć minut po czym podbiegł do mnie Hubercik z dziwnym ,małym ,czarnym ustrojstwem. Powiedział mi ,że to bomba ,którą położy na parapecie i będzie czekał w szatni aż wybuchnie. Skwitował to słowami "Ale to będzie zaje*isty prank jak to pierdo*nie i zaje*ie połowę naszej klasy" odpowiedziałem "No pronto mordo". (XD) Wyszliśmy z sali i wróciliśmy do szatni ,w której popsuło się światło. Po drodze minęliśmy wracające z dworu dziewczyny ,nadal idące tak ,jak je matki na świat wydały. Usiedliśmy w ciemnym pomieszczeniu i chichocząc czekaliśmy czekaliśmy na wybuch.
Zamiast niego do szatni wbił nauczyciel (w realu historii w śnie WF-u) i ze stoickim spokojem wręczył Hubercikowi tykającą kwadratową bombę mówiąc "Chyba czegoś zapomniałeś z sali". Obsraliśmy się jak nie wiem co i już mieliśmy spieprzać gdzie pieprz rośnie ale Huberto sprawdził swoje urządzenie i uspokoił mnie. Okazało się iż wybuchowy płyn wyparował dlatego ładunek nie eksplodował. Wymontowałem małą lampkę z IED świecącą na zielono jakby płynem fluorescencyjnym. Zacząłem się nią bawić.
Cytując moje poranne zapiski: "Bawiłem się tą lampką. Potem skakałem po całej szatni i zachowywałem się jakbym był pijany. Znowu wbił do nas XXXXXX (ten sam nauczyciel co ostatnio) i rozmawiał o czymś z Hubertem. Ja zaś nadal odpierdalałem jakiś szajs jak poje*any."...
2) Oglądałem końcówkę 13-ego odcinka ,5-ego sezonu ,serialu "Vikings" (polecam jeśli lubicie krew ,flaki i inne wnętrzności człowieka latające po ekranie) ,3-ci po przerwie środkowo sezonowej.
Lagertha rozmawiała ze swym synem Björnem w lesie. Powiedziała mu ,że miał dobry plan ucieczki ,dzięki niemu przeżyli. Napisy. Odszedłem od telewizora wkurzony na siebie ,bo zapomniałem o obejrzeniu dwóch poprzednich odcinków. Postanowiłem pojechać do biblioteki w celu wypożyczenia jakiejś książki w tych tematach. Jechałem samochodem. Biblioteka wyglądała jak magazyn. Betonowa podłoga ,ściany z blachy a na środku tego wszystkiego drewniane regały zapełnione książkami. Wszystko to pod gołym niebem. Dotarłem do działu mitologia nordycka. Zacząłem czytać jedną z pozycji. Na stronie ,na której otworzyłem był wielki zielony smok. Zaczął siąpić deszczyk. Ruszyłem do kasy...
3) ...Ruszyłem do kasy... Coś jakby zemdlałem. Głos babci "Paweł ,PAWEŁ ,Paweł". Europa widziana z kosmosu ,ja zawieszony w próżni. Głoś mojej babci wytłumaczył mi iż wojska Putina i Baszara al-Assada zaatakowały miasto pacyfistów Neid...cośtamcoś (nie pamiętam dokładnej nazwy). Zacząłem więc szukać owego miasta na terenie ogarniętej wojną Syrii. Głoś powiedział mi "Patrzysz w złym kierunku głuptasie" *zacząłem powoli przybliżać się w stronę ziemi "Spójrz na Włochy" Dostrzegłem na obcasie buta półwyspu Apenińskiego dość spore ,płonące miasto ,do którego zbliżałem się coraz szybciej (Dokładnie w miejscu miasta Otranto). Głos powiedział "Musisz tam wyruszyć". Zbliżałem się coraz szybciej i szybciej ,spadałem. Będąc już nad samą ziemią wszedłem w ciało jednego z żołdaków pacyfikujących miasto. Stałem na jakiejś szerokiej ulicy pośród innych żołnierzy. Wokół mnie wszystko płonęło a co chwilę do mych uszu dochodził dźwięk strzałów bądź huk wybuchów. Zabudowa niska ,połączenie architektury śródziemnomorskiej z domkami ,które widuję na zdjęciach z miast w Nepalu (tak mi się skojarzyło).
