13-08-2018, 07:46
W niedziele miałem przyjemne ld do którego nie przywiązałem specjalnej wagi, ale był w nim mój przyjaciel a akcja działa się w miejscu znanym mi z wcześniejszych snów, dopiero po dzisiejszym śnie wydaje się to nabierać znaczenia.
Miałem niezwykły sen. Stoję przed mostem i bardzo się śpieszę – chcę się dostać na górę, którą widzę na horyzoncie - niezbyt daleko. Wiem, że jest tam miejsce mocy, pamiętam je z innych snów. Podjeżdża autobus, wsiadam choć boję się, że mogę przejechać przystanek, ściskam nerwowo bilet. Przede mną siedzą dwie dziewczyny, które miło zagadują do mnie, ale jestem zdenerwowany i rozkojarzony bojąc się przeoczyć przystanek. W końcu udaje mi się wysiąść na właściwym przystanku i zadowolony rozluźniam się idę szybkim krokiem lecz już jestem spokojny. Idę przez piękne miasteczko wyrosłe wokół miejsca mocy, wychodzę za zakręt czując moc i widzę na wzgórzu drewniany kościół - to miejsce mocy, wokół niego rozciąga się biały cmentarz. Uświadamiam sobie, że pomyliłem zakręty jestem nie przy tym miejscu mocy do którego zmierzałem, tamto jest dalej na prawo w wyższych górach. To Północny wschód.
Pierwsza część tego snu jest odbiciem mojej sytuacji, śpieszę się intensywnie medytuję pragnąc uspokoić swój umysł, osiągnąć stabilizację jaką znam z przeszłości, tak jak w tym śnie znam z wcześniejszych snów miejsce mocy do którego chcę się dostać.
W moich snach wzgórza to był ciąg miejsc mocy do których wędrowałem w swoich snach, tak jak moja praktyka medytacyjna prowadziła do różnych doświadczeń stabilizacji umysłu.
Śpiesząc się w moim śnie zależało mi na tym aby dotrzeć do określonego miejsca mocy, tak jak teraz mam ogólną wizję jakiego rodzaju stabilizację chcę osiągnąć i tak jak we śnie śpieszę się i obawiam się, że mogę „przejechać” to miejsce – śpieszę się, ale jestem rozproszony - mimo, iż medytuję obawiam się, że mam mało czasu i może mi się nie udać. Ten pośpiech jest problemem samym w sobie.
W śnie kiedy docieram na miejsce, po pierwszym uniesieniu okazuje się, że nie jest to to miejsce do którego zmierzałem, przyczyną jest właśnie ten pośpiech. Jednym z przesłań tego snu było to, że powinienem zwolnić.
Miejsce do którego dotarłem czyli ten kościół znany z wcześniejszych snów był w nich miejscem mocy, ale miejscem mocy nie budzącym do końca mojego zaufania. Góra na której stał też jest mi znana z wcześniejszych snów. W jednym z nich żyło tu wiele węży. Było ich tak dużo, że strach było postawić krok i dlatego w tamtym śnie bałem się zejść z podestu aż w nocy węże zaczęły świecić i można było je zobaczyć.
W innym śnie, żyło tam magiczne zwierze coś w stylu Łasico – wężo-jaszczurki, świeciło ono własnym światłem i manifestowało się na innej płaszczyźnie istnienia nad tą górą. A w jeszcze innym śnie znalazłem zwłoki tego stworzenia koło starego ołtarza przy drodze co napełniło mnie smutkiem.
We wszystkich snach dotarcie na tą górę wiązało się z trudnościami i niebezpieczeństwami albo co najmniej trudną długotrwałą wędrówką. W dzisiejszym śnie było to blisko zaledwie jeden przystanek autobusem. Tylko, że nie do tego miejsca zdążałem.
W tym śnie miejsce to było odmienione przede wszystkim przez miasteczko jakie rozsiadło się wokół miejsca mocy, było ono bardzo przytulne, emanowało spokojem i radością. W innej sytuacji chętnie bym po nim wędrował napawając się jego atmosferą w tym śnie jednak śpieszyłem się do miejsca mocy. W pierwszym miejscu poczułem uniesienie kiedy odczułem moc, ale kiedy uświadomiłem sobie do jakiego miejsca dotarłem pojawił się zawód i zdziwienie jak mogłem się tak pomylić.
Wokół kościoła w innych snach była leśna polana i skały, było to opuszczone miejsce na odludziu. W tym śnie było to radosne i tętniące życiem miasteczko, ale było jeszcze coś – wokół kościoła rozciągał się cmentarz.
Obie te rzeczy nie spodobały mi się bo nie powinno tu być ani miasteczka ani cmentarza mimo, że tak naprawdę to liczył się tylko ten kościół.
Ten cmentarz nie spodobał mi się bo po pierwsze nie powinno go tam być – widząc go czułem niesmak, że wszędzie muszą wtrynić cmentarz. Po drugie ten cmentarz absolutnie nie pasował do tego kościoła bo był to nowoczesny cmentarz z białymi lśniącymi krzyżami, kolorowy a kościół był stary drewniany. Ten cmentarz wyglądał na tanią dekorację i był zupełnie nie na miejscu, jakby był z innej bajki. Moje emocje związane z tym cmentarzem też były z innej bajki i epoki jako, że z jednej strony śniłem o podobnych cmentarzach w dzieciństwie i były to miejsca pozbawione mocy, nieprzyjemne dla mnie, ale raczej, że tak powiem z definicji. Z drugiej strony ten cmentarz lśnił jak z lukierkowego holiwudzkiego snu i to on mnie odrzucił.
Myślę, że gdyby to miejsce wyglądało jak w innych snach to może zawód nie byłby tak wielki, ale szczególnie ten cmentarz mnie odrzucił i zniesmaczył. Nie chcę tego syfu tak można by określić myśl z jaką obudziłem się z tego snu i dotyczyła ona głównie tego cmentarza.
W tym śnie jednak interesuje mnie bardziej inna kwestia, dlaczego trafiłem do tego miejsca a nie do miejsca do którego zmierzałem i co to może oznaczać?
Z jednej strony to, że w ogóle trafiłem do miejsca mocy i poszło łatwiej niż sądziłem bo było ono blisko mogło by być bardzo pozytywne i świadczyć o tym, że moja medytacja da efekty szybciej niż przypuszczałem.
Z drugiej strony może to być wskazówka, że zmierzam nie w tym kierunku w jakim zamierzałem, że jak we śnie o jedną przecznicę za wcześnie skręciłem :-)
Po głębszym zastanowieniu dochodzę do wniosku, że to jednak ta druga odpowiedź jest istotniejsza bo co prawda dużo ostatnio medytuję, ale jednak powierzchownie. Więc sen wskazywał by, że czas zwolnić, przestać się śpieszyć skupiając się na pogłębianiu medytacji bo tylko wówczas może ona zaprowadzić we właściwe miejsce. A tym miejscem nie jest żadne z miejsc mocy występujących w tym śnie.
