31-08-2018, 15:43
@Yonka Hm, okej, czyli obstawiam, że zaczynający się paraliż powoduje te wizje - bo utrata władzy nad ciałem daje niepokój, który potem staje się sugestią do nieprzyjemnych wizji. Tylko raz w życiu miałam okazję doznać paraliżu i nawet siedziała na mnie postać, a druga podchodziła z boku, ale ponieważ się nie bałam, nie było to straszne doświadczenie, raczej ciekawe. I trochę dziwne.
Wydaje mi się, że jeśli jesteś tak roztrzęsiona, jak mówisz, to chyba rzeczywiście albo możesz do tego podejść tak, jak radzi Incestus, czyli powtarzać sobie, że to tylko na niby i w tym sposobem zmienić nastawienie emocjonalne, za czym pójdą z pewnością wizje. Jeśli strach będzie zbyt silny i nie pójdzie Ci tą drogą, ja bym radziła skupić się na tym, skąd w ogóle ten strach. Przyjrzeć się temu. Rozgryźć. Jeśli odgadniesz jego pochodzenie, zrozumiesz, skąd wypływa, nagle okaże się, że w zasadzie nie ma się czego bać, bo nie jest realnym zagrożeniem zewnętrznym, tylko niepokojami pochodzącymi z Twojej głowy.
I moja metoda, i metoda Incestusa prowadzą do tego samego wyniku - zaczynasz rozumieć, że to Ty jesteś źródłem swojego strachu, a nie jakieś magiczne postaci obok łóżka. Wtedy wraca do Ciebie kontrola, więc i siła sprawcza. Tyle, że Incestus radzi zacząć od emocji (które zmienią charakter doświadczenia), a ja od analizy (która pozwoli poznać doświadczenie i z pomocą tej wiedzy przejąć nad nim kontrolę). Metoda Incestusa powinna być prostsza i szybsza, ale nie wykorzeni źródła lęków, które produkują te doznania (jeśli jakieś są), moja zapewne powolniejsza, ale pozwoli wyrwać chwast z korzeniami. Można je też połączyć, czyli najpierw ogarniasz emocje, po to, żeby potem móc się bliżej przyjrzeć doświadczeniu i zrozumieć, gdzie ma źródło.
@incestus Jak pierdolę farmazony, to się nie krępuj i daj znać
@Neurocosmic A co czujesz w tych snach? Boisz się, jesteś zagrożony, a może jesteś wściekły i walczysz?
Wydaje mi się, że jeśli jesteś tak roztrzęsiona, jak mówisz, to chyba rzeczywiście albo możesz do tego podejść tak, jak radzi Incestus, czyli powtarzać sobie, że to tylko na niby i w tym sposobem zmienić nastawienie emocjonalne, za czym pójdą z pewnością wizje. Jeśli strach będzie zbyt silny i nie pójdzie Ci tą drogą, ja bym radziła skupić się na tym, skąd w ogóle ten strach. Przyjrzeć się temu. Rozgryźć. Jeśli odgadniesz jego pochodzenie, zrozumiesz, skąd wypływa, nagle okaże się, że w zasadzie nie ma się czego bać, bo nie jest realnym zagrożeniem zewnętrznym, tylko niepokojami pochodzącymi z Twojej głowy.
I moja metoda, i metoda Incestusa prowadzą do tego samego wyniku - zaczynasz rozumieć, że to Ty jesteś źródłem swojego strachu, a nie jakieś magiczne postaci obok łóżka. Wtedy wraca do Ciebie kontrola, więc i siła sprawcza. Tyle, że Incestus radzi zacząć od emocji (które zmienią charakter doświadczenia), a ja od analizy (która pozwoli poznać doświadczenie i z pomocą tej wiedzy przejąć nad nim kontrolę). Metoda Incestusa powinna być prostsza i szybsza, ale nie wykorzeni źródła lęków, które produkują te doznania (jeśli jakieś są), moja zapewne powolniejsza, ale pozwoli wyrwać chwast z korzeniami. Można je też połączyć, czyli najpierw ogarniasz emocje, po to, żeby potem móc się bliżej przyjrzeć doświadczeniu i zrozumieć, gdzie ma źródło.
@incestus Jak pierdolę farmazony, to się nie krępuj i daj znać
@Neurocosmic A co czujesz w tych snach? Boisz się, jesteś zagrożony, a może jesteś wściekły i walczysz?