Patrzyłem jak żołnierz przykuwa wieśniaka do słupa za pomocą złotego wisiorka zdjętego z jego szyi. Gdy skończył wyciągnął pistolet i już miał strzelić w tył głowy biedaka ale zamiast tego odwrócił się plecami do swojej ofiary ,by zażartować z wojakami. Miejscowy wykorzystał tą chwilę nieuwagi swego prześladowcy ,wykaraskał się z więzów i zaczął uciekać w dół w stronę morza. Zacząłem go gonić wraz z kilkoma innymi. Szaleńczy pościg po zrujnowanym mieście. Zbiegaliśmy a raczej zeskakiwaliśmy po wielu schodach (miasto było usadowione na wzniesieniu dobry kilometr od powierzchni morza). Pokonywaliśmy kolejne schody i kolejne. Lecieliśmy za nim na złamanie karku. Już prawie go miałem ,już prawie. Gdy nagle chłop skręcił i zamiast pobiec do kolejnych schodów przeskoczył barierkę i skoczył w przepaść o nachyleniu ok. 60 stopni. Przeniosłem się do jego ciała. Turlałem się w dół po piachu ,odbijałem od drzew i małych kopców z ziemi. Nawet fajnie się tak spadało i odbijało od wszystkiego co stanęło mi na drodze ,bo ból poczułem dopiero na dole. Gdy w końcu zatrzymałem się na dole i zacząłem odczuwać ból ,spojrzałem się czy nie gonią mnie żołnierze. Na szczęście nie. Ruszyłem przez zarośla do morza.
Przeniosłem się już do swojego ciała. Byłem przy starej ,zniszczonej od wybuchów świątyni niekontrolowanej przez wojska syryjsko-rosyjskie. Ruszyłem do środka. Przy wejściu jakaś zakrwawiona reporterka krzyczała do radia ,że w mieście zginęło już 16 osób. Pomyślałem sobie "Kurde tyle zniszczeń i tylko 16-u martwych". W środku znajdowało się pomieszczenie/bunkier (gdzieś 7 na 15 metrów) z trzema basenami. Oprócz mnie była tam moja ciocia i jej dzieci bawiące się w wodzie. Wszedłem do największego basenu ,w którym pływało kilka węgorzy. Woda była lodowata ,dlatego po jakichś dwóch minutach postanowiłem wyjść. Podszedłem do szyby mniejszego basenu pełnego Idolków Mauretańskich.
Włączyłem latarkę w telefonie i zacząłem świecić. Rybki podążały za światłem. Rozbawiło mnie to. Chciałem to nagrać ale nie mogłem odnaleźć nigdzie w kieszeniach telefonu. Po minucie poszukiwań uświadomiłem sobie iż mam go w ręce
...
16-16.09.2K18
Czas snu ok. 9,5h
Idąc spać byłem pijany. Poruszałem się na dwóch nogach (własnych dwóch nogach) więc nie byłem zalany w trupa ale z drugiej strony ,chodząc nie wybierałem najkrótszej drogi do celu (czyli na wprost).
Gdy już leżałem w łóżeczku przypomniałem sobie opowieści userów iSENu o pozytywnym wpływie ,procentów zawartych w wodzie ognistej ,na pamięć marzeń sennych. Zacząłem się więc afirmować "Będę mieć LD ,będę mieeee...". Przy okazji chyba znalazłem sposób na moje problemy z zasypianiem .1) Gimbaza ,choć wyglądała jak moja licbaza. Uczniowie ,znajomi i nauczyciele byli pomieszani ,niektórzy z obecnej a inni z poprzedniej szkoły. Wychodzimy z szatni przy sali gimnastycznej przygotowani do WF-u. Na korytarzu mijają nas dziewczyny idące na dwór w dwóch szeregach. Panie ubrane były jedynie w bardzo skąpe bikini. Prowadzone były przez nauczycielkę i dziewczynę w stroju adamowym. Skłamałbym jeśli zaprzeczyłbym temu ,iż obejrzałem się za idącymi kobitkami. Po skończonym "seansie" zgrabnych nóg ,ruszyliśmy do sali robić bardziej wciągające rzeczy niż patrzenie na osobników płci przeciwnej ,ubranych na waleta. Czyli grać w gałę ,to chyba oczywiste.
Graliśmy jakieś pięć minut po czym podbiegł do mnie Hubercik z dziwnym ,małym ,czarnym ustrojstwem. Powiedział mi ,że to bomba ,którą położy na parapecie i będzie czekał w szatni aż wybuchnie. Skwitował to słowami "Ale to będzie zaje*isty prank jak to pierdo*nie i zaje*ie połowę naszej klasy" odpowiedziałem "No pronto mordo". (XD) Wyszliśmy z sali i wróciliśmy do szatni ,w której popsuło się światło. Po drodze minęliśmy wracające z dworu dziewczyny ,nadal idące tak ,jak je matki na świat wydały. Usiedliśmy w ciemnym pomieszczeniu i chichocząc czekaliśmy czekaliśmy na wybuch. Zamiast niego do szatni wbił nauczyciel (w realu historii w śnie WF-u) i ze stoickim spokojem wręczył Hubercikowi tykającą kwadratową bombę mówiąc "Chyba czegoś zapomniałeś z sali". Obsraliśmy się jak nie wiem co i już mieliśmy spieprzać gdzie pieprz rośnie ale Huberto sprawdził swoje urządzenie i uspokoił mnie. Okazało się iż wybuchowy płyn wyparował dlatego ładunek nie eksplodował. Wymontowałem małą lampkę z IED świecącą na zielono jakby płynem fluorescencyjnym. Zacząłem się nią bawić.
Cytując moje poranne zapiski: "Bawiłem się tą lampką. Potem skakałem po całej szatni i zachowywałem się jakbym był pijany. Znowu wbił do nas XXXXXX (ten sam nauczyciel co ostatnio) i rozmawiał o czymś z Hubertem. Ja zaś nadal odpierdalałem jakiś szajs jak poje*any."...
2) Oglądałem końcówkę 13-ego odcinka ,5-ego sezonu ,serialu "Vikings" (polecam jeśli lubicie krew ,flaki i inne wnętrzności człowieka latające po ekranie) ,3-ci po przerwie środkowo sezonowej.
Lagertha rozmawiała ze swym synem Björnem w lesie. Powiedziała mu ,że miał dobry plan ucieczki ,dzięki niemu przeżyli. Napisy. Odszedłem od telewizora wkurzony na siebie ,bo zapomniałem o obejrzeniu dwóch poprzednich odcinków. Postanowiłem pojechać do biblioteki w celu wypożyczenia jakiejś książki w tych tematach. Jechałem samochodem. Biblioteka wyglądała jak magazyn. Betonowa podłoga ,ściany z blachy a na środku tego wszystkiego drewniane regały zapełnione książkami. Wszystko to pod gołym niebem. Dotarłem do działu mitologia nordycka. Zacząłem czytać jedną z pozycji. Na stronie ,na której otworzyłem był wielki zielony smok. Zaczął siąpić deszczyk. Ruszyłem do kasy...
3) ...Ruszyłem do kasy... Coś jakby zemdlałem. Głos babci "Paweł ,PAWEŁ ,Paweł". Europa widziana z kosmosu ,ja zawieszony w próżni. Głoś mojej babci wytłumaczył mi iż wojska Putina i Baszara al-Assada zaatakowały miasto pacyfistów Neid...cośtamcoś (nie pamiętam dokładnej nazwy). Zacząłem więc szukać owego miasta na terenie ogarniętej wojną Syrii. Głoś powiedział mi "Patrzysz w złym kierunku głuptasie" *zacząłem powoli przybliżać się w stronę ziemi "Spójrz na Włochy" Dostrzegłem na obcasie buta półwyspu Apenińskiego dość spore ,płonące miasto ,do którego zbliżałem się coraz szybciej (Dokładnie w miejscu miasta Otranto). Głos powiedział "Musisz tam wyruszyć". Zbliżałem się coraz szybciej i szybciej ,spadałem. Będąc już nad samą ziemią wszedłem w ciało jednego z żołdaków pacyfikujących miasto. Stałem na jakiejś szerokiej ulicy pośród innych żołnierzy. Wokół mnie wszystko płonęło a co chwilę do mych uszu dochodził dźwięk strzałów bądź huk wybuchów. Zabudowa niska ,połączenie architektury śródziemnomorskiej z domkami ,które widuję na zdjęciach z miast w Nepalu (tak mi się skojarzyło).
Patrzyłem jak żołnierz przykuwa wieśniaka do słupa za pomocą złotego wisiorka zdjętego z jego szyi. Gdy skończył wyciągnął pistolet i już miał strzelić w tył głowy biedaka ale zamiast tego odwrócił się plecami do swojej ofiary ,by zażartować z wojakami. Miejscowy wykorzystał tą chwilę nieuwagi swego prześladowcy ,wykaraskał się z więzów i zaczął uciekać w dół w stronę morza. Zacząłem go gonić wraz z kilkoma innymi. Szaleńczy pościg po zrujnowanym mieście. Zbiegaliśmy a raczej zeskakiwaliśmy po wielu schodach (miasto było usadowione na wzniesieniu dobry kilometr od powierzchni morza). Pokonywaliśmy kolejne schody i kolejne. Lecieliśmy za nim na złamanie karku. Już prawie go miałem ,już prawie. Gdy nagle chłop skręcił i zamiast pobiec do kolejnych schodów przeskoczył barierkę i skoczył w przepaść o nachyleniu ok. 60 stopni. Przeniosłem się do jego ciała. Turlałem się w dół po piachu ,odbijałem od drzew i małych kopców z ziemi. Nawet fajnie się tak spadało i odbijało od wszystkiego co stanęło mi na drodze ,bo ból poczułem dopiero na dole. Gdy w końcu zatrzymałem się na dole i zacząłem odczuwać ból ,spojrzałem się czy nie gonią mnie żołnierze. Na szczęście nie. Ruszyłem przez zarośla do morza.
Przeniosłem się już do swojego ciała. Byłem przy starej ,zniszczonej od wybuchów świątyni niekontrolowanej przez wojska syryjsko-rosyjskie. Ruszyłem do środka. Przy wejściu jakaś zakrwawiona reporterka krzyczała do radia ,że w mieście zginęło już 16 osób. Pomyślałem sobie "Kurde tyle zniszczeń i tylko 16-u martwych". W środku znajdowało się pomieszczenie/bunkier (gdzieś 7 na 15 metrów) z trzema basenami. Oprócz mnie była tam moja ciocia i jej dzieci bawiące się w wodzie. Wszedłem do największego basenu ,w którym pływało kilka węgorzy. Woda była lodowata ,dlatego po jakichś dwóch minutach postanowiłem wyjść. Podszedłem do szyby mniejszego basenu pełnego Idolków Mauretańskich.
Włączyłem latarkę w telefonie i zacząłem świecić. Rybki podążały za światłem. Rozbawiło mnie to. Chciałem to nagrać ale nie mogłem odnaleźć nigdzie w kieszeniach telefonu. Po minucie poszukiwań uświadomiłem sobie iż mam go w ręce
...
Dlaczego intuicja podpowiada mi, że z tego koszmaru już się nie obudzę? Bo wcale jeszcze nie poszedłem spać a koszmar dopadł mnie na jawie.
